Aktualne wydarzenia w parafii

Puste cmentarze

1-2.11.2020

Na Wszystkich Świętych bywało różnie: był mróz albo wiatr, deszcz i błoto albo piękne słońce. Ale jakkolwiek było, na cmentarzach - jak Polska długa i szeroka - przewijały się tłumy ludzi. Jedni pogrążeni w zadumie, czasem modlitewnej, inni krzątający się się przy dekoracjach; jedni pogrążeni w świeżym jeszcze bólu po odejściu kogoś bliskiego, inni z przyzwyczajenia, bo tradycja i kwiaty postawić wypada i świeczkę zapalić. Przez cmentarze ciągnęły procesje i wiatr niósł za nimi zdrowaśki różańca i wieczny odpoczynek. Tych listopadowych dni nie dało się pomylić z żadnymi innymi w roku - ta krzątanina, kwiaty i znicze, znicze i kwiaty, rzadziej skupienie i cicha modlitwa ...

Ale tak jak teraz nie było jeszcze nigdy. Choś pogoda wręcz wymarzopna, to bramy zamknięte, Ktoś się przedostał przez ogrodzenie i chyłkiem przemyka dyskretnie rozglądając się na boki. Cóż się stało? Oto mały niewidoczny wirus zmienił cały odwieczny porządek. A rządzący w ostatniej chwili zafundowali nam niemiłą niespodziankę. Niby w trosce o nasze zdrowie i życie. Ale i tak prędzej czy później na cmentarz iść trzeba. Może już nie na własnych nogach ...

Tak więc opuściliśmy naszych drogich zmarłych. W czterech ścianach przeżywaliśmy swój smutek, czasem irytację. W zamknięciu pielęgnowaliśmy pamięć o tych, którzy odeszli. Lecz przecież nic nie zastąpi tej niepowtarzalnej atmosfery, jaka jest tam - przy grobie, nic nie zastąpi tej przedziwnej bliskości miejsca ich spoczynku, tego nieuchwytnego obcowania w zadumie czy modlitwie, które nierzadko jest obcowaniem świętych. Nic!

Koronka do Miłosierdzia Bożego w przestrzeni publicznej

28.09.2020

Przełom września i października to ważny moment dla kultu Miłosierdzia Bożego. 28 września wspominamy bł. Michała Sopoćko. Ten cichy i pokorny kapłan stał się spowiednikiem i kontynuatorem misji św. Faustyny, której wspomnienie obchodzimy 5 października. Obie te postacie miały jedno ważne zadanie: przypomnieć światu o miłosiernej miłości Boga. Obie za życia nie doczekały się uznania, splendorów i poklasku. Zyskały za to świętość i wieczną pamięć. Dziś, wzorem Sługi Bożego Jana Pawła II, chrześcijanie na całym świecie propagują kult Miłosierdzia Bożego uznając to za swą życiową misję. Dzień beatyfikacji Michała Sopoćko 28 września jest dniem kolejnej Koronki, tym razem na całym świecie.

10 minut trzeba, aby z wiarą odmówić tę krótką modlitwę podyktowaną św. Faustynie przez Pana Jezusa. Zostało to zapisane w jej Dzienniczku i stało się modlitwą milionów chrześcijan na wszystkich kontynentach. Godzina 15.00 to godzina konania Jezusa na krzyżu - GODZINA MIŁOSIERDZIA - gdy wszystkie grzechy świata zostały odkupione. Stając na 10 minut do tej szczególnej modlitwy we wszystkich strefach czasowych chrześcijanie otaczają glob i zbawiają swoją ziemię, swoje miasto, swoją ulicę i samych siebie.

Tegoroczna koronka przy parku miejskim w piękne słoneczne popołudnie zgromadziła tylko niewielką gromadkę najwierniejszych. Koronkę wszakże nabożnie odmówiliśmy i wysłaliśmy do wszystkich mieszkańców miasta iskrę Bożego Miłosierdzia. Trzeba tylko otworzyć serce na działanie Pana.

Wyprawa ministrantów

12.09.2020


Szczegóły i galeria zdjęć na stronie >>Ministranci<<
 

Powitanie nowego proboszcza

30.08.2020

Od kilku już dni mamy w parafii nowego proboszcza ks. Tadeusza Kaczyńskiego. Oficjalne jednak powitanie i wprowadzenie na urząd odbyło się dopiero w pierwszą niedzielę jego posługiwania na Mszy świętej o godz. 11:00. Najpierw ks. dziekan Stanisław Uradziński odczytał dekret Biskupa Łomżyńskiego ustanawiający ks. Tadeusza proboszczem naszej parafii. Następnie przekazano ks. Kaczyńskiemu klucze od kościoła i obiektów parafialnych - to symboliczny gest oznaczający przejęcie władzy i odpowiedzialności w parafii. Teraz dopiero nasz nowy duszpasterz został powitany przez przedstawicieli różnych pokoleń parafian oraz przez p. burmistrza w imieniu władz samorządowych. Po powitaniu nastąpiły oficjalne obrzędy wprowadzenia na urząd nowego proboszcza oraz podpisanie stosownych dokumentów i zobowiązań.

Nowemu proboszczowi - ks. Tadeuszowi Kaczyńskiemu - życzymy dobrego i owocnego posługiwania w naszej wspólnocie parafialnej.

Pożegnanie ks. proboszcza

23.08.2020

Wiedzieliśmy o tym od pewnego już czasu, ale wiedzieć a poznać i poczuć - to nie to samo. Dotarło to do nas na dobre dopiero teraz, w ostatnią niedzielę sierpnia, kiedy trzeba było się pożegnać. Oto właśnie pożegnaliśmy - z pewną nutą melancholii, żalu, zawodu a w niejednym sercu może i buntu - naszego pierwszego i jak dotąd jedynego proboszcza ks. kanonika Wojciecha Stefaniaka.

Spędziliśmy razem na tworzeniu wspólnoty parafialnej wokół nowozbudowanego kościoła owocne 16 lat. Zaczynaliśmy od piasku pod nogami, stempli pod sufitem i pustki wokół, a dziś mamy pięknie urządzoną konsekrowaną świątynię, funkcjonalny dom parafialny i urocze otoczenie z pomnikiem Chrystusa Króla i Ogrodem Maryjnym. W parafii wykształciła się tradycja wielu działań i nabożeństw, funkcjonują liczne grupy modlitewne i wspólnoty, rozwija się bogate życie duchowe. To wszystko tworzyło się, powstawało i rodziło - czasem w radości a czasem w trudzie - pod Jego czujnym okiem, ożywiane Jego pewnością, entuzjazmem i zaangażowaniem. Lista dokonań jest bardzo długa i nie chodzi o to, by ją tu wymieniać. Rzecz jasna to wszystko co mamy, zbudowane jest wysiłkiem, ofiarnością i modlitwą parafian oraz wielu dobrych ludzi, ale bez inspiracji, inicjatywy i osobistego zaangażowania ks. proboszcza niewiele byśmy osiągnęli. Kiedy patrzymy za siebie, to aż trudno uwierzyć, że w tak niedługim czasie udało się tak wiele. Tym bardziej Bogu niech będą dzięki, bo to Jego błogosławieństwo - Chrystusa Króla Wszechświata - towarzyszyło nam przez te wszystkie lata. Teraz, kiedy przyszło nam się rozstać, za wszystkie lata Twojej posługi kapłańskiej i gospodarskiej, za wysiłek, upór i poświęcenie - księże Wojciechu z serca DZIĘKUJEMY!

Nie zawsze i nie wszystko szło gładko i bezboleśnie. Byliśmy czasem krnąbrni, kapryśni, oporni i małej wiary. Byli malkontenci, niezadowoleni i krytykanci. Ale idąc za głosem samego Jezusa - "po owocach ich poznacie". A owoce, i te duchowe i materialne, każdy widzi. Za te nasze postawy, zachowania, plotki, obmowy i złośliwości - z pokorą PRZEPRASZAMY!

Księże Wojciechu! Idziesz na inne miejsce, by również i tam na chwałę Boga i pożytek ludu ofiarować swoje umiejętności i talenty. Towarzyszyć Ci będzie nasza życzliwa pamięć i żywa modlitwa. Na zawsze już będziesz naszym pierwszym proboszczem.

W czasie pożegnalnej Mszy świętej w imieniu władz kościelnych wystąpił ks. dziekan Stanisław Uradziński. Ze strony władz cywilnych żegnali ks. proboszcza Burmistrz Miasta Andrzej Duda i przewodniczący Rady Miasta Mariusz Rakowski. W imieniu wszystkich parafian, wspólnot i grup formacyjnych wystąpiła delegacja, która w pięknych słowach podziękowała ks. Stefaniakowi za jego posługę i złożyła w darze wdzięczności uroczysty strój kanonika: sutannę, pas z frędzlami, mucet, dystynktorium i pierścień. Oddzielnie do pożegnania wystąpiła delegacja dzieci, młodzieży a także strażacy OSP z Czerwonego, którzy ofiarowali ręcznie rzeźbioną figurę św. Floriana. W słowie pożegnania ks. proboszcz dziękował za wspólną pracę i modlitwę wszystkim zaangażowanym i ludziom dobrej woli. Prosił też o modlitwę i duchowe wsparcie w zadaniach, które czekają na nowej placówce.

Uroczyste pożegnanie na długo pozostanie w naszej pamięci. Na wielu twarzach odbijało się nieskrywane wzruszenie. Niech te dobre przeżycia będą dla nas wszystkich zachętą do dalszego wysiłku i modlitwy, bo z Bożą pomocą wszystko jest możliwe.

Poświęcenie pomnika

15.08.2020

W uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny gościliśmy na wieczornym nabożeństwie pasterza diecezji biskupa Janusza Stepnowskiego. Ks. biskup przewodniczył koncelebrowanej Mszy świętej i wygłosił homilię. W słowie końcowym ze swej strony podziękował za pracę i posługę w naszej parafii ks. Wojciechowi Stefaniakowi, który już za tydzień nas opuści. Po nabożeństwie wszyscy udali się procesyjnie pod wzniesiony niedawno pomnik Chrystusa Króla, pod którym ks. biskup odmówił okolicznościową modlitwę oraz pobłogosławił i poświęcił figurę Chrystusa. Następnie procesja przeszła do Ogrodu Maryjnego, gdzie również była modlitwa oraz błogosławieństwo i poświęcenie figur Najświętszej Dziewicy z wielkich europejskich objawień. Na zakończenie pobytu, już bardzie prywatnie, pasterz diecezji nawiedził naszą Kaplicę Adoracji i zapoznał się z jej funkcjonowaniem. W ten sposób wszystkie nowe elementy związane z naszym kościołem zyskały ostateczny wymiar duchowy i będą służyć wszystkim wiernym w praktykowaniu kultu Bożego.

Różaniec Fatimski

13.08.2020

W kolejną pamiątkę objawień w Fatimie, 13 sierpnia - w miesiącu tak bardzo bogatym w święta i wydarzenia związane z kultem Najświętszej Maryi Panny - wyszliśmy tłumnie pod przewodnictwem ks. Mateusza do Ogrodu Maryjnego by wspólnie razem celebrować nabożnie tę modlitwę, o którą tak bardzo prosiła we wszystkich objawieniach Matka Boża. W pogodny i spokojny wieczór płynęły równo zdrowaśki i kolejne wezwania tajemnic światła Różańca Świętego. I choć sama modlitwa różańcowa ma w swej prostocie niezwykły urok, to w tej pięknej scenerii skalnego Ogrodu Maryjnego, jaką od niedawna zyskaliśmy, nabiera ona dodatkowego piękna, żywości i wdzięku. Po różańcu wróciliśmy do kościoła na Eucharystię i pielgrzymkowy Apel Jasnogórski.

Pielgrzymka duchowa

1-14.08.2020

W tym roku idzie już 36. pielgrzymka naszej diecezji na Jasną Górę. Wyjątkowo jednak - ze względu na stan pandemii - nie wszyscy chętni mogą iść na pątniczy szlak. Ale wszyscy mogą zostać pielgrzymami duchowymi. Kolejny rok w naszej parafii zorganizowana została Grupa Biała św. Jana Pawła II. Codziennie w dni pielgrzymki spotykamy się o 20:30 na Eucharystii i na Apelu Jasnogórskim łącząc się duchowo z pątnikami i wspierając ich swoją modlitwą. Białe msze gromadzą dużą ilość wiernych. Przychodzą ludzie z autentycznej potrzeby i wszyscy bez wyjątku angażują się we wspólne nabożeństwo. Uroczystości nie kończy jak zawsze wspólny krąg - wiadomo, wirus - ale tylko pieśń wieczorna. I oczywiście błogosławieństwo. Niezwykły klimat białych mszy daje okazję do pogłębionej refleksji i pięknych religijnych przeżyć.

36 PPŁ

VIII-2020

Tegoroczna 36 Piesza Pielgrzymka Łomżyńska dla większości pątników jest przede wszystkim drogą duchową. Na Jasną Górę przez kolejne dni pielgrzymują 5-osobowe delegacje osób świeckich wraz z kapłanem. Z uwagi na stan pandemii nie ma zachodzenia do kościołów ani korzystania po trasie z gościnności mieszkańców. Wszystko, łącznie z Eucharystią, odbywa się pod gołym niebem. Na koniec każdego dnia delegacja wraca własnym transportem do domu, a następnego dnia jej miejsce zajmuje kolejna grupa.

Ósmego dnia pielgrzymki delegację stanowiła grupa kolneńskich pątników, którzy zwykle pielgrzymowali w grupie żółtej. Pod przewodnictwem ks. Grzegorza Kosiorka przeszli oni trasę z Wyśmierzyc do Zachorza. Jak widać na fotografiach towarzyszyła im piękna pogoda nieba i ducha oraz radość tego niezwykłego wydarzenia.

Także w delegacjach na inne dni odnajdujemy znane nam osoby, które niejako w imieniu wszystkich pozostałych niosą nasze sprawy przed tron Czarnej Madonny.

Dzień Skupienia Gloriosa Trinita

8.08.2020

W drugą sobotę sierpnia po długiej przerwie w publicznej działalności spowodowanej pandemią koronawirusa w Studzienicznej członkowie wielu wspólnot Gloriosa Trinita spotkali się, by przeżyć wakacyjny dzień skupienia. Modlitwom, katechezom i świadectwom przyświecało hasło "Każdy ma swoje sanktuarium". Wprowadzeniem w modlitewny nastrój był wspólny śpiew licznie zgromadzonych w kościele i przed kościołem. Katechezę programową wygłosił ks. Mateusz Gąsowski - opiekun wspólnoty w Wiźnie.

Oto kilka myśli zawartych w tej katechezie:
- W sanktuarium ludzie się nawracają doświadczając Boga przez bliskość Maryi.
- Maryja jest gwiazdą ewangelizacji, bo prowadzi do Jezusa drogą Ewangelii.
- Dla ewangelizatora ważne jest czytanie, rozważanie, znajomość i cytowanie Słowa Bożego.
- Ewangelizator w wierze powierza się Panu Bogu i idzie głosić Ewangelię nie w mądrości ludzkiej, ale pod natchnieniem Ducha Świętego.
- Ewangelizator niesie Jezusa - najwspanialszy dar - tym, którzy Go potrzebują.
- Bez Ducha Świętego nie ma ewangelizacji. Trzeba najpierw poddać się prowadzeniu Ducha Świętego we wspólnocie i w jedności z pasterzami.
- Ewangelizator nie przyjmuje chwały, lecz oddaje ją Bogu dzieląc się doświadczeniem Boga w swoim życiu.
- Ewangelizacja odbywa się z pasją i w jedności z Pasją Chrystusa. Ewangelizator jest otwarty na misterium cierpienia i pełnienie woli Bożej - w jego działaniu jest nieustanne AMEN - Bądź wola Twoja!

Kluczową pozycją spotkania była radosną Eucharystia w koncelebrze naszych kapłanów z katechezą ks. prałata Jerzego Abramowicza. Bezpośrednio po Mszy św. na czele z kapłanami wszyscy udali się procesyjnie do Sanktuarium na wyspie, by pokłonić się Matce Bożej. W przerwie obiadowej był czas - oprócz posiłku rzecz jasna - na pozdrowienie dawno niewidzianych przyjaciół, wymianę informacji i pamiątkowe fotografie. Wzmocnieni na ciele wróciliśmy do stóp Matki na wyspę, by w modlitwie różańcowej zawierzać Jej wszystkie nasze sprawy. Zaraz potem w kaplicy ks. Jacek Czaplicki wystawił Najświętszy Sakrament, by w adoracji uwielbiać żywego Pana Jezusa Chrystusa. Następnie po krótkich ogłoszeniach i zapowiedziach spontanicznie podzieliliśmy się na mniejsze grupki, by w otoczeniu urokliwej przyrody na placu przed kaplicą przeprowadzić spotkania w atelier. Dzielenie się świadectwem wiary przebiegało w żywej i budującej atmosferze.

Napełnieni obfitością Słowa i radością spotkania pełni wdzięczności i zapału wracaliśmy do swoich domów dziękując Bogu również za piękną tego dnia pogodę.

Pomnik Chrystusa Króla

VII-2020

W ostatnich dniach lipca stanął przed naszym kościołem pomnik Chrystusa Króla Wszechświata. Od pewnego czasu widzieliśmy samą figurę - wysoką i smukłą. Teraz znalazła ona miejsce na wysokim granitowym postumencie. Chrystus zwrócony jest ku miastu, któremu błogosławi, a z drugiej strony wita zdążających do kościoła pod Jego wezwaniem. Pomnik wprawdzie stoi na terenie miejskim, ale wraz z otaczającym go skwerkiem doskonale komponuje się z budynkiem kościoła i jego otoczeniem. Króluj nam Chryste!

Pożegnanie ks. Adama Krawczyka

26.07.2020

Pożegnaliśmy już wcześniej ks. Adama Sierzputowskiego, oswoiliśmy się z myślą, że wkrótce pożegnamy ks. proboszcza Wojciecha Stefaniaka. Wydawało się nam, że to i tak rewolucja w parafii. Aż tu nagle ku ogromnemu zaskoczeniu i zdziwieniu dowiadujemy się, iż w trybie nagłym odchodzi od nas ks. Adam Krawczyk. W ostatnią niedzielę lipca żegnaliśmy więc ks. Adama - dzieci, młodzież od bierzmowania, Koło Misyjne, Gloriosa Trinita. Jak to zwykle przy pożegnaniach padło wiele ciepłych słów, podziękowań i życzeń, były kwiaty i upominki. Ks. Adam nie pozostał dłużny i w słowie końcowym zawarł przesłanie pełne życzliwej wdzięczności i przekonanie, że ludzie się wprawdzie zmieniają, ale droga wiary jest wciąż ta sama. Wszyscy jednak mamy z tyłu głowy pytanie, czy nad tym wszystkim panuje jakaś roztropność i jaki ma to sens w kontekście pracy duszpasterskiej. Daje się wyczuć w ludziach wyraźne rozgoryczenie, że oto jesteśmy tylko jakby polem szachownicy, na którym niezrozumiałe mechanizmy przestawiają pionki i figury, a samo pole się nie liczy.

Księże Adamie, dziękujemy za 4 lata kapłańskiej posługi! Pozostaniesz na długo w naszej życzliwej pamięci i modlitwie.

Poświęcenie pojazdów

26.07.2020

Stara tradycja podaje, że święty Krzysztof, który był rzymskim żołnierzem, został ochrzczony przez pustelnika i za jego radą osiadł nad rzeką, służąc pomocą podróżnym. Poniósł śmierć za wiarę w czasie prześladowania za panowania cesarza Decjusza (ok. 250 r.). Jako swojego patrona czcili świętego Krzysztofa przewoźnicy, tragarze, flisacy i pielgrzymi. Współcześnie jest czczony jako patron kierowców, a jego wizerunek zdobi wiele pojazdów mechanicznych.

"Boże, Ty mocą swojego Słowa stworzyłeś wszechświat, dałeś człowiekowi władzę nad całym stworzeniem i moc doskonalenia świata według zamysłów Twojej woli. Spraw, aby te pojazdy, które są dziełami ludzkiej mądrości i pracy, dzięki Twojemu błogosławieństwu służyły dobru ludzi, ich pracy i wypoczynkowi. Za wstawiennictwem świętego Krzysztofa obdarz roztropnością wszystkich, którzy będą się posługiwać tymi pojazdami. Niech ostrożnie i bezpiecznie odbywają swoje podróże i troskliwie dbają o bezpieczeństwo innych ludzi. Gdy będą się udawać do pracy lub na odpoczynek, niech w drodze towarzyszy im zawsze Chrystus. Który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków."

Zwyczaj święcenia pojazdów ukierunkowany jest nie na samochody, ale na ludzi, którzy z nich korzystają. Tu nie chodzi o parę kropel, żeby one spadły na poszczególne samochody. Tu chodzi o kierowcę; zawsze chodzi o człowieka. Poświęcenie samochodu powinno mobilizować kierowców, a nie zwalniać od odpowiedzialności za bezpieczną jazdę.

Ogród Maryjny

VII-2020

Wszyscy widzimy jak na naszych oczach powstał kolejny element otoczenia kościoła - skalny Ogród Maryjny. Na jesieni była tylko hałda ziemi, potem pojawiały się na niej większe i mniejsze kamienie. Zimą i wczesną wiosną rosła kamienna grota. A kiedy zrobiło się ciepło, pojawiła się zieleń i kolejne figury Najświętszej Maryi Panny. Następnie rozbłysło nocne oświetlenie, a w ostatnim czasie ogród otoczono gustownym chodnikiem, przed grotą stanął klęcznik a nad grotą nastawa z krzyżem koroną oraz inicjałem Maryi. Ogród przedstawia w figurach cztery wielkie europejskie objawienia Maryjne: La Salette, Lourdes, Gietrzwałd i Fatimę.

Ogród przeszedł niedawno modlitewny "chrzest" - 13 lipca odprawiono przy nim Różaniec Fatimski. Cieszy fakt, że parafianie już korzystają z tego nowego miejsca modląc się indywidualnie bądź grupowo przed figurami Najświętszej Dziewicy. Poświęcenie ogrodu przez biskupa Janusza Stepnowskiego planowane jest na uroczystość Wniebowzięcia NMP 15 sierpnia.

Nowy wikariusz

5.07.2020

Od 1 lipca posługuje w naszej parafii nowy wikariusz ks. Mateusz Dembiński pochodzący z Grajewo - neoprezbiter. Powitaliśmy go oficjalnie w niedzielę 5 lipca, kiedy to sprawował swoją pierwszą samodzielną Mszę świętą w naszym kościele. Przy tej okazji ks. Mateusz udzielił wszystkim zebranym błogosławieństwa prymicyjnego.

Otoczmy naszego nowego kapłana - ks. Mateusza - naszą życzliwością i żarliwą modlitwą.

Pożegnanie ks. Adama

27.06.2020

Ks. Adam Sierzputowski posługiwał w naszej parafii przez 6 długich i bogatych w wydarzenia lat. Na jego głowie byli ministranci, dzieci pierwszokomunijne, kolonie letnie i zimowe dla dzieci. Prowadził katechezę w I LO im Adama Mickiewicza. Jako instruktor ZHP udzielał się w Kręgu Instruktorskim "Kwazar" oraz w Zespole Wychowania Duchowego i Religijnego naszego kolneńskiego hufca. Był zawsze na posterunku - życzliwy, cierpliwy, wyrozumiały, często uśmiechnięty i żartujący. Jego słowo było krótkie, ale soczyste, dobitne i konkretne - zawsze było wiadomo, o co w nich chodzi.

Od 1 lipca decyzją pasterza diecezji został przeniesiony do parafii św. Wojciecha w Szczepankowie.

Księże Adamie! Pozostaniesz na długo w naszej życzliwej pamięci, a za Tobą pójdzie nasze modlitewne wspomnienie.

Zakończenie oktawy Bożego Ciała

18.06.2020

Przez cały tydzień po uroczystości Bożego Ciała w czasie wieczornego nabożeństwa śpiewaliśmy nieszpory eucharystyczne oraz uczestniczyliśmy w procesji z Najświętszym Sakramentem. Zakończenie oktawy tzw. "Ostatni nieszpór" obchodziliśmy zgodnie z tradycją szczególnie licznie i uroczyście. Po procesji nastąpiło błogosławieństwo oraz poświęcenie pierwocin ziół i kwiatów, które przynosimy do kościoła w formie wianków. Poświęcone wianki przechowywane są w domach przez cały rok. Na zakończenie uroczystości nastąpiło specjalne błogosławieństwo dzieci przez nałożenie rąk.

Pierwsza Komunia Święta

13.06.2020

Maj - najpiękniejszy miesiąc w roku, miesiąc poświęcony Maryi - jest również miesiącem pierwszych Komunii świętych. Ale w tym roku nietypowo - w drugą sobotę czerwca - grupa dzieci ze Szkoły Podstawowej Nr 2 i z Czerwonego właśnie po raz pierwszy przyjęła Ciało Chrystusa. Wcześniej były przerwane pandemią przygotowania, pierwsza spowiedź, w czasie zaś uroczystości odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych i złożenie zobowiązań. Nad całością przygotowań dzieci czuwał ks. Adam Sierzputowski z pomocą pań katechetek. W sam dzień komunii w niezwykle uroczystej atmosferze na Mszy świętej dzieci przystąpiły po raz pierwszy do sakramentu Eucharystii.

Otoczmy te dzieci oraz ich rodziców szczerą modlitwą, aby pozostały wierne Panu i dotrzymały złożonych przyrzeczeń.

Zdjęcia grupowe: Foto A           Foto B

Boże Ciało

11.06.2020

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, po łacinie "Corpus Christi" lub "Corpus Domini" zaliczana jest do świąt dogmatycznych, tj. ukazujących Prawdy Wiary. Boże Ciało nie jest znane ani prawosławnym, ani protestantom.

Pewien czeski ksiądz Piotr z Pragi nie wierzył w realną obecność Zbawiciela w konsekrowanej Hostii. Postanowił więc w 1263 r. odbyć pielgrzymkę do Rzymu, aby umocnić swoją wiarę przy grobie św. Piotra. Zatrzymał się w miejscowości Bolsena (środkowe Włochy). Podczas odprawienia Najświętszej Ofiary w miejscowym kościółku św. Krystyny zaraz po wypowiedzeniu słów Konsekracji krople krwi zaczęły spływać z Hostii na ręce kapłana i na rozłożony korporał ołtarza. Ogarnięty strachem Piotr z Pragi chciał początkowo ukryć ten fakt, ale potem przerwał Mszę Świętą i udał się pośpiesznie do pobliskiego Orvieto, gdzie zatrzymał się sam papież Urban IV. Ojciec Święty wysłuchał relacji strwożonego księdza i zarządził zbadanie całej sprawy, w wyniku czego jeszcze w tym samym roku Hostia i zakrwawiony korporał zostały uroczyście przewiezione z Bolseny do Orvieto, gdzie spoczęły w tamtejszej katedrze i gdzie do dziś są przechowywane.

11 sierpnia 1264 r. tenże sam papież Urban IV ustanowił - na pamiątkę Mszy Bolseńskiej - Święto Bożego Ciała dla całego Kościoła katolickiego, a w 1311 r. papież Klemens V przeznaczył na obchodzenie tego święta czwartek po Niedzieli Trójcy Przenajświętszej. Pierwsza procesja eucharystyczna odbyła się natomiast 19 czerwca 1264 r, a poprowadził ją uliczkami Orvieto sam Urban IV w towarzystwie licznie zgromadzonych kardynałów i prałatów oraz tłumów wiernych adorujących nie tylko konsekrowaną Hostię, lecz także korporał z plamami Krwi Chrystusowej.

"W święto Bożego Ciała odnawia się szczególna obecność Chrystusa na ulicach, placach i drogach. Przemawia On do nas zgromadzonych już nie żywym słowem Ewangelii, jak ongiś, ale jakże bardzo wymownym milczeniem eucharystycznym. W tym milczeniu białej Hostii niesionej w monstrancji są wszystkie Jego słowa, jest całe Jego życie oddane na ofiarę Ojcu za każdego z nas. Starajmy się tak uczestniczyć w kulcie publicznym Bożego Ciała, aby tajemnica Chrystusa jeszcze głębiej przeniknęła całe nasze życie."      Św. Jan Paweł II

W tym pamiętnym roku wszystko jest inaczej niż zawsze. Niemalże do ostatniej chwili ważyły się losy, czy procesja w ogóle będzie i w jakiej formie. Była - Bogu niech będą dzięki! Krótsza, bo tylko wokół posesji kościoła, ale ołtarzyki były i przy ołtarzykach wszystko jak należy. A teraz przed nami Oktawa i przedłużenie tej radości manifestacji wiary wobec całego świata.

Sakrament bierzmowania

9.06.2020

Trochę później niż co roku (ze względu na pandemię) młodzież ostatnich klas szkół podstawowych przystąpiła do sakramentu bierzmowania, którego udzielił JE ks. biskup ordynariusz Janusz Stepnowski. Grupa kilkudziesięciu osób uzyskała umocnienie w wierze poprzez otwarcie się na dary Ducha Świętego. W podniosłej uroczystości uczestniczyły całe rodziny i liczna rzesza parafian oraz gości. Przygotowanie młodzieży do sakramentu bierzmowania prowadził ks. Adam Krawczyk, któremu należy się szczególne uznanie i podziękowania. Cały przebieg uroczystości był nieco uproszczony ze względu na obowiązujące ograniczenia. Wszechobecne maseczki nie pozwalają zapomnieć, że nie żyjemy już tak samo jak dotąd. Tym bardziej wspierajmy tę młodzież modlitwą i na wszelkie inne sposoby, by ich życie toczyło się drogą wiary zgodnie z przyjętym sakramentem chrześcijańskiej dojrzałości.

Idzie lato

VI-2020

Ani się obejrzeliśmy, jak skończył się maj i litanie Loretańskie, jak figurkę Matki Boskiej Fatimskiej zastąpiła figura Jezusa z sercem bolesnym, jak bardzo rozpędził się już czerwiec. A na Bożym świecie dopełniła się już wiosna i ma się na lato, bo wszystko już buchnęło pełnią życia - szczególnie po ostatnich deszczach. I wokół naszego kościoła wszystko pięknie się rozwija, soczystą zielenią mieni się trawa, pośród kamieni ogrodu Maryjnego błyszczą kolorowe kwiaty, pobożne niewiasty z modlitwą na ustach przesuwają się od figurki do figurki. Choć po świecie krąży wirus i jego widmo, to piękna Bożego stworzenia nic przytłumić nie zdoła.

Jubileusz ks. proboszcza

26.05.2020

W ostatnich dniach maja kapłani kapłani obchodzą rocznice swoich święceń. Nasz proboszcz ks. Wojciech Stefaniak świętował w tym roku jubileusz 30-lecia. 30 lat kapłańskiej posługi - w tym 16 lat w naszej parafii! Jest co świętować, wiemy o tym doskonale. Na Mszy św. wieczornej Rada Parafialna w imieniu wszystkich parafian wręczyła jubilatowi w podziękowaniu 30 czerwonych róż. Nie zabrakło oczywiście słów wdzięczności, życzeń i zapewnienia o wsparciu w działaniu i w modlitwie. Bogu niech będą dzięki!

Nadmienić warto, że w tym samym tygodniu również ks. Łukasz Polkowski wspólnie z kolegami kursowymi w naszym kościele dziękowali Bogu za swoje 10 lat kapłaństwa. A potem jeszcze ks. Adam Sierzputowski i rówieśnicy modlili się wspólnie w swoją rocznicę święceń, wśród nich znany nam doskonale ks. Wiesław Chmielewski.

Mogliśmy więc na żywo uczestniczyć w tych pięknych chwilach kapłańskiej radości. Pamiętajmy o naszych kapłanach nie tylko z okazji jubileuszy - najlepiej w codziennej modlitwie.

Odpust św. Floriana

10.05.2020

Święty Florian to drugi patron naszej parafii, herbowy patron naszego miasta a także patron strażaków. Nic też dziwnego, że w dorocznym odpust tego świętego wzięli udział strażacy ze swoimi sztandarami. W tym roku ze względu na stan epidemii był to udział dość symboliczny. Najświętszą Ofiarę sumy odpustowej w koncelebrze z ks. proboszczem Wojciechem Stefaniakem celebrował i okolicznościowe Słowo Boże wygłosił ks. dr Krzysztof Chodkowski z Łomży. Nie było w tym roku z oczywistych względów tradycyjnej procesji dookoła kościoła z Najświętszym Sakramentem - została odmówiona jedynie litania do św. Floriana oraz odśpiewano hymn Ciebie Boga wysławiamy. Błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem było ostatnim akordem uroczystej celebry.

Wielkanoc

12.04.2020

Po niezwykle obfitych w wydarzenia i przeżycia religijne dniach Świętego Triduum Paschalnego doczekaliśmy wielkanocnego poranka. To najpiękniejszy poranek w całym roku nie tylko liturgicznym. Z radosnym śpiewem Alleluja w tym roku wierni nie wyszli z Najświętszym Sakramentem poza mury świątyni by głosić całemu światu radosną wieść o Zmartwychwstaniu.

Zmartwychwstanie Chrystusa jest najbardziej przełomowym wydarzeniem w ludzkich dziejach. To wydarzenie przyniosło wszystkim nową nadzieję: od tej pory mieć nadzieję nie znaczy czekać na coś, co ma się dopiero wydarzyć. Znaczy być pewnym, że to się już dokonało, ponieważ "Pan zmartwychwstał i króluje żywy"!

Cieszcie się i radujcie zastępy aniołów w niebie, raduj się ziemio cała,
albowiem Jezus Chrystus - Pan nasz zmartwychwstał!

Wielka Sobota

11.04.2020

Wigilia Paschalna jest centralnym momentem Triduum Paschalnego. Jej obchody rozpoczynają się w noc poprzedzającą Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego. Jej radosna liturgia należy już do obchodów dnia zmartwychwstania.

Liturgia Światła:  Liturgia rozpoczyna się od poświęcenia ognia i paschału. Następnie zapalony paschał wnosi się do ciemnego kościoła. Ksiądz niosący świecę trzykrotnie wznosi okrzyk Światło Chrystusa!, wierni zaś odpowiadają Bogu niech będą dzięki. W kościele zapala się światło. Zostaje wtedy odśpiewane Orędzie Paschalne (Exsultet).

Liturgia Słowa:  Przed epistołą śpiewa się uroczyste Gloria, podczas którego rozbrzmiewają dzwony milczące od Wielkiego Czwartku, następnie odmawiana jest Kolekta. Po Ewangelii zwykle ma miejsce krótka homilia.

Liturgia Chrzcielna:  W jej trakcie następuje odśpiewanie litanii do Wszystkich Świętych, potem błogosławieństwo wody oraz odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych.

Liturgia Eucharystyczna:  W jej trakcie wierni przyjmują konsekrowany chleb (Ciało Chrystusa). Nie różni się ona od liturgii eucharystycznej podczas każdej mszy świętej. Na zakończenie kapłan odśpiewuje zazwyczaj uroczyste błogosławieństwo, po którym następuje rozesłanie wiernych.

Wielki Piątek

10.04.2020

Liturgia Wielkiego Piątku jest przejrzysta, jasna, prosta w swej surowości i powadze. Stanowią ją: liturgia słowa wraz z modlitwą powszechną, adoracja krzyża, komunia św. i procesja do grobu Pańskiego. Liturgia przedstawia i pozwala przeżyć misterium Chrystusa w jedności historiozbawczej. Chrystus oddający życie na krzyżu jest cierpiącym Sługą, przez swoją śmierć za swoich wykonuje wolę Ojca Niebieskiego, otwiera przystęp do Ojca. Męka Chrystusa, Jego uniżenie nie stanowi przegranej. Opis męki w ujęciu Janowym silnie podkreśla królewską godność Chrystusa. Kolor czerwony szat liturgicznych jest nie tyle kolorem męczeństwa, ile kolorem królewskiej purpury. Wierni umocnieni słowem Bożym podejmują modlitwę w różnych ważnych intencjach, aby skutki zbawienia objęły wszystkich ludzi i zjednoczyły Kościół wokół Zbawiciela. W adoracji krzyża bardzo charakterystycznie ujęte jest całe misterium paschalne. Nie ukazuje się krzyża bez zmartwychwstania. Modlitwa po Komunii świętej dziękuje Bogu za nowe życie dane przez mękę i zmartwychwstanie, dopełnia w ten sposób wizję misterium paschalnego.

Wielkopiątkowa Droga Krzyżowa

10.04.2020

W Wielki Piątek nie może nie być Drogi Krzyżowej. Więc była. Ale nie tak, jak zawsze ... tłumnie, ulicami, bez pośpiechu, gzie jest czas na słuchanie i rozważanie w ciszy. Teraz ulice opustoszałe, jakby wymarłe. Ludzie zamknięci w domach - jedni beztroscy, inni wystraszeni. Tak jak tamtego dnia w Jerozolimie.

I cóż to za dziwna Droga Krzyżowa? Kościół też prawie pusty, jakby wymarły. Nikt nie idzie za krzyżem od stacji do stacji ...

Ale Ty Panie Jezu poszedłeś. Tak jak wtedy - umęczony, wyszydzony, opuszczony ... Poszedłeś i umarłeś. I zwyciężyłeś śmierć. Dla mnie. Bo Twoja śmierć, to moje życie. Teraz i na wieki.

A ja? Stałem z daleka i patrzyłem jak ów ewangeliczny tłum, a może patrzyłem tylko w ekran TV siedząc wygodnie w fotelu, a może i tego nie ... Bo po co?

Panie Jezu, dziękuję Ci, że poszedłeś. Dziękuję Ci, że umarłeś i zmartwychwstałeś. Dla mnie. Bo Twoja śmierć, to moje życie. Jedyne. Innego nie mam!

Wielki Czwartek

9.04.2020

W kościołach parafialnych odprawia się w Wielki Czwartek tylko jedną mszę świętą przez cały dzień. Jest to wieczorna msza Wieczerzy Pańskiej - pamiątka ostatniej wieczerzy, jaką Jezus spożył wraz ze swymi uczniami w przeddzień Jego męki i śmierci. Tego wieczoru biorąc do rąk chleb i wino przemienił je w swoje ciało i swoją krew, czyniąc z nich pokarm i napój dla swoich wyznawców. Ustanawiając w ten sposób sakrament Eucharystii, polecił apostołom, by w przyszłości czynili to na Jego pamiątkę.

Dzień ten jest świętem stanowym wszystkich kapłanów. Z tej okazji naszym drogim księżom życzymy obfitości darów Ducha Świętego oraz gorliwości i wytrwałości w swojej posłudze. Ogarniajmy ich nie tylko w ten dzień szczerą modlitwą, by mimo swych niedoskonałości byli dla nas dobrymi przewodnikami po drogach i bezdrożach naszej wiary.

W tym roku - jak nigdy - Święte Triduum Paschalne odbywa się w pustej praktycznie świątyni. Jakież to dziwne i przejmujące zarazem. Obawy mieszają się ze smutkiem. I ten dotkliwy brak żywego uczestnictwa, brak wspólnoty, brak bliskości drugiego czlowieka ... Ufajmy jednak, że Pan daje nam niezwykłą okazję do prawdziwego nawrócenia, że wyjdziemy z tego lepsi, bo chyba otoczeni dobrobytem w pogoni za wygodą i przyjemnością zanadto zapatrzyliśmy się w siebie samych. A tymczasem w centrum naszego widzenia powinien być ON - Pan nasz Jezus Chrystus i Jego ewangeliczne przesłanie miłości.

Ogród Maryjny

IV-2020

Od dłuższego już czasu obserwowaliśmy toczące się prace przy naszym kościele od strony ul. Kasztanowej. Korzystając z łagodnej zimy, a w zasadzie jej braku, krok po kroku pojawiła się najpierw przyma ziemi, potem kolejne kamienie, potem tajemniczy namiot, spod którego wyłoniła się kamienna grota. I tak powstał kamienny ogród. W ostatnim czasie, już przy ciepłej i słonecznej wiosennej pogodzie ustawiono figury obrazujące najważniejsze europejskie objawienia Maryjne. W grocie stanęła Maryja z Lourdes a przed nią klęcząca Bernardetta Sabirou, dalej Maryja z La Salette i dwójka pastuszków a następnie Maryja z Fatimy i trójka dzieci fatimskich. Na razie widać figury i kamienie, ale z czasem kiedy rozwinie się zieleń wszystko nabierze właściwego kolorytu.

Powstało więc kolejne miejsce wokół naszego kościoła, przy ktorym można się zatrzymać, zanurzyć w modlitwie, a może tylko odpocząć i oddalić myśli od codziennych problemów i strapień.

Droga Krzyżowa

III-2020

Droga Krzyżowa stanowi jedną z bardziej znanych praktyk pobożnych, cieszących się wielką popularnością. Niezwykłe znaczenie tego nabożeństwa płynie stąd, że rozpamiętuje się w nim ostatni i najboleśniejszy etap życia Chrystusa, związany z Jego męką i śmiercią na krzyżu. W nabożeństwie tym chodzi przede wszystkim o zrozumienie wymowy owej bolesnej drogi, którą przemierzył Chrystus aby światu przynieść zbawienie. Poszczególne wydarzenia rozwijają się i osiągają szczyt dramatycznego napięcia w śmierci Chrystusa, która w świetle chrześcijańskiej nadziei przekonuje nas, że pomiędzy ofiarą krzyża a historią ludzkości istnieje najgłębsza relacja zbawcza.

Droga Krzyżowa powstała z pragnienia postępowania śladami Chrystusa. Jest ona medytacją i duchową pielgrzymką po śladach Zbawiciela. Przez rozważanie dramatu pasyjnego przygotowujemy się do bardziej owocnego wniknięcia w sens tajemnicy, która dokonuje się na ołtarzu. Rozważanie męki naszego Pana jest owocną praktyką religijną i jest ważnym elementem w procesie wielkopostnego nawrócenia.

Przedwiośnie

II-2020

Zima się na nas obraziła i ... nie przyszła. Jesień podała rękę wiośnie i w ten sposób miesiące tradycyjnie zimowe zamieniły się w jedno długie przedwiośnie. Nawet trawa nie utraciła swej zieleni. Popatrzcie sami ...

Jakby nie patrzeć, to z każdej strony ten rok - a szczególnie ten Wielki Post - jest wyjątkowy. A teraz jeszcze koronawirus ... Tyle pytań ciśnie się do głowy, a odpowiedzi gotowej nie ma. Czy to jeszcze wezwanie do nawrócenia, czy to już Apokalipsa?

Rozpoczynamy Wielki Post

26.02.2020

Nawróćcie się do mnie całym swym sercem, przez post i płacz, i lament. Rozdzierajcie jednak wasze serca, a nie szaty! Nawróćcie się do Pana Boga waszego! On bowiem jest łaskawy, miłosierny, nieskory do gniewu i wielki w łaskawości, a lituje się na widok niedoli.

Zmiłuj się, Panie, bo jesteśmy grzeszni.

Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej,
w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość.
Obmyj mnie zupełnie z mojej winy
i oczyść mnie z grzechu mojego.

Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste
i odnów we mnie moc ducha.
Nie odrzucaj mnie od swego oblicza
i nie odbieraj mi świętego ducha swego.

Figurka Matki Boskiej w atelier GT

I-II.2020

Od 12 stycznia wspólnota Gloriosa Trinita przy naszej parafii gości figurkę Matki Boskiej Królowej Ucieczki. Przepiękna ta figurka przybyła do Polski z Mediolanu, gdzie bije włoskie serce ruchu Gloriosa Trinita.

Po dwóch tygodniach pobytu w kościele figurka ruszyła do kolejnych domów, w których odbywa się cotygodniowe spotkanie modlitewne w charyzmacie ruchu GT, tzw. atelier. W kolejną środę cała wspólnota stawia się na wieczornym nabożeństwie, by po Mszy świętej zanieść figurkę do kolejnego domu. Tam zaś przed przystrojonym wizerunkiem Królowej Ucieczki następuje uroczyste powitanie i regularna modlitwa całej wspólnoty. W kolejne dni natomiast o godz. 19:00 przed figurką odmawiany jest różaniec. W następną środę figurka wraca do kościoła i po Mszy świętej wędruje do następnego atelier.

W tym rytmie Matka Boska odwiedziła najpierw II atelier w domu Elwiry i Roberta, potem gościła w IV atelier u Gosi i Wojtka a następnie powędrowała do domu Jadzi, gdzie spotyka się I atelier Jadzi i Aliny. Tak więc przez trzy tygodnie w trzech kolejnych domach rozbrzmiewała codzienna ufna i radosna modlitwa zanoszona do nieba przez ręce Niepokalanej Dziewicy Maryi.

Dla całej wspólnoty Gloriosa Trinita okres nawiedzenia Matki Bożej w figurce Królowej Ucieczki jest wielką radością. Z wielką wdzięcznością dziękujemy Bogu za tę radość oraz piękny czas modlitwy i Jego błogosławieństwa.

Spotkanie kolędników misyjnych

8.02.2020

W sobotę 8 lutego odbyło się w naszej parafii pierwsze Diecezjalne Spotkanie Kolędników Misyjnych. W wielu parafiach naszej diecezji działają koła przyjaciół misji. Również w wielu szkołach działają misyjne koła młodzieżowe. W okresie Bożego Narodzenia wiele z tych kół podjęło akcję kolędowania, by w ten sposób zbierać środki z przeznaczeniem na misje. Dla przykładu kolędnicy ze Szkoły Podstawowej w Czerwonem zebrali ponad 4 tys. zł. W tym roku pomoc płynie do Amazonii ze względu na rozliczne problemy i jeszcze większe potrzeby działań misyjnych na tym obszarze.

Spotkanie rozpoczęła wspólna Eucharystia, której przewodniczył ks. Adam Krawczyk - dyrektor Papieskich Dzieł Misyjnych Diecezji Łomżyńskiej. Następnie wszyscy zebrali się w sali parafialnej gdzie nastąpiło oficjalne powitanie. Współczesne problemy Amazonii w kontekście prowadzenia misji omówił i zaprezentował kleryk Szymon. Do ciekawych momentów należało odśpiewanie pieśni o Boże błogosławieństwo w jednym z języków afrykańskich przez kolędników z Czerwonego oraz migawki filmowe z folkloru afrykańskiego o podłożu religijnym. Nie zabrakło oczywiście poczęstunku, serdecznych rozmów, wymiany uprzejmości i kontaktów. Wszystkich zebranych łączyły wspólnie śpiewane pieśni, tańce a na koniec także film animowany.

Dziękujemy wszystkim, którzy włączyli się w przygotowanie i przeprowadzenie tego pożytecznego spotkania.

Koncert noworoczny PSM

19.01.2020

Zgodnie z utartą i już wieloletnią tradycją w połowie stycznia z koncertem kolęd i pastorałek wystąpili uczniowie Państwowej Szkoły Muzycznej w Kolnie. Mali artyści wystąpili pod kierunkiem p. Anny Nadolnej, która również prowadziła konferansjerkę. Dominowała gitara i klarnet, ale byli też akordeoniści i to jeden baaardzo młody. Koncertowi przysłuchiwała się liczna publiczność, a w pierwszych rzędach oczywiście podekscytowani i dumni rodzice. Każde wykonanie zebrało gromkie brawa i aplauzy. Na koniec wszyscy wspólnie przy akompaniamencie instrumentów odśpiewali kolędę "Przybieżeli do Betlejem" a ks. przedstawicielka rodziców podziękowała za to piękne wydarzenie.

Spotkanie opłatkowe GT

14.01.2020

Wprawdzie święta już dość dawno minęły, ale ciągle jeszcze odbywają się świąteczne i opłatkowe spotkania. Tradycyjnie na spotkaniu ruchu Gloriosa Trinita gościem specjalnym był biskup Tadeusz Bronakowski. Tegoroczne spotkanie odbyło się w parafii Krzyża Świętego w Łomży, gdzie pod kierunkiem ks. Grzegorza Chełstowskiego działa silna wspólnota GT. Oczywiście najpierw była wspólna Eucharystia, której przewodniczył biskup Tadeusz i on też skierował do zebranych Słowo Boże. W pięknym kościele ochoczo rozbrzmiewały kolędy a ołtarz usytuowany pod dachem stajenki otaczało grono kapłanów. Po wspólnej modlitwie wszyscy złożyli sobie życzenia i podzielili się opłatkiem. Gorącym uściskom i szczerym, braterskim życzeniom nie było końca. Następnie miejscowa wspólnota zaprosiła wszystkich na agapę w pobliskim Centrum Katolickim, gdzie na stole dla gości czekał obfity i różnorodny poczęstunek. Zespół muzyczny natomiast po krótkiej przerwie na wzmocnienie sił radośnie śpiewał piękne polskie kolędy i pastorałki. Przy tej okazji - jak zawsze - spotykają się starzy i nowi przyjaciele by toczyć ze sobą długie rozmowy i cieszyć się nawzajem w duchu wspólnoty.

Gościmy figurkę Matki Bożej

12.01.2020

Od niedzieli 12 stycznia gościmy w naszej parafii piękną figurkę Matki Boskiej z Mediolanu, której nadano tytuł "Królowa Ucieczki". Figurka ta nawiedza kolejno wszystkie wspólnoty Ruchu Ewangelizacyjnego Gloriosa Trinita. Oto niezwykła historia tej figurki.

W miejscowości Ragusa na Sycylii we Włoszech, gdzie rodził się ruch Gloriosa Trinita, na adorację Najświętszego Sakramentu przychodziło wiele osób. Wśród nich był pewien mężczyzna, który siadał zawsze z tyłu i nic nie mówił. Pewnego razu podczas adoracji doznał uzdrowienia. Po tygodniu przyniósł tę właśnie figurkę jako wyraz wdzięczności i złożył przy tym swoje świadectwo. Wyznał, że doznał uzdrowienia duchowego, odzyskał radość i sens życia. I tak Maryja została wspólnotową Królową Ucieczki. Niektórzy nawet mówią - Matka Boża Gloriosowa.

Od rana już na wszystkich Mszach św. ks. Jacek Czaplicki, krajowy sekretarz ruchu Gloriosa Trinita, głosił Słowo Boże nawiązują oczywiście do obecności Maryi w figurce ustawionej przy ołtarzu. Na wieczornej zaś Eucharystii nastąpiło oficjalne powitanie Maryi, którą przekazała nam wspólnota z Ełku. Oprócz nich gościliśmy także delegację z Łomży oraz powstałej niedawno wspólnoty z Małego Płocka wraz ze swoim opiekunem ks. Janem Pieńkoszem proboszczem parafii. Po ucałowaniu przez kapłanów sprawujących Najświętszą Ofiarę figurka została ustawiona przed ołtarzem, oświetlona i udekorowana kwiatami. Ks. Jan z Małego Płocka wygłosił natomiast płomienną maryjną homilię. W atmosferze radości sprawowano całą Eucharystię wypełnioną pięknym gloriosowym śpiewem. Po zakończeniu nabożeństwa wszyscy goście zostali zaproszeni do sali parafialnej na wspólną agapę.

Figurka Maryi Królowej Ucieczki pozostanie u nas na dłużej i będzie nawiedzać domy, w których prowadzona jest wspólnotowa modlitwa, tzw. atelier.

Tego samego dnia - jeszcze przed agapą - została ogłoszona decyzja Rady Krajowej Ruchu Gloriosa Trinita o powołaniu w Kolnie Rady Miasta złożonej z sześciu osób świeckich pod przewodnictwem kapłana - ks. Adama Krawczyka opiekuna wspólnoty. W ten sposób po ponad 7 latach istnienia nasza kolneńska wspólnota GT stała się samodzielną jednostką całego ruchu.

Wdzięczni za tę szczególną obecność Maryi w naszej parafii uciekajmy się pod Jej opiekę i za Jej wstawiennictwem upraszajmy Bożego błogosławieństwa.

Kolędowanie z Gdańska

12.01.2020

W niedzielę 12 stycznia, czyli w Święto Chrztu Pańskiego, przez wszystkie poranne Msze św. do liturgii grał i śpiewał zespół muzyczny "Sanctus" z Gdańska. Były to przede wszystkim polskie kolędy i pastorałki utrzymane w lirycznym tonie, pełne piękna i swoistej melodyjności. Po nabożeństwach muzycy dawali jeszcze krótkie minikoncerty ku uciesze zgromadzonych.

Warto dodać, że zespół kolęduje w ten sposób po polskich kościołach. I zresztą nie tylko polskich, bo do nas przyjechał akurat z Wilna.

Orszak Trzech Króli

6.01.2018

Objawienie Pańskie to zbawcze spotkanie Wcielonego Syna Bożego z wszystkimi ludami ziemi, których symbolem są Trzej Mędrcy. Stając przed Dzieciątkiem Jezus, w którym rozpoznają oczekiwanego mesjańskiego Króla, mędrcy padają na twarze przejęci czcią, po czym składają symboliczne dary: złoto, kadzidło i mirrę.

Podobnie jak oni, każdy z nas zostaje dziś wezwany, aby wobec Wcielonego Słowa ponowić swój akt wiary, składając w darze nie tyle dobra materialne, co raczej samego siebie jako ofiarę świętą i oczekiwaną. Właśnie dzięki tej ofierze z siebie chrześcijanin staje się znakiem nowego człowieczeństwa odkupionego przez Chrystusa i świadkiem tajemnicy Bożej miłości.

W tym roku po raz kolejny manifestowaliśmy publicznie nasze przywiązanie do Chrystusa i tradycji objawienia uczestnicząc w Orszaku Trzech Króli. Po uroczystej Eucharystii w kościele św. Anny przeszliśmy tłumnie za nimi zdobni w korony przez całe miasto śpiewając kolędy aż do kościoła Chrystusa Króla. Na czele orszaku powiewały piękne kolorowe flagi. Na miejscu w nowym kościele jeszcze wysłuchaliśmy koncertu kolęd w wykonaniu scholi dziecięco-młodzieżowo-dorosłej pod kierunkiem p. Anny i Pawła Podeszwików. Pogoda była wyjątkowo łaskawa - jasny i ciepły prawie wiosenny dzień - nastroje wśród uczestników wyśmienite, także należy uznać nasz kolneński orszak za bardzo udany. I tak powinno być - tak nam dopomóż Bóg!

Kolędnicy kolędują

I-2020

Grupa kolędników bożonarodzeniowych ze Szkoły Podstawowej w Czerwonem kolędowała po obszarze parafii odwiedzając również urzędy, instytucje, firmy i władze samorządowe. Kolędnicy dali występ także w naszym kościele. Zebrane przy tej okazji datki w całości przeznaczone zostały na cele misyjne. Całe przedsięwzięcie zostało przygotowane pod kierunkiem p. Alicji Piekarskiej i przy udziale ks. Adama Krawczyka.

Nowy Rok z biskupem

1.01.2020

Tradycji stało się zadość! Bo przecież od wielu lat w okresie świąt Bożego Narodzenia - czy to w drugi dzień świąt, czy na Nowy Rok - odwiedzał nas biskup Tadeusz Bronakowski. Mieliśmy więc znowu okazję i satysfakcję wspólnie z naszym pasterzem rozpoczynać kolejny rok życia parafii i każdego z nas. Dostojny gość sprawował oczywiście Eucharystię - była ona w intencji nauczycieli. W wygłoszonym do nas Słowie Bożym biskup Tadeusz wiele uwagi poświęcił sprawom wychowania młodego pokolenia oraz zarysował całą gamę wyzwań i trudności jakie stoją przed Kościołem, przed naszą ojczyzną i przed każdym wierzącym. Zachęcał jednocześnie, aby tym bardziej iść za głosem Chrystusa drogą wiary, nadziei i miłości, by pozostać wiernym nauczaniu Kościoła w jedności z Ojcem Świętym i umacniać nasze wspólnoty parafialne. Wdzięczni za pasterską posługę i nauczanie prośmy Boga Wszechmogącego, aby na ten nowy czas błogosławił obficie nam wszystkim, naszej ojczyźnie i całemu Kościołowi powszechnemu.

Zakończenie starego roku

31.12.2019

Przemija postać tego świata. Za nami kolejny rok. W ostatni dzień starego roku pochłaniają ludzi przygotowania do balów i zabaw. Jednak wielu z nas znalazło czas, by przyjść do świątyni i we wspólnocie wiernych razem z kapłanami uczestniczyć w Eucharystii. Było to nabożeństwo żałobne za wszystkich zmarłych w mijającym roku z naszej parafii. Lampki pamięci na krzyżu to symbol naszej łączności z tymi zmarłymi. Jednocześnie było to nabożeństwo dziękczynno-przebłagalne. Dziękowaliśmy Bogu za wszelkie dobro jakim nas obdarzył, przepraszaliśmy za nasze słabości, grzechy i zaniedbania jakich nam przecież nie brakowało, prosiliśmy też Pana o łaski na nowy czas, który się przed nami otwiera.

Niedziela Świętej Rodziny

29.12.2019

Pierwsza niedziela w oktawie Bożego Narodzenia obchodzona jest jako Święto Świętej Rodziny - Jezusa, Maryi i Józefa. Z tej też okazji oprócz rodzinnej tematyki, jaką poruszał w swojej homilii kaznodzieja ks. Grzegorz Suchta z Łomży, obecne na kolejnych Mszach świętych małżeństwa miały okazję odnowić publicznie i uroczyście swoje przyrzeczenia małżeńskie. Odważni wyszli na środek kościoła, mniej odważni pozostali w ławkach - i tak jak kiedyś podali sobie prawe dłonie, i ślubowali ...
Niech im wszystkim Pan błogosławi!

Droga Krzyżowa

XII-2019

Na placu przy naszym kościele pojawił się w ostatnich tygodniach nowy element - oto ustawione zostały wzdłuż ścieżki różańcowej stacje Drogi Krzyżowej. Można teraz spacerując wokół świątyni albo siedząc na jednej z ławeczek odmawiać tajemnice Różańca Świetego lub zatopić się w zadumie i rozważać zbawczą mękę Pana naszego Jezusa Chrystusa.

Święta z Mikołajem

26.12.2019

Jak to zwykle w minionych latach bywało, odwiedził nas w drugi dzień świąt Bożego Narodzenia święty Mikołaj. Były poważne obawy, czy aby dojedzie, bo to ani mrozu, ani śniegu przecież nie ma. Jednak dojechał! Zaraz po Mszy świętej pojawił się w kościele zapowiadany od dawna i gorąco przyzywany przez najmłodszych. Wszystkie dzieci razem z rodzicami zaraz otoczyły go ciasnym kręgiem oczekując smakołyków. A Mikołaj - jak to Mikołaj - najpierw dzieci przepytał, czy były grzeczne, posłuszne itd. Potem zaczął marudzić, więc i kolędę dzieci musiały zaśpiewać. Ale smakołyków nie żałował, każdemu się dostało. Na koniec kto tylko chciał - już za darmo - mógł sobie z Mikołajem fotkę pstryknąć, na kolana mu się wdrapać, za brodę pociągać (czy aby prawdziwa?), laski trochę potrzymać, czy też innej bliskości zażyć.

Pasterka

25.12.2019

Święta Bożego Narodzenia przypominają nam, że Bóg jest z nami. Dokonał On tego przez przyjście na świat w ludzkiej postaci Jezusa Chrystusa. Boże Narodzenie to czas szczególnych łask, które pomagają nam zapomnieć o problemach tak bardzo nas nurtujących i wczytać się w sens Bożego Słowa, które przemienia nasze żydzie, pobudza do działania, a nawet ocala od tego, co dla nas jest wielkim niebezpieczeństwem. Prostota i pokora tych świąt polega na przyjęciu objawionej prawdy: Bóg tak bardzo ukochał człowieka, że nie oszczędził nawet swojego Jednorodzonego Syna.

"Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany" - ta radosna nowina rozbrzmiewała w naszej świątyni, która zgromadziła liczną rzeszę wiernych i zainaugurowała okres Narodzenia Pańskiego. Modliliśmy się wspólnie do Bożego Dzieciątka o błogosławieństwo dla świata, ojczyzny i dla nas samych.

Męski różańcowy opłatek

22.12.2019

Okres przedświąteczny to czas spotkań przy wigilijnym stole. Nie inaczej było w Kole Żywego Różańca Mężczyzn św. Wojciecha. Panowie spotkali się po Mszy św. w intecji członków Koła oraz ich rodzin, by po wyśpiewaniu "Wśród nocnej ciszy" i wysłuchaniu ewangelicznego opisu narodzenia Pana Jezusa przełamać się opłatkiem, wyściskać się serdecznie i złożyć sobie nawzajem najlepsze życzenia:
Błogosławionych świąt...
Dużo zdrowia...
Wiele radości...
Bożego błogosławieństwa...               Daj Boże za rok...
A po opłatku nie żałując gardeł panowie wyśpiewali kilka popularnych kolęd.
"Gdy modlą się mężczyźni, drży piekło" - to znane powiedzenie ma w sobie ziarno prawdy.

Zima nie chce przyjść

XII-2019

Już grudzień. Adwent dobiega końca ...
Chciałoby się, by na święta było pięknie i biało, jak to dawniej bywało. A tu nic z tych rzeczy! Raczej idzie ku wiośnie. Wszystko się na tym świecie dziwnie plecie.
Czekamy więc na święta tak jak jest, a resztę mamy w marzeniach ...

Opłatkowe spotkanie Gloriosa Trinita

20.12.2019

Adwent powoli ma się ku końcowi. Święta tuż, tuż. W grupach modlitewnych, wspólnotach, kołach i zespołach nastał czas spotkań opłatkowych. Bo ta prawdziwa wigilia - 24 grudnia - jest zarezerwowana dla rodziny. Kolneńska wspólnota Gloriosa Trinita spotkała się tym razem w Małym Płocku, by razem z powstała tam wspólnotą GT, nad którą sprawuje opiekę, podzielić się opłatkiem. Najpierw oczywiście Łukaszowa Ewangelia i krótka tematyczna katecheza ks. Jana Pieńkosza - opiekuna małopłockiej Gloriosy i miejscowego proboszcza. A potem ... Popłynęły radosne kolędy, zachrupał łamany opłatek ... Radosnym uściskom i serdecznym życzeniom nie było końca. Jak w ludowej pastorałce: Wszyscy wszystkim ślą życzenia. W zgodzie i radości oczekujemy na przyjście Pana.

Wigilia intronizacyjna

19.12.2019

Idą święta. Nastał więc czas spotkań opłatkowych i wigilii w szkołach, urzędach, instytucjach, organizacjach i grupach modlitewnych. W tym duchu spotkała się nasza Wspólnota Dla Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa, by wspólnie ze swoim opiekunem - ks. proboszczem Wojciechem Stefaniakiem - połamać się opłatkiem wspólnie przeżywać radość zbliżających się świąt Bożego Narodzenia. I choć nie wszyscy mogli wziąć w tym udział - bo ci już wyjechali, a innemu coś ważnego wypadło - to wigilijny nastrój i świąteczny duch w niczym nie był mniejszy ani uboższy.

Rekolekcje adwentowe

15-17.12.2019

Tradycyjnie już w III niedzielę Adwentu, która nazywana jest niedzielą radości (Gaudete), rozpoczęły się w naszej parafii rekolekcje adwentowe. Przez trzy dni spotykaliśmy się w należytym skupieniu na naukach rekolekcyjnych, by dobrze przygotować się do zbliżających się świąt Bożego Narodzenia. Wielu wiernych wykorzystało ten czas i zwiększoną obecność kapłanów posługujących w konfesjonałach, by już teraz wyspowiadać się i czystym sercem oczekiwać upragnionych świąt. W tym roku rekolekcje prowadził ks. Bolesław Szewc z Warszawy, z parafii, w której od kilkudziesięciu lat trwa wieczysta adoracja Najświętszego Sakramentu. Nic w tym dziwnego, bo i nasza parafia przygotowuje się - powoli, lecz systemtycznie - do całodziennej na razie adoracji. Wspierajmy to zbożne dzieło modlitwą i własnym zaangażowaniem.

Dzień skupienia Gloriosa Trinita

14.12.2019

W sobotę przed III niedzielą Adwentu do ośrodka Caritas w Ptakach k. Nowogrodu zjechało kilkadziesiąt osób z ruchu Gloriosa Trinita by w tym pięknym miejscu nad rzeką Pisą i z dala od codziennego zgiełku przeżyć wspólnotowy dzień skupienia. Większość była z Łomży ze wspólnoty w parafii Miłosierdzia Bożego, ale była też grupa z Kolna oraz osoby z Ostrołęki, Rzekunia, Zambrowa i Małego Płocka. Pierwszym punktem była adoracja Najświętszego Sakramentu w rycie ruchu Gloriosa Trinita. Oczywiście wszystko bogato przeplatane wspólnym śpiewem. W czasie adoracji rozważane było - zarówno wspólnie, jak i indywidualnie - Słowo Boże z Ewangelii św. Jana. Po przerwie na kawę elementem formacji duchowej była katecheza, którą z właściwą sobie estymą wygłosił ks. prałat Jerzy Abramowicz. W przerwie obiadowej - oprócz samego obiadu oczywiście - trwały liczne spotkania, rozmowy, dyskusje i wymiana informacji w małych grupach oraz indywidualnie. Posileni spotkaliśmy się podzieleni na małe grupy, by w atelier podzielić się refleksjami i świadectwem wiary. I zaraz potem w kaplicy na koronce do Miłosierdzia Bożego, której części prowadziły poszczególne wspólnoty. Bezpośrednio po koronce nastąpiła Eucharystia, którą sprawował i piękną homilię wygłosił ks. prałat. Następnie spotkaliśmy się wszyscy razem w dużej sali, by wzajemnie się przedstawić i powiedzieć co robimy w naszych wspólnotach oraz podzielić świadectwem. Aby w drodze powrotnej nikomu nie burczało w brzuchu, ostatnim elementem była kolacja.

Ubogaceni Słowem Bożym, wspólną modlitwą oraz radością spotkania sióstr i braci dziękujemy Bogu za ten czas zatrzymania i refleksji oraz wszelkie owoce duchowe, jakie stały się naszym udziałem.

Roraty

XII.2019

Adwent (łac. adventus – przyjście) – w kościołach chrześcijańskich okres poprzedzający Święto Bożego Narodzenia, przypominający oczekiwanie na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa.
Na adwent składają się cztery niedziele adwentowe. W okresie adwentu kapłan zakłada do Mszy świętej ornat w kolorze fioletowym, symbolizującym czas pokuty i przygotowania się do jednego z najważniejszych świąt katolickich, czas pojednania z Bogiem i ludźmi. Adwent to także czas, w którym katolicy mają uświadomić sobie, że oczekują na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa. Tradycją w Kościele są odprawiane w tym okresie o świcie Msze Święte, zwane roratami. Są to msze ku czci Najświętszej Maryi Panny na pamiątkę zwiastowania przez archanioła Gabriela, iż zostanie Matką Syna Bożego. Przed Mszą św. roratnią śpiewane są Godzinki o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny.

Akatyst

7.12.2019

W ostatnią sobotę, czyli wigilię uroczystości Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, po Mszy świętej wieczornej miało miejsce w naszym kościele niecodzienne wydarzenie. Nasz chór parafialny (nieliczny wprawdzie - bo ludzie do śpiewania Panu Bogu nie garną się niestety) pod kierunkiem p. organistki Teresy Adamczyk i przy udziale ks. Adama Sierzputowskiego wykonał Akatyst ku czci Bogurodzicy. Jest to starożytny hymn liturgiczny pochodzący z Konstantynopola. Pieśń składa się z 24 strof, z których krótsze kondakiony kończą się refrenem "Alleluja!", a dłuższe ikosy inkantacją "Witaj, Oblubienico dziewicza!" Przed udekorowanym obrazem Matki Boskiej, w półmroku rozświetlanym świecami wotywnymi płynęły uroczyście kolejne strofy. Ta niepowtarzalna atmosfera i stojąca postawa, w której należy śpiewać i słuchać akatystu, to istotne elementy piękna tego wieczoru. Całość zakończyła modlitwa dziękczynna. Szkoda jedynie, że mimo wcześniejszych zapowiedzi i ogłoszeń zechciała w tym pobożnym przedsięwzięciu wziąć udział jedynie nieliczna grupa wiernych.

Seminarium Gloriosa Trinita - Mały Płock

5.12.2019

Od października do początku grudnia w parafii Znalezienia Krzyża Świętego w Małym Płocku odbywało się Seminarium Nowego Życia w Trójcy Świętej Ruchu Ewangelizacyjnego Gloriosa Trinita. Te rekolekcje charyzmatyczne prowadzone były kapłanów przy dużym zaangażowaniu naszej wspólnoty GT z Kolna oraz wsparciu wspólnoty z Łomży. Przez 7 tygodni uczestnicy słuchali katechez tematycznych oraz codziennie rozważali Słowo Boże i dzielili się nim w małych grupach pod kierunkiem doświadczonych animatorów. Zakończeniem i podsumowaniem całego cyklu była modlitwa wstawiennicza nad każdym z uczestników o wylanie darów Ducha Świętego - chrzest w Duchu Świętym. W seminarium brało udział ponad 100 osób - dorosłych i młodzieży. To ważne wydarzenie ma być nowym zaczynem i wprowadzeniem w zwykły rytm funkcjonowania zawiązanej wiosną wspólnoty Gloriosa Trinita w Małym Płocku.

Odpust parafialny

24.11.2019

Ostatnia niedziela roku liturgicznego - uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata - w naszej parafii główny odpust tytułu kościoła i parafii. W tym roku gościł zatem u nas ks. Jacek Czaplicki, który przez cały dzień głosił Słowo Boże. Z okazju odpustu parafia otrzymała piękny dar - ręcznie haftowany ornat z wizerunkiem Chrystusa Króla. Ofiarodwacą jest ks. prałat Władysław Podeszwik pochodzący z Zabiela, który również współcelebrował gówną Mszę świętą. Suma odpustowa zgromadziła licznych parafian a śpiewy liturgiczne wykonywała schola dziecięca pod kierunkiem p. Anny i Pawła Podeszwików. W obecni licznych kapłanów z okolicznych parafii wszyscy razem dziękowaliśmy Bogu w Trójcy Jedynemu za otrzymane łaski, przepraszaliśmy za zaniedbania i uchybienia a także prosiliśmy o dalszą królewską opiekę nad naszą parafią. Zwieńczeniem odpustowych obchodów była uroczysta procesja wokół kościoła a następnie odśpiewanie hymnu Ciebie Boga wysławiamy i błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem.

Świętowanie niepodległości w Czerwonem

11.11.2019

Od wielu już lat - stało się to już tradycją - w Narodowe Święto Niepodległości 11 listopada w Czerwonem odbywają się uroczyste obchody tego arcyważnego w naszej historii wydarzenia. Osią całej imprezy i jej punktem kulminacyjnym jest uroczysta Msza święta w intencji Ojczyzny. W wydarzeniu uczestniczyła społeczność wsi Czerwone, ale też władze gminy, strażacy ze sztandarami i młodzież. Wątki historyczne i patriotyczne wplecione były w zaprezentowany montaż i recytacje. Przeszłość z teraźniejszością wiązała się w okolicznościowym wystąpieniu wójta Gminy Kolno a pieśni religijne i patriotyczne prezentował zespół "Czerwieniacy". Na koniec wszyscy zebrani z remizy, która po raz kolejny dobrze spełniła swoją rolę, udali się pod obelisk ku czci Obrońców Ojczyzny, by tam złożyć wiązanki kwiatów i zapalić znicze pamięci.

Hubertus

3.11.2019

Dzień św. Huberta - patrona myśliwych - wypadł w tym roku w niedzielę. Nic więc dziwnego, że członkowie Koła Łowieckiego "Cyranka" postanowili uczestniczyć wspólnie razem we Mszy świetlej sprawowanej w ich intencji. Kto miał galowy mundur, ten ubrał się na galowo, kto nie miał to przyszedł "w cywilu". Byliśmy więc świadkami Mszy Hubertowskiej, a w homilii ks. Jacek Kotowski - diecezjalny duszpasterz rodzin i gość specjalny tego dnia - nawiązał do tradycji i życia św. Huberta. Dobrze się dzieje, jeśli członkowie różnych stowarzyszeń i związków swoje świętowanie zaczynają od udziału w Eucharystii oraz w swoich działaniach i pasjach pozostają wierni przesłaniu Ewangelii i Kościoła.

Dzień Zaduszny

2.11.2019

„Ja jestem światłością świata” - powiedział Chrystus. Dlatego na spotkanie ze śmiercią wierzący zbliża się z zapaloną gromnicą; dlatego dziś na milionach mogił całego świata płoną lampki, znicze, świece; dlatego my wielokrotnie powtarzamy: „a światłość wiekuista niechaj im świeci”. Mając na myśli swoich zmarłych krewnych, znajomych, bliskich będziemy prosili Boga, by złączył ich ze swoją wieczną światłością. Nasza modlitwa jest aktem miłosierdzia. Spełniamy dobry uczynek, wspomagamy tych, którzy naszej pomocy potrzebują..., ale nie tylko. Ta nasza modlitwa winna być również czasem pogłębienia wiary w życie wieczne, w tę „światłość wiekuistą”, do której wszyscy zdążamy. Słuchając imion zmarłych pamiętajmy, że rok temu w naszym gronie było wielu z tych, których dziś już nie ma. Dziś ich imiona wspominamy przed Panem Wszechświata. Za rok może i nasze imię widnieć będzie na kartce z przyypominkami..., a inni będą prosić dla nas: „światłość wiekuista niechaj im świeci”.

Wszystkich Świętych

1.11.2019

Wbrew powszechnym opiniom i naszym prywatnym odczuciom, Wszystkich Świętych nie jest dniem smutnym. Właśnie tego dnia Kościół raduje się z faktu, że wielu spośród zmarłych dostąpiło zbawienia i przebywa w niebie, a pamięć o nich ciągle tkwi w naszych sercach oraz umysłach. Według wiary chrześcijańskiej, każdy z nas jest powołany do świętości, gdyż Chrystus złożył ofiarę za wszystkich ludzi. Uroczystości przypadające na pierwszy dzień listopada wyrażają powołanie do świętości i dają nadzieję na życie wieczne - u Boga w niebie oraz w pamięci potomnych.

Święto Wszystkich Świętych ma źródło w kulcie męczenników i sięga IV wieku. W Antiochii czczono wówczas pamięć o bezimiennych męczennikach, których wspominano w niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego. Kiedy w 610 r. papież Bonifacy IV otrzymał od cesarza starożytną świątynię pogańską Panteon, nakazał złożyć w niej liczne relikwie i poświecił budowlę na kościół pod wezwaniem Matki Boskiej Męczenników. Z rocznicą tych wydarzeń związane było rzymskie święto Wszystkich Świętych, podczas którego czczono jedynie Maryję i męczenników. Od tego czasu oddawano cześć wszystkim zmarłym męczennikom. Papież Grzegorz III w 731 przeniósł uroczystość z 1 maja na pierwszy dzień listopada. Kolejny papież, Grzegorz IV w 837 rozporządził, aby odtąd 1 listopada był dniem poświęconym pamięci zarówno męczenników, jak i wszystkich świętych Kościoła katolickiego.

Kongregacja ruchu Gloriosa Trinita

19.10.2019

Katolicki Ruch Ewangelizacyjny Gloriosa Trinita w trzecią sobotę października przeżywał swoją wielkie święto - kolejną międzynarodową kongregację, która miała miejsce tym razem w Białymstoku. Wstępem niejako do spotkania była uroczysta Msza święta sprawowana przy udziale licznych kapłanów przez biskupa NN w kościele Miłosierdzia Bożego. Homilię tematyczną wygłosił ks. Wojciech Wojtach - wieloletni opiekun wspólnot w Białymstoku, Goniądzu i Mońkach. Po Eucharystii wszyscy przeszli do Szkoły Podstawowej Nr 26, gdzie w auli sportowej odbyła się dalsza część kongregacji.

Kongregacja to wielkie świętowanie ruchu, w którym uczestniczą przedstawiciele wszystkich wspólnot z całego świata - w tym roku były to delegacje z Mediolanu, z Lidy na Białorusi, z Litwy oraz oczywiście delegacje wszystkich wspólnot krajowych. Istotnym elementem spotkania jest wspólna modlitwa oraz osobiste świadectwa. Mottem kongregacji były słowa z listu św. Pawła Apostoła do Rzymian "Bo ja nie wstydzę się Ewangelii, jest bowiem ona mocą Bożą ku zbawieniu dla każdego wierzącego ...". Po modlitwie uwielbienia młodzież przedstawiła pantomimę "Prawdziwa wolność", której przedłużeniem był panel dyskusyjny przedstawicieli młodych o ich drodze do tego, by "nie wstydzić się Ewangelii". Przerwa obiadowa posłużyła nie tyle na posiłek, iel bardziej na wzajemne kontakty, rozmowy i wymianę informacji, bo tutaj prawie wszyscy się znają, albo pragną się poznać. Wznowienie spotkania nastąpiło koronką w Godzinie Miłosierdzia, po której przyszedł czas na bardzo poruszające świadectwa - z Polski, Białorusi i Włoch - zwykłe i niezwykłe wyznania, jak bardzo Pan Bóg działa w życiu ludzi, którzy Mu ufają. Nie zabrakło też osobistego i bardzo poruszającego świadectwa oraz słowa założyciela i prezydenta ruchu ks. Andrzeja Święcińskiego, który z wielką ekspresją i w mocy Ducha Świętego kreślił charyzmat Gloriosy w dzisiejszym świecie. Ostatnim elementem była adoracja Najświętszego Sakramentu połączona z modlitwą wstawienniczą nad osobami szczególnie dotkniętymi przez cierpienie. Byliśmy świadkami obfitego rozlania się łaski Bożej przez konsekrowane ręce kapłanów. Ogromnie szczęśliwi i pełni radości oraz zapału do dalszej pracy wróciliśmy przed północą do swoich domów.

Dla członków ruchu kongregacja jest radosnym przeżyciem wspólnoty oraz potężnym impulsem do dalszego działania na polu ewangelizacji. Wielkie dzięki wspólnocie białostockiej za ogromny trud przygotowania kongregacji!

>>Nagranie 1<<        >>Nagranie 2<<        >>Nagranie 3<<        >>Nagranie 4<<

Polska pod krzyżem

14.09.2019

W ostatnim czasie wzmogły się ataki na Kościół ze strony antychrześcijańskich środowisk. Bluźnierstwa zaczęły szerzyć się na nieznaną nam skalę. Usłyszeliśmy o księżach popełniających samobójstwa i porzucających stan kapłański. Na całym świecie ma miejsce masowe odejście od wiary. To co dotychczas było jasno nazywane grzechem staje się przedmiotem debaty. Płoną kościoły i katedry. Tę listę moglibyśmy jeszcze wydłużać. Lepiej jednak zadać sobie pytanie: co możemy teraz zrobić? Jesteśmy chrześcijanami, ludźmi nadziei i znamy siłę modlitwy. A znakiem zwycięstwa jest dla nas Krzyż Chrystusa. Dlatego zapraszamy wszystkich na wspólną modlitwę w blasku Krzyża Chrystusowego.

Spotkanie modlitewne "Polska pod Krzyżem" odbyło się na lotnisku Aeroklubu Włocławskiego w Kruszynie 14 września 2019 r., w święto Podwyższenia Krzyża Świętego. Wzięła w nim udział połączona pielgrzymka obydwu kolneńskich parafii pod duchowym kierownictwem ks. Grzegorza Karwowskiego ze św. Anny.

Łącząc się duchowo ze zgromadzonymi we Włocławku i w naszym kościele licznie przybyli wierni wzięli udział w cyklu modlitw, w których centrum był Chrystusowy krzyż. Najpierw przeszliśmy Drogę Krzyżową, którą poprowadził ks. proboszcz. Potem adorowaliśmy Najświętszy Sakrament i wspólnie odmówiliśmy różaniec. O zwykłej porze uczestniczyliśmy we Mszy świętej. Po jej zakończeniu wyszliśmy na zewnątrz pod krzyż misyjny. Tutaj miała miejsce adoracja krzyża przez specjalne modlitwy i pieśni. Na zakończenie każdy z uczestników z nabożną czcią ucałował krzyż, jako znak zwycięstwa i symbol naszej wiary.

Pogrzeb Józefa Izbickiego

7.09.2019

W pierwszą sobotę miesiąca września odbył się pogrzeb Józefa Izbickiego, który zmarł po krótkiej ale intensywnej chorobie. Państwo Izbiccy wychowali czterech synów, z których dwóch zostało kapłanami. Nic więc dziwnego, że w uroczystościach pogrzebowych brało udział trzech naszych biskupów, ponad 80 księży i wielka rzesza parafian. Zmarły Józef był człowiekiem niezwykłej skromności i życzliwości, cichy, spokojny, zrównoważony i zawsze chętny do pomocy. Angażował się chętnie w różne prace przy kościele i na rzecz parafii - czy szopka na Boże Narodzenie, czy ołtarzyk na Boże Ciało - on przy tym był. Mógł jeszcze żyć, ale Pan wezwał go do siebie. Niech spoczywa w pokoju!

Pielgrzymka duchowa

1-14.08.2019

Od 14 już lat w ramach Pieszej Pielgrzymki Łomżyńskiej istnieje Grupa Biała „Pielgrzymów Duchowych”. Tworzą ją ci, którzy nie mogą wędrować do tronu Królowej Polski na Jasnej Górze. Patronem grupy jest święty Jan Paweł II. Pielgrzym duchowy w dniach od 1 do 14 sierpnia uczestniczy w macierzystej parafii w Apelu Jasnogórskim łącząc się duchowo z pątnikami w drodze. Na trasie jest niesiony znak Grupy Pielgrzymów Duchowych a jeden z kapłanów codziennie odprawia Mszę św. w ich intencji.
Codziennie więc spotykaliśmy się w naszym kościele na pięknym wieczornym nabożeństwie, w którym uczestniczy systematycznie ok. 150 osób. Wspólna modlitwa w intencjach pątników i własnych oraz wzajemne wsparcie duchowe umacnia wiarę i więź między nami. Zawiązywany na koniec wspólny krąg otacza szczelnie cały kościół i jest to widok szczególnie budujący. Starajmy się o podobną jedność na co dzień w naszej wspólnocie parafialnej i całej ojczyźnie.

Na wigilię wielkiego święta Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny nasi pątnicy wrócili już do domów i razem z nami brali udział w ostatnim pielgrzymkowym apelu. I chociaż było jak zwykle - a może jeszcze bardziej - uroczyście i radośnie, to jednak w każdym sercu tliła się iskierka żalu, że to już koniec tych pięknych spotkań. Ale przecież za rok znów ruszy pielgrzymka i znów - jak Bóg pozwoli - będziemy się spotykać u stóp Maryi w sierpniowe wieczory ...
Wielkie niech będą dzięki Bogu i Matce Najświętszej za te nasze piękne spotkania, ale też wielkie dzięki wszystkim za wierne uczestnictwo, posłudze muzycznej za piękne śpiewanie i kapłanom ks. Michałowi i ks. Adamowi za rozważania i radosne przewodnictwo.

Gościmy pielgrzymów z Diecezji Ełckiej

29.07.2019

W sierpniu cała Polska pielgrzymuje na Jasną Górę. To oczywiście tylko skrót myślowy, ale prawdą jest, że z przeróżnych zakątków naszej ojczyzny ciągną grupy pielgrzymkowe do stóp Jasnogórskiej Pani. Przez teren naszej parafii tradycyjnie już przechodzi Pielgrzymka Ełcka. Główny nurt utworzony m.in. przez grupy z Ełku, Olecka, Suwałk i Augustowa przechodzi przez Kolno i tych pielgrzymów gościliśmy przy naszym kościele darząc ich staropolską gościnnością, życzliwością i podziwem. Grupa z Pisza, która dołącza do pozostałych dopiero w Zabielu, przechodziła przez Czerwone i tam była podejmowana przez mieszkańców. Dzięki Bogu idea wspierania pielgrzymujących rodaków jest ciągle żywa i chętnie pielęgnowana. Chociaż w ten sposób możemy włączyć się w ogólnonarodowe rekolekcje w drodze, jakimi jest każda pielgrzymka.

Święcenie pojazdów

21.07.2019

Tradycyjnie już w niedzielę najbliższą św. Krzysztofa - patrona kierowców i podróżujących - po każdej Mszy św. były święcone pojazdy. I nie chodzi tu o te kilka kropel święconej wody, ale o przypomnienie, że na drodze każdego obowiązują określone zasady - nie wolno narażać zdrowia i życia ani własnego, ani cudzego. Każdy z kierowców przy tej okazji otrzymał mały upominek - breloczek lub nalepkę w wizerunkiem św. Krzysztofa. Kierowcy zwyczajowo składali ofiary na fundusz Miva Polska zakupu pojazdów na potrzeby misji katolickich.

Pielgrzymka na Litwę

18-20.07.2019

W samym środku lata wyruszyła z naszej parafii pielgrzymka do historycznych stolic sąsiedniej Litwy. Na pierwszy ogień poszło najbliżej leżące Kowno, które było stolicą jedynie w dwudziestoleciu międzywojennym. Tutaj obok riun zamku obejrzeliśmy pofranciszkański kościół św. Jerzego, zabytkowe budynki kurii arcybiskupiej, rynek z przepięknym ratuszem, ślady po bytności Adama Mickiewicza, cacuszko dawnej architektury - dom Perkuna, kościół ufundowany przez księcia Witolda oraz potężną katedrę św. Piotra i Pawła. Wisienką na kowieński torcie okazał się największy na Litwie zespół klasztorny w Pożajściu (dzisiaj przedmieście Kowna) - miejsce przepiękne pod każdym względem. Potem krótki przejazd do Wilna i spacerem po urokliwej wileńskiej Starówce docieramy do ukrytego między kamieniczkami sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Przed oryginalnym obrazem Jezusa Miłosiernego w niezwykłej atmosferze odbywamy naszą pierwszą Eucharystię i adorację Najświętszego Sakramentu. Dalej długim spacerem przez Zarzecze na obiadokolację i powrót do hotelu blisko centrum. Wieczorem zaś indywidualne i grupowe spacery gdzie oczy poniosą.

Drugi dzień zaczynamy mocnym akcentem i podjazd i wejście na Górę Trzykrzyską, skąd rozciąga się wspaniała panorama na stare Wilno. Następnie zjazd w serce Starówki i zwiedzanie monumentalnej katedry św. Stanisława, a w niej ze szczególną pieczołowitością kaplicy św. Kazimierza. W dalszej kolejności przejazd do siedziby Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego, gdzie swego czasu mieszkał i posługiwał bł. ks. Michał Sopoćko. Po wysłuchaniu dynamicznej opowieści jednej z sióstr o przesłaniu wiary i zaopatrzeniu się w stosowne pamiątki (czyli różnej wielkości obrazy Jazu Ufam Tobie) przejeżdżamy na Antokol Tutaj otwiera się przed nami barokowa perła Wilna - ufundowany przez Michała Paca kościół św. Piotra i Pawła. Całe jego wnętrze pokryte jest ponad 2000 białych stiukowych rzeźb i czyni niezwykłe wrażenie. A co figura, to kolejna opowieść z przesłaniem o życiu, o wierze, o zbawieniu ... Aby poznać całą historię i treść zamkniętą w tym niezwykłym dziele - tydzień byłoby za mało. Ale my biegniemy dalej do cudownie ocałego domku św. Siostry Faustyny, by wysłuchać kolejnej opowieści o poczuć niezwykłą atmosferę tego miejsca. Potem przeskok na drugi koniec miasta i skok windą ku górze - na wieżę telewizyjną, by podziwiać widok na całe miasto rozłożone wśród wzgórz i zieleni. I znowu przejazd w miejsce najbardziej wytęsknione i oczekiwane - do Ostrej Bramy. Tutaj oczywiście opowieść, rzut oka na kościół św. Teresy, ale najważniejsza jest Ona - Matka Boska Miłosierdzia. U Jej stóp przeżywamy naszą Eucharystię i składamy nasze podziękowania, prośby i nadzieje. Pełni radosnego ducha zaglądamy do dwóch pobliskich a jakże różnych cerkwi - Św. Ducha i Św. Trójcy. Po drodze oglądamy ogromny kościół św. Kazimierza, tylko z zewnątrz maleńki ale fantazyjny kościół św. Anny oraz kościół bernardynów. (Podobno w Wilnie z dowolnego miejsca widać przynajmniej trzy kościoły!) Dalej spacerem do pomnika a następnie muzeum Adama Mickiewicza. Na każdym kroku przekonujemy się, jak głęboko to miasto przesiąknięte jest polskością. Ostatnim punktem na Starówce jest zasłużony uniwersytet wileński i piękny kościół uniwersytecki św. Janów wraz z monumentalną dzwonnicą.

Sobotę zaczynamy od kościoła franciszkanów Wniebowzięcia NMP niedawno odzyskanego. Tutaj szczególnie - choć w wielu innych miejscach również - widzimy jak wiele zniszczenia dokonano w czasach carskich, wojennych czy radzieckich gdzie kościoły zamieniano na stajnie, magazyny a w najlepszym przypadku na muzea. I jeszcze obowiązkowa wizyta na cmentarzu na Rossie - chwila skupienia i modlitwy przy grobie Marii Piłsudskiej, mały spacer po starej Rossie i czas żegnać się z Wilnem. Opuszczając Wilno zajeżdżamy do lasu k. Ponar gdzie w czasie ostatniej wojny wymordowano prawie 100 tys. ludzi różnych narodowości. Następnie kierujemy się na Troki - dawną stolicę Litwy. Najpierw trochę wolnego czasu na rozejrzenie się po miasteczku i jakieś pamiątki a potem zaraz Eucharystia w pięknym kościele Nawiedzenia NMP. Po Mszy św. spacerem poznajemy urokliwe zakątki i karaimskie domy kierując się rzecz jasna na zamek Witolda na wyspie jeziora Galve. Zwiedzamy zamek dolny i górny, komnaty muzealne i inne atrakcje i wracamy na stały ląd by na obiedzie kosztować karaimskie przysmaki w tym obowiązkowe kibiny. Jeszcze pożegnanie przemiłej przewodniczki p. Albiny, autokar i ... droga powrotna. Ale wyprawa nie byłaby pielgrzymką, gdybyśmy po drodze nie zajechali do Studzienicznej, by pokłonić się Matce Bożej w kaplicy na wyspie.

Ogromne podziękowania dla ks. proboszcza Wojciecha Stefaniaka, który pielgrzymkę zorganizował i czuwał nie tylko nad jej duchowym wymiarem, ale również nad jej przebiegiem, by wszystko było na swoim miejscu, na czas i we właściwym porządku.

Letnie rekolekcje ruchu Gloriosa Trinita

6-13.07.2019

Corocznym zwyczajem Ruch Ewangelizacyjny Gloriosa Trinita na początku wakacji organizuje tygodniowe letnie rekolekcje. Tym razem zaplanowano kilka turnusów w kraju i jeden we Włoszech. W lipcowych rekolekcjach w Kruklankach wzięło udział ok. 90 osób z różnych wspólnot z całego kraju - Łomży, Wyszkowa, Kolna, Białegostoku, Moniek, Zambrowa, Małego Płocka i Goniądza. Naszą wspólnotę reprezentowało 24 osoby w wieku bardzo przeróżnym - od maluchów do emeryta. Program dnia obejmował kolejno jutrznię, śniadanie, Eucharystię z homilią, czas wolny, obiad, różaniec, katechezę dnia i atelier (spotkania w grupach), kolację i adorację Najświętszego Sakramentu na zamknięcie dnia. Rekolekcje odbywały się pod hasłem "Słowo Boże" a katechezy tematyczne poświęcone były wybranym aspektom poznawania, działania, rozważania i życia Słowem Bożym. Oprócz stałych elementów programu w niektóre dni były urozmaicenia, jak np. poznawanie nowych osób, dzień wyjazdowy, kolacja przy ognisku, wspólne zabawy i inne. W rekolekcjach często uczestniczyły całe rodziny a ok. 1/3 grupy stanowiły dzieci. Od strony duszpasterskiej rekolekcje prowadził ks. Wojciech Wojtach z Moniek, który przygotował program i treść z pomocą wspólnoty z Białegostoku. Czas wolny można było wykorzystać na wypoczynek (do dyspozycji piękne tereny wokół - miejscowość Kruklanki, mazurskie krajobrazy, jezioro Gołdopiwo, plaża i sprzęt wodny) lub na spotkania oraz własną modlitwę. Pogoda była wprawdzie zmienna - najpierw chłody i deszcz a dopiero na koniec trochę słońca, ale stan ducha był niezmiennie pogodny i radosny.

Rekolekcje to wspaniały czas oderwania się od codzienności, czas niezwykłych doznań, spotkań i przeżyć a także "ładowania akumulatorów" wiary. Bogu niech będą dzięki za wszelkie łaski i duchowe owoce tego pięknego i świętego czasu.

Plac zabaw

VI-VII.2019

Drugą częścią projektu zagospodarowania terenu wokół naszego kościoła było zbudowanie placu zabaw dla najmłodszych. Część pierwsza, czyli zieleń wokół świątyni, już od jesieni cieszy nasze oczy i upiększa plac kościelny. W ostatnich tygodniach w kilku rzutach montowano instalacje tworzące plac zabaw w rejonie boiska do siatkówki plażowej. Po zainstalowaniu wszystkich przewidzianych urządzeń w dniu 8 lipca cały obiekt został pobłogosławiony i poświęcony. Tak więc w tej części miasta powstał cały kompleks sportowo-rekreacyjny, z którego korzystają okoliczni mieszkańcy. Cieszyć się należy, że parafia nasza pełni nie tylko funkcję duszpasterską, ale również cywilizacyjną i społeczną.

Spotkanie wspólnot intronizacyjnych

28.06.2019

Tradycyjnie już w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa w łomżyńskiej katedrze spotkały się wspólnoty intronizacyjne z całej diecezji, by w atmosferze jedności dziękować za owoce modlitwy w parafiach i dynamiczny rozwój nowych wspólnot. Uroczystej celebrze przy udziale wielu kapłanów opiekunów wspólnot parafialnych przewodniczył biskup senior Stanisław Stefanek - krajowy duszpasterz ruchu intronizacyjnego. Pierwszym elementem spotkania była adoracja Najświętszego Sakramentu prowadzona przez jedną ze wspólnot. Następnie wszyscy wzięli udział w liturgii Mszy świętej, której przewodniczył i homilię wygłosił biskup Stanisław. Część liturgiczną kończyło nabożeństwo do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Tegoroczne spotkanie zbiegło się z jubileuszem 60-lecia kapłaństwa biskupa Stefanka, który otrzymał od zebranych gorące życzenia, podziękowania i wyrazy wdzięczności.

Króluj nam Chryste!

Zakończenie Oktawy Bożego Ciała

27.06.2019

Osiem dni oktawy Bożego Ciała jest uważane za czas szczególnej łaski, a Jezus we własnej Osobie spaceruje naszymi ulicami lub wokół Kościoła. Przez cały ten czas w ramach nabożeństwa wieczornego śpiewane były nieszpory eucharystyczne a także uczestniczyliśmy w procesji z Najświętszym Sakramentem wokół kościoła. Zakończenie oktawy, czyli tzw. "ostatni nieszpór", jest zgodnie z tradycją obchodzony szczególnie uroczyście. W ten dzień święci się pierwociny kwiatów i ziół tzw. wianki.
Są one symbolem ludzkiej pracy, a jednocześnie utożsamiają dar Boży służący ludziom i wszelkim stworzeniom. Wianki robi się zazwyczaj z rozchodnika, rumianku, dzikiej róży, chabrów, polnych maków, koniczyny, mięty, macierzanki, grzmotnika, kopytnika i jaśminu. Zatyka się je za obrazami świętych, nad oknami i w stodole. W polskiej tradycji wierzy się, że zarówno poświęcone ziele z wianków jak i brzozowe gałązki które bierzemy z ołtarzy podczas Bożego Ciała, mają uchronić przed uderzeniami pioruna, burzą, pożarem, gradobiciem i szkodnikami w polach. Wianek przechowywany jest przez cały rok, nie wolno go wyrzucić, bo jest poświęcony, po roku można go spalić.
Ostatnim elementem jest specjalne błogosławieństwo dzieci, którego udzielają kapłani przez nałożenie rąk.

Ewangelizacja na wodzie

23.06.2019

Po raz drugi już na początku lata w Giżycku w niedzielę 23 czerwca miało miejsce spotkanie wielu wspólnot GT pod hasłem "Ewangelizacja na wodzie". Spotkanie rozpoczęła Msza święta z udziałem miejscowych parafian w kościele p.w. św. Brunona z oprawą muzyczną i śpiewem zespołu z Giżycka. Najświętszą ofiarę współcelebrował i homilię wygłosił ks. Jacek Czaplicki. Bezpośrednio po Eucharystii nastąpiła krótka adoracja Najświętszego Sakramentu w rycie ruchu Gloriosa Trinita. Po wyjściu z kościoła była okazja do wspólnego zdjęcia i posiłku w pobliskiej stołówce ośrodka Caritas. Następnie wszyscy udali się do portu i weszli na duży statek wycieczkowy, by odbyć zasadniczą część imprezy, którą był rejs dookoła jeziora Niegocin. Na początek kawa i słodki deser a potem już tylko modlitwa. Statek rozbrzmiewał radosnym śpiewem, który niósł się daleko po tafli jeziora i przykuwał uwagę przepływających w pobliżu licznych jachtów i żaglówek. Było rzecz jasna Słowo Boże i katecheza ks. Jacka oraz szereg mocnych świadectw. A wszystko przeplatane gromkim śpiewem. Na koniec rejsu uczestnicy zwróceni twarzą ku wodzie i na cały świat odmówili Koronkę do Bożego Miłosierdzia. Cały rejs odbywał się przy pięknej ciepłej i słonecznej pogodzie a lekki wietrzyk łagodził skutki upału. Trzecia część spotkania miała miejsce nad jeziorem przy hotelu “Europa” gdzie można było zaspokoić apetyt daniami z grilla i sałatkami z warzyw. Na koniec w radosnej atmosferze odśpiewano w kręgu różaniec wykonany brawurowo przez gitarzystów i wszystkich uczestników. Wszystkie wolne chwile zapełniały wspólne rozmowy, wymiana informacji i serdeczności. Spotkanie stanowiło dobitny wyraz jedności w charyzmacie i komunii serc wszystkich członków Gloriosy. Za wszelkie owoce tego radosnego modlitewnego przedsięwzięcia Bogu niech będą dzięki!

Brunoniada

21.06.2019

Zespół Wychowania Duchowego naszego Hufca ZHP, czyli księża wikariusze z obydwu parafii (wszyscy bez wyjątku są instruktorami), zorganizował wyprawę rowerową dla harcerzy do miejsca poświęconego patronowi naszej diecezji św. Brunonowi z Kwerfurtu. Jest to tzw. Śmierciowa Góra za Kozłem w kierunku na Wincentę gdzie znajduje się kapliczka św. Brunona, stacje Drogi Krzyżowej oraz Droga Dekalogu. Miejsce jest powszechnie znane, bo często odbywały się tam różne uroczystości o charakterze religijnym. Grupa skompletowała się przy naszym kościele i stąd wyruszyła na trasę, która wiodła najpierw w kierunku Zabiela a potem drogami gruntowymi (w tym piaskowe odcinki specjalne), by omijając ruchliwą drogę krajową dotrzeć do Czerwonego. Rowerzystów prowadził ks. Adam Sierzputowski, zamykał ks. Artur Akimowicz, nad wszystkim czuwał ks. Grzegorz Karwowski, który również wiózł zaopatrzenie. Stamtąd już asfaltem prosto na Kozioł. W samym Koźle zatrzymaliśmy się przy miejscowym kościele na krótki oddech. Potem już tylko kawałek i jesteśmy u celu. Po krótkiej przerwie na uregulowanie oddechu i uzupełnienie płynów spotykamy się przy kapliczce św. Brunona. Tutaj ks. Grzegorz zapoznał wszystkich z historią miejsca oraz sylwetką patrona diecezji. Ponieważ radio bez przerwy nadaje alerty ostrzegawcze, po krótkiej modlitwie i refleksji wracamy do kościoła w Koźle. Tutaj w planie było ognisko z kiełbaskami, ale z uwagi na zagrożenia pogodowe (gwałtowne tego lata) wracamy podobną drogą do parafii Chrystusa Króla. W ogrodzie przy domu parafialnym już na spokojnie upiekliśmy kiełbaski na grillu - każdy zjadł ile chciał, odpoczął i ... to już koniec. Wszyscy w dobrych humorach zapewniali, że chętnie powtórzą wyprawę za rok. Bogu niech będą dzięki!

Uroczystość Ciała i Krwi Pańskiej - Boże Ciało

20.06.2019

Dziwną Chrystus przyjął postać - stał się Chlebem. To zrozumiałe, chciał być tak blisko, jak to jest tylko możliwe. Chciał być na co dzień, jak pokarm. Chciał być potrzebny jak chleb. Eucharystię można zrozumieć tylko jako gest miłości. Taką pamiątkę mógł wymyślić tylko Bóg, i to Bóg, który ukochał człowieka miłością ponad wszelką miarę. Wspomnijmy dzisiaj dzień naszej pierwszej Komunii świętej. Wspomnijmy wszystkie następne Komunie święte i spróbujmy za nie podziękować Chrystusowi. Wspomnijmy Wieczernik i wszystkie Komunie święte, rozdane na całej kuli ziemskiej od tamtego momentu, aż do tej chwili. Dziś, w uroczystość Bożego Ciała, dziękujemy Bogu za Jego wprost niepojętą miłość do nas, za miłość, która stała się chlebem.

I my wyszliśmy na ulice naszego miasta by masowo i publicznie dziękować Bogu za Jego miłość do nas, za Jego Najświętsze Ciało i Krew, które nam zostawił, aby nasycić głód ludzkiej duszy.

Wycieczka dzieci

16.06.2019

Grupa ok. 20 dzieci (głównie pierwszokomunijnych, ale nie tylko) ze swymi opiekunami i pod duchową opieką ks. proboszcza odbyła ciekawą wycieczkę na pojezierze augustowskie. Najpierw miał miejsce rejs statkiem przez jeziora Necko, Białe i Studzieniczne z Augustowa do Studzienicznej. Tutaj grupa odwiedziła kościół parafialny, ale główną atrakcją była kaplica na półwyspie - sanktuarium Matki Boskiej Studzieniczańskiej. Po obowiązkowym zdjęciu przy pomniku Jana Pawła II na brzegu jeziora, wszyscy wzięli udział we Mszy świętej w przepięknej kaplicy. Kolejnym punktem programu był plenerowy posiłek przy grillu i relaks nad jeziorem, gdzie zapasami żywności dzieci dzieliły się chętnie z kaczkami. Końcowym elementem był spacer po wybranych miejscach pięknego Augustowa. Panujący upał chłodziła kurtyna wodna oraz obowiązkowe lody. Wszyscy wrócili z wyprawy zadowoleni i pełni dobrych wrażeń.

Bierzmowanie

21.05.2019

Po wielomiesięcznych przygotowaniach, spotkaniach formacyjnych w kościele po przewodnictwem ks. Adama Krawczyka oraz w małych grupach pod okiem doświadczonych animatorów, skompletowaniu niezbędnego uczestnictwa w nabożeństwach, zaliczeniach i podpisach, i oczywiście po spowiedzi świętej nadszedł wreszcie ów dzien. Grupa kilkudziesięciu młodych ludzi przyjęła z rąk JE ks. biskupa seniora Stanisława Stefanka sakrament bierzmowania - sakrament dojrzałości chrześcijańskiej. Niech umocnieni darami Ducha Świętego wzrastają w wierze i odważnie dają świadectwo swojej wiary.

Zdjęcia grupowe w pełnej rozdzielczości: >>Grupa_1<<     >>Grupa_2<<

Biały tydzień

V-2019

W ubiegłą niedzielę 12 maja grupa dzieci z całej naszej parafii przystąpiła do I Komunii Świętej. Przez kolejne dni tygodnia dzieci te w uroczystych strojach komunijnych brały udział w wieczornej Mszy świętej i nabożeństwie majowym. Sukcesywnie też dzieci były wyposażanie w niezbędne atrybuty życia chrześcijańskiego, m.in. różańce, książeczki do nabożeństwa i pamiątkowe obrazki. Ks. Adam Sierzputowski w codziennych spotkaniach zachęcał dzieci do pielęgnowania i rozwijania relacji z Panem Jezusem oraz pogłębiania uczestnictwa w życiu Kościoła, np. przez obchodzenie pierwszych piątków miesiąca. Ze względu na uczestnictwo dzieci i rodziców nabożeństwa "białego" tygodnia miały swój podniosły charakter i były pozytywnym impulsem dla wszystkich pozostałych uczestników.

Odpust świętego Floriana

5.05.2019

Uroczystość odpustowa naszego drugiego patrona i jednocześnie patrona miasta została przeniesiona na niedzielę z dnia 4 maja. Uroczystej Mszy świętej - sumie odpustowej - przewodniczył i przez cały dzień Słowo Boże głosił ks. dr Michał Cherubin - prefekt Wyższego Seminarium Duchownego w Łomży. Kaznodzieja wzywał nie tylko do naśladowania świętego patrona - człowieka wielkiej odwagi, wierności i honoru - ale także do dawania świadectwa wiary w naszym codziennym życiu, służbie i postępowaniu. W sumie odpustowej wzięły udział strażackie poczty sztandarowe, przedstawiciele Komendy Powiatowej PSP w Kolnie i drużyna OSP z Czerwonego. Uroczystość jak zawsze zakończyła procesja wokół kościoła. I choć od rana straszyło deszczem, to we właściwym czasie Pan niebo rozpogodził. Wspólnym odśpiewaniem hymnu Ciebie Boga wysławiamy podziękowaliśmy Panu za piękne świętowanie.

3 Maja

3.05.2019

Narodowe święto Konstytucji 3 Maja a jednocześnie Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski obchodziliśmy jak zwykle bardzo uroczyście. Obchody miejskie rozpoczęły się od uroczystej Mszy świętej w intencji Ojczyzny w naszym kościele. Przybyły poczty sztandarowe, władze powiatu i miasta, miejska orkiestra dęta oraz spora liczba mieszkańców miasta. W podniosłym, patriotycznym nastroju dziękowaliśmy Panu za naszych dziadów i ojców oraz modliliśmy się o pomyślność dla naszej Ojczyzny i całego narodu polskiego. Słowo Boże wygłosił ks. Adam Sierzputowski. Po nabożeństwie przy chłodnej ale znośnej pogodzie ruszył tradycyjny przemarsz do miejsc pamięci narodowej gdzie wygłoszono okolicznościowe przemówienia oraz złożono wieńce i kwiaty.

Godzina Miłosierdzia

28.04.2019

" O trzeciej godzinie błagaj Mojego Miłosierdzia, przede wszystkim dla grzeszników i choć przez krótki moment zagłębiaj się w Mojej męce, w Moim opuszczeniu i w chwili konania. Jest to wielka godzina dla świata całego". (Dz. 1320)

Godzina Miłosierdzia - odprawiana o godzinie 15:00 - upamiętnia konanie Jezusa na krzyżu za grzechy całej ludzkości. Jest ona wezwaniem do wdzięcznego zwrócenia swych myśli i serca w stronę Boga-Człowieka, który ofiarował się i umarł za nasze niewierności. Święta Siostra Faustyna została poproszona przez samego Jezusa, aby ta Godzina w szczególny sposób czczona była na ziemi.

Pan Jezus z niepojętą miłością zwraca się do każdego człowieka. Z wyjątkową wrażliwością otwiera Swoje Serce dla tych, którzy w Godzinie Miłosierdzia łączą się z Nim w ufnej i żarliwej modlitwie. Zaprasza, by w tym świętym czasie z miłością zatopić się w Jego Miłosiernym Sercu i trwać przy Nim upraszając miłosierdzia dla całego świata, zapewniając, iż: Nie odmówi duszy niczego, o co Go prosi.

Podczas trwającego 40-godzinnego nabożeństwa w Niedzielę Miłosierdzia Bożego o trzeciej godzinie dnia kościół nasz zapełnił się wiernymi, by przed wystawionym Najświętszym Sakramentem polecać Jezusowi Miłosiernemu ważne intencje indywidualne i zbiorowe. Modlitwy prowadziła Wspólnota dla Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Wielkanoc

21.04.2019

Zmartwychwstanie Chrystusa nie było powrotem do ziemskiego życia, jak to miało miejsce przy wskrzeszeniach, których dokonał Jezus przed Paschą: córki Jaira, młodzieńca z Naim, Łazarza. Fakty te były cudownymi wydarzeniami, ale osoby obdarzone cudem odzyskiwały, dzięki mocy Jezusa, „zwyczajne” życie ziemskie. W pewnym momencie miały umrzeć jeszcze raz.
Zmartwychwstanie Chrystusa z istoty swej jest inne. W swoim zmartwychwstałym Ciele przechodzi On ze stanu śmierci do innego życia poza czasem i przestrzenią. W zmartwychwstaniu ciało Jezusa napełnione jest mocą Ducha Świętego. Uczestniczy w życiu Bożym w stanie swej chwały.
Chrystus umarł i zmartwychwstał dla nas. Już teraz uczestniczymy w Jego zmartwychwstaniu. Święty Paweł zachęca: „Jeśliście razem z Chrystusem powstali z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi”.

W tym roku całe Triduum Paschalne i Wielkanoc przypadło na czas pięknej i przyjaznej pogody. Jednakże dla spraw wieczności nie ma to żadnego znaczenia. Chrystus zmartwychwstał, prawdziwie zmartwychwstał!

Wielka Sobota

21.04.2019

Tradycyjnie w Wielką Sobotę we wszystkich kościołach parafialnych od wczesnych godzin porannych święcone są pokarmy, spożywane następnie podczas wielkanocnego śniadania. Świątynie, tętniące atmosferą całodziennej adoracji Grobu Chrystusa, otwarte są do samego wieczora. Po zmierzchu rozpoczyna się najbardziej uroczysta i symboliczna Liturgia – Wigilia Paschalna.

Wigilia Paschalna jest centralnym momentem Triduum Paschalnego. Jej obchody rozpoczynają się po zachodzie słońca, kiedy zgodnie z symboliką żydowską, rozpoczyna się nowy dzień. Jej radosna liturgia należy już do obchodów dnia zmartwychwstania. Całość nabożeństwa składa się z następujących części:
Liturgia Światła – poświęcenie ognia i paschału, odśpiewanie Orędzia Paschalnego;
Liturgia Słowa – czytania przedstawiające historię zbawienia od stworzenia świata do zmartwychwstania Jezusa;
Liturgia Chrzcielna – litania do Wszystkich Świętych, błogosławieństwo wody, odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych;
Liturgia Eucharystyczna – przebiega jak uroczysta Msza święta.

Naturalną kontynuacją Wigilii Paschalnej jest Liturgia Świadectwa – procesja rezurekcyjna.

Wielki Piątek

19.04.2019

Panie Jezu! Po raz kolejny w moim życiu kroczyłem śladami najdoskonalszej drogi życia, jakiej przykład mi dałeś. Nie była ona łatwa. Podobnie jest z moim życiem. Tyle cierpienia. Tyle smutku, łez i rozpaczy. Ale zniosę to dla Ciebie i z Twoją pomocą ponieważ Ty ciągle jesteś ze mną. Nawet jeżeli teraz jest mi ciężko, to wiem, że z Twoją pomocą pokonam wszystko. I tak jak Ty, w dniu Zmartwychwstania zwyciężyłeś, tak i ja będę się kiedyś razem z Tobą radował. Pragnę tego z całego serca i proszę Cię o to w zanoszonej do Ciebie w moim sercu modlitwie.

Jezu, niech moja droga życia, która jest często drogą krzyżową, niech mnie nie zniechęca, niech nie gasi Bożej nadziei, niech nie prowadzi do rozpaczy, bowiem Ty sam jaśniejesz na końcu tej drogi. Stoisz i czekasz na człowieka, czekasz z uśmiechem szczęścia, z sercem wypełnionym miłością i z otwartymi ramionami, jaśniejącymi blaskiem mocy i siły zmartwychwstania.

Wiedz, Boży człowieku, że Pan cię nieustannie szuka i pragnie zaszczycić cię nowym spotkaniem.

 

Wielki Piątek poświęcony jest przeżyciom związanym z męką i śmiercią Chrystusa. Współczesne nabożeństwo Wielkiego Piątku sprawowane jest po południu. Tego dnia nie sprawuje się Mszy świętej. Po podejściu do ołtarza kapłan w czerwonych szatach pada na twarz i modli się w milczeniu. Po chwili rozpoczyna się liturgia słowa. Wierni wysłuchują obszernego opisu męki z Ewangelii według św. Jana. Tym razem mogliśmy ją usłyszeć w wersji śpiewanej. Na zakończenie odmawiana jest dawna, uroczysta modlitwa powszechna, obejmująca wszystkie stany Kościoła i cały świat.

Kolejną częścią wielkopiątkowego nabożeństwa jest adoracja krzyża. Do świątyni wnosi się przykryty krzyż z wizerunkiem umęczonego Chrystusa. Przy wtórze antyfony kapłan odsłania najpierw wierzchołek, później prawe ramię i ostatecznie cały krzyż. Księża, a następnie wszyscy wierni podchodzą do krzyża, aby przez przyklęknięcie i symboliczny pocałunek wyrazić osobiste przyjęcie odkupienia. Całości towarzyszy śpiew tradycyjnych pieśni. Po zakończeniu adoracji i obrzędach komunii Najświętszy Sakrament w procesji przenosi się do tzw. grobu. Przeniesienie Eucharystii przypomina zdjęcie z krzyża i pogrzeb Chrystusa. Ostatnia modlitwa przy grobie wskazuje jednak nadzieję: „Chryste, nasze Zmartwychwstanie i Życie, podźwignij nas z grobu grzechów”.

Wielki Czwartek

18.04.2019

W kościołach parafialnych odprawia się w Wielki Czwartek tylko jedną mszę świętą przez cały dzień. Jest to wieczorna msza Wieczerzy Pańskiej. Jest ona pamiątką ostatniej wieczerzy, jaką Jezus spożył wraz ze swymi uczniami w przeddzień Jego męki i śmierci. Tego wieczoru biorąc do rąk chleb i wino przemienił je w swoje ciało i swoją krew, czyniąc z nich pokarm i napój, który ma nam towarzyszyć do końca świata. Ustanowił w ten sposób sakrament Eucharystii i polecił apostołom, by w przyszłości czynili to na Jego pamiątkę czyniąc ich pierwszymi kapłanami.

Wielki Czwartek nie jest dniem smutnym. Jest dniem wdzięczności. Za Eucharystię, za kapłaństwo, za możliwość udziału w Tajemnicy... W tym dniu składamy życzenia naszym, ale przede wszystkim Chrystusowym kapłanom - jest to ich święto.

Na zakończenie uroczystości następuje obrzęd przeniesienia Ciała Chrystusa do specjalnie przygotowanej kaplicy zwanej ciemnicą. Już wcześniej podczas mszy po odśpiewaniu hymnu Chwała na wysokości Bogu, milkną dzwony i dzwonki, organy. Dzwonki zastępuje się stukotem drewnianych kołatek. Tabernakulum jest opróżnione i otwarte, gaśnie wieczna lampka, a ołtarz, przy którym jeszcze przed chwilą sprawowano Najświętszą Ofiarę stoi obnażony i pusty. Wchodzimy w czas Bożej męki...

Niedziela Palmowa

14.04.2019

Ostatnia niedziela przed świętami to Niedziela Męki Pańskiej zwana popularnie Niedzielą Palmową na pamiątkę tryumfalnego wjazdu Pana Jezusa do Jerozolimy. Rozentuzjazmowany tłum wołał: Hosanna, hosanna! Ale wystarczyło kilka dni, by to radosne Hosanna zmieniło się w złowrogie Ukrzyżuj go! Czytany dzisiaj ewangeliczny opis Męki Pańskiej ma nam przypomnieć zbawcze dzieło Jezusa. Warto się przy tym zastanowić, czy w pełni rozumiemy istotę krzyża, sens cierpienia i szansę odkupienia. Czy my przypadkiem nie powtarzamy starożytnego schematu: w chwilach uniesień wołamy Chwała! Hosanna! by zaraz swoją pychą i grzechami stanąć w tłumie wołającym Na krzyż z nim! Niezależnie od naszej woli, wiary i zachowań Chrystus zmartwychwstał. Na ile jednak z tego zbawiennego faktu skorzystamy, zależy już tylko wyłącznie od nas.

Dekanalna Droga Krzyżowa

12.04.2019

Po raz pierwszy w tym roku została zorganizowana dekanalna Droga Krzyżowa. Na miejsce tego pasyjnego nabożeństwa wybrano Śmierciową Górę w okolicy Kozła nieopodal rzeki Pisy. Nie wiadomo skąd się wzięła ta charakterystyczna nazwa, która od dawna funkcjonuje wśród miejscowej ludności. Od szeregu lat - dzięki staraniom ś.p. ks. Banacha i parafian - miejsce to stało się miejscem modlitwy. Na szczycie wzgórza ustawiono kapliczkę św. Brunona, a wokół stacje Drogi Krzyżowej. Właśnie tam w piątek przed Wielkim Tygodniem przybyła spora grupa ludzi, by w ciemnościach zapadającej nocy przy kolejnych stacjach rozważać mękę i śmierć Jezusa Chrystusa. Nabożeństwo poprowadził ks. Grzegorz Karwowski z parafii św. Anny w Kolnie, a muzykę i śpiew wzięła na swoje barki grupa Odnowy w Duchu Świętym.

Miejmy nadzieję, że ta ciekawa i pożyteczna inicjatywa będzie kontynuowana w następnych latach i z czasem stanie się naszą lokalną tradycją.

Rekolekcje wielkopostne

III-IV.2019

Od IV niedzieli Wielkiego Postu (letare - niedziela radości) przeżywaliśmy w naszej parafii doroczne rekolekcje wielkopostne. Nabożeństwom rekolekcyjnym przewodniczył i Słowo Boże głosił ks. Tomasz Grabowski - dyrektor Muzeum Diecezjalnego w Łomży. Rekolekcjonista nie używał wielkich słów, nie podnosił głosu, nie wpadał w ekstazę, ale swoją autentycznością i spokojem celnie trafiał do serc słuchaczy. Poszczególne grupy parafian licznie uczestniczyły w nabożeństwach przystępując do sakramentu pokuty i jednocząc się z Panem. Starajmy się pamiętać, że istotą rekolekcji jest uniżenie duszy przed Bogiem, wsłuchanie się w jego głos, a także refleksja nad swoim życiem. Ważne jest tak naprawdę nie to, co się słyszy od rekolekcjonisty, ale to, co się słyszy od Pana Boga i co zapada w serce człowieka.

Rekolekcje minęły, a nam pozostało zastanowić się nad wszystkim, o czym mówił ks. Tomasz i wprowadzić w życie te rzeczy, które najbardziej nam utkwiły w pamięci. Żeby przemieniać siebie, bo to pierwszy krok do tego, żeby zmienić świat. Na lepsze!

Dzień Świętości Życia

25.03.2019

W uroczystość Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny obchodzony jest Dzień Świętości Życia. Podstawowym akcentem tego dnia było podjęcie przez ofiarnych ludzi dobrej woli dzieła Adopcji Duchowej. W tym roku po raz pierwszy osoby podejmujące to dzieło wpisywane są do specjalnej parafialanej księgi, która będzie świadectwem wiary na następne lata. W złożonym przed ołtarzem akcie adopcyjnym zobowiązali się oni przez 9 miesięcy codziennie zanosić modły do Boga (stała modlitwa + dziesiątek różańca) w intencji poczętego dziecka zagrożonego aborcją, którego imię jedynie Bogu jest wiadome, aby doprowadzić do jego szczęśliwych narodzin.

Fragment modlitwy: "Panie Jezu [...] proszę Cię w intencji tego nienarodzonego dziecka, które duchowo adoptowałem, a które znajduje się w niebezpieczeństwie zagłady. Proszę, daj rodzicom miłość i odwagę, aby swoje dziecko pozostawili przy życiu, które Ty sam mu przeznaczyłeś. Amen."

Nabożeństwo Drogi Krzyżowej

III-2019

Droga Krzyżowa jest nabożeństwem pasyjnym, w czasie którego wierni modląc się, symbolicznie odtwarzają ostatnie godziny życia Chrystusa. Nawiązuje ona do przejścia Chrystusa od pretorium Piłata na wzgórze Golgoty, oraz do złożenia Ciała Zbawiciela w grobie. Szczególnie w piątki Wielkiego Postu odprawiając Drogę Krzyżową, okazujemy współczucie Chrystusowi oraz duchowo uczestniczymy w Jego cierpieniach. Męka Chrystusa uczy, że cierpienie, ból fizyczny i moralny, choć jest trudnym i niekiedy po ludzku niewytłumaczalnym doświadczeniem, może mieć głęboki sens, jeśli jest przeżywany w łączności z cierpieniem i śmiercią Zbawiciela.
 

W naszym kościele Droga Krzyżowa odbywa się dwa razy: o 1630 dla dzieci i później dla młodzieży i dorosłych. Na tą pierwszą przychodzi spora gromadka dzieci zwykle z rodzicami, ale co ciekawe, jest także mnóstwo dorosłych, ale już bez dzieci. Na tą drugą ludzi jest już mniej. Dlaczego dorośli przychodzą na nabożeństwo dla dzieci? To skomplikowane i takie proste zarazem: bo krócej... i na Mszę świętą nie trzeba zostawać... bo wypada być, ale aby szybciej do domu... Nie wydaje się bowiem, by człowiek w sile wieku modlił się słowami: Przepraszam Cię Panie Jezu, że nie słuchałem mamusi i dokuczałem koleżance z klasy... Warto może przy tej okazji przypomnieć słowa Jezusa: "odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie..."

Pan zna twoje serce i wie, czy przyszedłeś z miłości do Niego, czy pokazać się przed ludźmi.

Popielec - rozpoczynamy Wielki Post

6.03.2019

Popielec jest zupełnie inny niż pozostałe dni w roku. Nie zobowiązuje do udziału we Mszy św., a gromadzi w kościołach - mimo że jest normalnym dniem pracy - tłumy porównywalne do najważniejszych świąt chrześcijańskich.

Obrzęd posypania głów popiołem też jest ewenementem. W Kościele pierwszych wieków biskup naznaczał w ten sposób jedynie tych, którzy czynili publiczną pokutę i aż do Wielkiego Czwartku byli wyłączeni ze wspólnoty. Z czasem obrzęd ten stał się znakiem postu i pokuty, odprawianej prywatnie przez wszystkich wiernych, w łączności z innymi członkami Kościoła.

W Środę Popielcową, w trakcie posypywania głów popiołem, kapłan wypowiada słowa z Pisma Świętego. Ma do wyboru dwa zdania i warto pamiętać, które z nich będzie przeznaczone dla nas w danym roku. Jeśli usłyszymy: "Prochem jesteś i w proch się obrócisz" (Rdz 3,19), uświadamiamy sobie własną słabość, ułomność, przemijanie. A jeśli: "Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!" (Mk 1,15), przypominamy sobie, ile jeszcze mamy w sobie zła, jaka praca nas czeka. Może zastanawiamy się, co mają wspólnego ze sobą te dwa fragmenty Biblii. Otóż ich wspólnym mianownikiem jest zaufanie Bogu.

Tylko w Nim mamy pewność życia, tylko On może nadać sens naszej szarej codzienności. Kto ufa własnym siłom, srodze się zawiedzie. Jeśli uzmysłowimy sobie własną bezradność wobec śmierci i grzechu, jesteśmy na dobrej drodze. Pozostaje do wykonania tylko jeden krok - krok w stronę Boga. Mamy go czynić każdego dnia, nie tylko w tę jedną środę w roku. Popielec to ani nie ósmy sakrament, ani zwyczajna tradycja ojców. To autentyczny znak oddania się Bogu - oddania Mu naszego życia i grzeszności. Znów można zacząć od nowa.

Święcenia ministrantów

24.02.2018


Szczegóły i galeria zdjęć na stronie >>Ministranci<<
 

Gloriosa w Gietrzwałdzie

23.02.2019

W ostatnią sobotę lutego praktycznie cała kolneńska wspólnota Gloriosa Trinita i trochę osób zaprzyjaźnionych udała się na pielgrzymkę do sanktuarium Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Gietrzwałdzie. Cała podróż tam i z powrotem wypełniona była wspólną modlitwą a autokar rozbrzmiewał gromkim śpiewem gloriosowych i nie tylko pieśni. Na miejscu w sanktuarium pielgrzymi uczestniczyli w różańcu oraz dziękczynnej Mszy świętej, którą w koncelebrze z innymi kapłanami sprawował duchowy opiekun pielgrzymki ks. dziekan Stanisław Uradziński. Po nabożeństwie była okazja wysłuchać historii parafii i kościoła oraz dokładnego opisu objawień maryjnych z 1877 roku, które jako jedyne w Polsce są oficjalnie uznane przez władze kościelne. Obowiązkowy element to również nawiedzenia źródełka pobłogosławionego przez Maryję, gdzie po modlitwie pielgrzymi zaopatrzyli się w uzdrawiającą wodę. Z uwagi na niską temperaturę i mroźny wiatr zrezygnowano z odprawienia Drogi Krzyżowej na okolicznych wzgórzach. Potem jeszcze przejście w miejsce objawień i zakupy w sklepiku z pamiątkami i dewocjonaliami ... i pora wracać.

Bogu niech będą dzięki za ten piękny i owocny dzień, ogrom wspólnej modlitwy i radość odwiedzin u naszej najlepszej Matki!

Pogrzeb Stanisława Uradzińskiego

22.02.2019

Po długiej chorobie zmarł Stanisław Uradziński - ojciec dziekana i proboszcza parafii św. Anny w Kolnie ks. Stanisława Uradzińskiego. Pogrzebowa msza święta odbyła się w ostatni piątek lutego w bazylice Najświętszego Serca Jezusa w Augustowie. Eucharystii przewodniczył Biskup Łomżyński ks. Janusz Stepnowski w obecności biskupa seniora Stanisława Stefanka oraz licznie przybyłych kapłanów z diecezji naszej a także ełckiej. W posłudze ostatniej drogi uczestniczyli licznie przybyli parafianie z Kolna. Wśród nich byli samorządowcy, kierownicy firm, szkół i instytucji, delegacje wspólnot oraz wiele osób prywatnych.

Ciało Ś.P. Stanisława spoczęło na cmentarzu parafialnym (zabytkowym już) w Augustowie obok zmarłej prawie dokładnie dwa lata temu żony Leokadii. Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie ...

Gloriosa Trinita - konsekracja w Łomży

2.02.2019

W święto Ofiarowania Pańskiego i również dzień życia konsekrowanego w ruchu Gloriosa Trinita miało miejsce niezwykłe wydarzenie. Oto 11 osób, w tym jeden kapłan - ks. Tomasz Święciński - i 10 świeckich z Łomży, Wyszkowa i Kolna po przeszło trzech latach przygotowań i ćwiczeń duchowych na ręce założyciela ruchu ks. Andrzeja Święcińskiego i w obecności licznych kapłanów i całej wspólnoty - w tym delegacji z Włoch i Białorusi - złożyło akt osobistej konsekracji. Konsekracja jest oddaniem własnego życia jako wotum Bogu Ojcu przez ręce Jezusa dzięki łasce Ducha Św., pod opieką Najświętszej Marii Panny. Charakteryzuje ją gorliwość i wyrzeczenie w służbie Bogu i bliźniemu oraz przyjęcie jako drogi i stylu życia duchowości i misji Ruchu Gloriosa Trinita. Osoby konsekrowane przyjmują Regułę Życia, która zaleca:
- codzienny udział we Mszy Świętej,
- codzienną Adorację Eucharystyczną,
- medytowanie Słowa Bożego,
- odmawianie jednej godziny z Liturgii Godzin i Różańca Świętego,
- praktykowanie Sakramentu Pojednania przynajmniej raz w miesiącu,
- ofiarę dziesięciny.

Z wielką radością informujemy, że wśród osób konsekrowanych po raz pierwszy znalazły się dwie osoby z naszej kolneńskiej wspólnoty - Elwira i Robert.
Osobom konsekrowanym życzymy, by przy współpracy z łaską Bożą wytrwali w swoich zobowiązaniach przynosząc obfite owoce dla rozwoju Ruchu i w dziele nowej ewangelizacji.

>> Film - rota konsekracji <<

Pogrzeb Stefana Polkowskiego

28.01.2019

Po ciężkiej chorobie zmarł w wieku niespełna 67 lat Stefan Polkowski - ojciec ks. Łukasza Polkowskiego, który od lat często posługuje w naszym kościele parafialnym. Pogrzebowa msza święta odbyła się w naszej świątyni w poniedziałek 28 stycznia. Eucharystii przewodniczył Biskup Łomżyński ks. Janusz Stepnowski w obecności licznie przybyłych kapłanów z całej diecezji. W posłudze ostatniej drogi uczestniczyła najbliższa i dalsza rodzina oraz liczni parafianie z Kolna.

Ciało Ś.P. Stefana spoczęło na cmentarzu komunalnym w Kolnie. Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie ...

Jasełka misyjne

13.01.2019

W niedzielę Chrztu Pańskiego uczniowie Szkoły Podstawowej im. Józefa Piłsudskiego w Czerwonem pod kierunkiem p. Alicji Piekarskiej przedstawili w naszym kościele inscenizację jasełek bożonarodzeniowych. Były to jasełka w wersji misyjnej. Fabuła obrazowała poszukiwanie Dzieciątka Jezus przez mieszkańców różnych kontynentów. Europę reprezentowali polscy górale. Każda grupa ubrana (i umalowana) w regionalne stroje prezentowała gesty, tańce i zachowania charakterystyczne dla danego kontynentu. Byli więc bardzo czarni mieszkańcy Afryki, szykowne Japoneczki, Indianie i przedstawiciele antypodów. Wędrujący do stajenki otrzymywali graficzny znak w stosownym dla regionu kolorze, który na koniec złożył się na piękną betlejemską gwiazdę. Kiedy już mieszkańcy wszystkich kontynentów odnaleźli stajenkę i małego Jezusa, zjawili się i trzej królowie z hołdem i swoimi darami. Przedstawienie okraszone było odpowiednim tłem muzycznym i polskimi kolędami.

Liczni widzowie, którzy zostali po nabożeństwie aby obejrzeć jasełka, nagrodzili wykonawców rzęsistymi brawami. Trzeba bowiem z uznaniem przyznać, że spektakl wymagał wielkiej pracy w przygotowaniu inscenizacji, strojów i wyćwiczenia tekstu oraz akcji. Nadto w przedstawieniu wzięła udział liczna grupa dzieci w różnym wieku. Wszystkim zaangażowanym wielkie dzięki!

Koncert kolęd PSM Kolno

13.01.2019

Tradycyjnie już w okresie poświątecznym z konertem kolęd wystąpili w naszym kościele uczniowie Państwowej Szkoły Muzycznej w Kolnie. Młodzi i bardzo młodzi wykonawcy zaprezentowali nam swoje umiejętności gry na różnych instrumentach. Mieliśmy więc możliwośc posłuchania dobrze znanych i lubianych melodii w brzmieniu akordeonu, gitary i klarnetu. Mimo nieuniknionej tremy i drobnych pomyłek, każda melodia była ciepło przyjęta przez słuchaczy i nagrodzona gromkimi brawami. Kończący występ duet klarnetowy był pięknym akcentem podsumowującym cały koncert, który prowadziła p. Anna Nadolna. Za odwagę i wrażenia muzyczne pięknie dziękujemy!

Zima

I-2019

Na wigilię zima była, ale długo nie rządziła.
Potem jesień się wróciła - słotą, wiatrem nas raczyła.
Na Trzech Króli znowu zima; jak nastała tak też trzyma.
Śniegiem brudy przysypała, biel i czystość nam nastała.

Czy na długo z nami będzie?
Pięknie, jasno, czysto wszędzie?
Czy też zamiast sanek szukać,
Wiosna do drzwi nam zapuka?

Spotkanie opłatkowe Gloriosa Trinita

11.01.2019

Delegacje prawie wszystkich wspólnot Ruchu Ewangelizacyjnego Gloriosa Trinita z Diecezji Łomżyńskiej zebrały się w Łomży w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego na dorocznym spotkaniu opłatkowym. Jak zazwyczaj spotkaniu przewodniczył JE ks. biskup Tadeusz Bronakowski. Spotkanie rozpoczęła uroczysta Eucharystia w dolnym kościele, której przewodniczył i katechezę wygłosił biskup Tadeusz. Następnie w auli Jana Pawła II, przy śpiewie kolęd i modlitwie podsumowano miniony rok działalności oraz złożono oficjalne życzenia. Wysłuchaliśmy też słowa pasterskiego ks. biskupa, który z racji swojej funkcji w Episkopacie Polski nie omieszkał poruszyć tematyki trzeźwościowej i zachęcał do zapoznania się z Narodowym Programem Trzeźwości. Oczywiście nie zabrakło łamania się opłatkiem - uściskom i życzeniom nie było końca. A potem wspólna agapa przy bogato i smakowicie zastawionym stole. Umocnieni Słowem Bożym, wzajemną serdecznością i błogosławieństwem Pasterza diecezji wkraczamy w nowy rok działalności.

Orszak Trzech Króli

6.01.2019

Po raz kolejny już w naszym mieście zorganizowano w święto Objawienia Pańskiego Orszak Trzech Króli. Podobnie jak przed rokiem inaugurowała go Msza święta w kościele św. Anny. Różni przebierańcy - a były tam i anioły, i królewięta i inne cudaki - uczestniczyli cierpliwie w Eucharystii. Po nabożeństwie całe bractwo wysypało się z kościoła, dołączyli licznie przybyli z innych stron miasta i okolicy, cały orszak się uformował i ruszył... Praktycznie przez całe miasto główną arterią za królami podążała wielka rzesza ludu - większość w koronach, inni bez, tu i ówdzie gwiazda albo inna dekoracja - wszyscy w radosnym nastroju i przy zimowej, ale nie bardzo mroźnej pogodzie. W mikrofon kleryk Adam ze starej parafii głosu nie szczędził, więc kolędy pobrzmiewały raźno i donośnie. I tak uroczyście i świątecznie pochód dotarł do kościoła Chrystusa Króla Wszechświata, gdzie monarchów ustawiono przed bożonarodzeniową szopką a reszta narodu zajęła miejsca jak komu starczyło. Wszyscy razem odśpiewali jeszcze jedną kolędę i aby radości świętowania dodać nieco słodkości, dobry anioł z wielkim koszem cukierków nuż począł wszystkich od najmłodszych poczynając słodyczami obdzielać. Zrazu dawał po jednym, a na koniec to i pełnymi garściami brać można było... Takie to Trzech Królów świętowanie u nas teraz nastało!

Nauczyciele z biskupem

3.01.2019

Znowu w naszej parafii gościliśmy biskupa Tadeusza Bronakowskiego. Tym razem celem wizyty było tradycyjne już spotkanie noworoczne ze środowiskiem oświaty i wychowania. Zaproszeni byli wszyscy nauczyciele, wychowawcy, katecheci oraz inni pracownicy edukacji z całego dekanatu. Najpierw oczywiście miała miejsce Eucharystia, którą współcelebrował biskup Bronakowski. W wygłoszonej homilii podkreślał znaczenie postaw wychowawczych w złożonej dzisiejszej współczesności pełnej zakłamania, ucieczki w wirtualne światy, zgiełku medialnego i agresywnej promocji życia bez Boga. Następnie w sali parafialnej miała miejsce bardziej towarzyska część spotkania. Były wystąpienia, życzenia i śpiew kolęd. W serdecznej atmosferze przy kawie i smakołykach prowadzono ożywione rozmowy. Duża część swojego wystąpienie biskup Tadeusz poświęcił problemom trzeźwości podkreślając rolę szkoły w wychowaniu młodego pokolenia ku trzeźwości. Każdy z uczestników otrzymał tekst Narodowego Programu Trzeźwości, którego ks. biskup jest współautorem i gorącym orędownikiem.

Wszystko byłoby fajnie, gdyby nie znikoma frekwencja - na zaproszenie odpowiedziało nie licząc duchownych 25 osób. Czyżby nauczycielom z Panem Bogiem nie było po drodze?

Nowy Rok

1.01.2019

W pierwszy dzień nowego 2019 roku w uroczystość Najświętszej Bożej Rodzicielki Maryi odwiedził naszą parafię biskup Tadeusz Bronakowski. Dostojny gość celebrował wszystkie poranne Msze święte i wytrwale głosił słowo Boże. W swojej homilii biskup Tadeusz wskazał na charakterystyczne znaki czasu: walkę z religią i Kościołem we wszystkich możliwych sferach, nachalne propagowanie świeckiego i bezbożnego trybu życia, szukanie za wszelką cenę wygody, bogactwa i przyjemności, brak szacunku dla człowieka i jego życia, zagrożenie demoralizacją dzieci i młodzieży, niezgoda, waśnie, konflikty i wojny. W tych realiach szczególnego znaczenia właściwa i stanowcza postawa każdego chrześcijanina, jedność w Kościele oraz wierność Bogu i Jego przykazaniom.

Zakończenie roku 2018

31.12.2018

W ostatni dzień roku kalendarzowego zebraliśmy się w naszej świątyni parafialnej by wspólnie razem wspominać tych, którzy w ostatnim czasie odeszli do wieczności, by rozważać jak wszystko przemija i oddać cześć Bogu, który jest jedynym Panem czasu. W nabożeństwie dziękczynno-przebłagalnym dziękowaliśmy za otrzymane łaski, przepraszaliśmy za nasze niewierności i polecaliśmy się pod opiekę Bożemu Miłosierdziu. W Panu też pokładamy nadzieję na wszystko, co przyniesie nam nowy 2019 rok.

Świąteczny koncert MOD

30.12.2018

W pierwszą niedzielę po świętach Bożego Narodzenia, czyli w święto Świętej Rodziny - Jezusa, Maryi i Józefa, Miejska Orkiestra Dęta po batutą p. Pawła Podeszwika wystąpiła w naszym kościele ze świątecznym koncertem. Najpierw jednak była Msza święta, a czasie której orkiestrowe granie przeplatało się ze śpiewem scholi młodzieżowej pod kierunkiem p. Mirki Pomichowskiej. A potem już tylko piękne granie. Orkiestra wykonała kilka utworów z muzyki klasycznej i filmowej przeplatanych obficie popularnymi kolędami polskimi. Większość uczestników Eucharystii pozostała posłuchać koncertu i na pewno nikt tego nie żałował. W kościelnym wnętrzu dźwięcznie wybrzmiewały wszystkie instrumenty od klarnetów począwszy, przez saksofony, trąbki i puzony na tubie i perkusji kończąc. Dynamiczny zaś styl prowadzenia i komentarz p. Pawła Podeszwika nadawały koncertowi dodatkowej ostrości i polotu.

Wielkie dzięki za tę wspaniałą ucztę dla ucha i ducha!

Posłuchaj brawurowego wykonania Washington Post March:

Wizyta Świętego Mikołaja

26.12.2018

W drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia na Mszę św. o godz. 1100 przyszły chyba wszystkie dzieci. Wiadomo, ks. proboszcz zapowiedział wizytę św. Mikołaja. Mikołaj rzeczywiście zaraz po nabożeństwie raźno przyczłapał do ołtarza a za nim przyniesiono całkiem zgrabny, ale chyba walnie ciężki woreczek. Zaraz też wszystkie dzieciaki rzuciły się śpiesznie w jego kierunku. Tych najmniejszych, którym nie starczyło sił lub wzrostu dostarczyli rodzice na swoich ramionach. Mikołaj pro forma zapytał dzieci, czy były grzeczne, ale któż by się w takiej sytuacji przyznał do jakichkolwiek uchybień? Wszystkie pociechy wyglądały na wzór grzeczności i posłuszeństwa, więc Mikołaj radu nie radu zarządził odśpiewanie kolędy, uchylił swojego woreczka i jął rozdawać łakocie. Żadna wyciągnięta rączka nie pozostała bez nagrody. Co śmielsze dzieciaki nawet mogły się sfotografować u Mikołaja na kolanach. Takie niby nic, a tyle radości. Mikołaja oczywiście zapraszamy za rok, i za dwa i tak bez końca ... Bo chyba dzieci zawsze będą. Szkoda jedynie, że w każdą zwykłą niedzielę nie ma tylu dzieciaków przed ołtarzem.
A co Wy - rodzice - o tym myślicie?

Boże Narodzenie

25.12.2018

Po adwentowym oczekiwaniu uroczystą mszą pasterską wkroczyliśmy w Uroczystość Narodzenia Pańskiego. Tradycyjnie już pasterki były dwie: ta pierwsza o 22:00 dla mniej wytrwałych (których okazuje się zdecydowana większość) i ta druga o 24:00 dla tradycjonalistów. W podniosłej i radosnej atmosferze świętowaliśmy pamiątkę przyjścia na świat Bożego Dzieciątka. Śpiew kolęd, wspólna modlitwa, wypełniony kościół - to wszystko stworzyło niepowtarzalną atmosferę tej jedynej nocy, kiedy dla świata zajaśniała nadzieja Zbawienia.

Aby jednak nie być tylko biernymi uczestnikami zapragnijmy, by Boże Narodzenie było Bożym Narodzeniem! Zapragnijmy, by odzyskało swoją głębię! A przede wszystkim zapragnijmy, by ten, który narodził się w Betlejem "narodził się" także w wielu ludzkich sercach - w naszych sercach!

Betlejemskie Światło Pokoju

21.12.2018

Betlejemskie Światło Pokoju zorganizowano po raz pierwszy w 1986 roku w Linz, w Austrii, jako część bożonarodzeniowych działań charytatywnych. Akcja nosiła nazwę Światło w ciemności i była propagowana przez Austriackie Radio i Telewizję ORF). Rok później patronat nad akcją objęli skauci austriaccy.

Każdego roku dziewczynka lub chłopiec, wybrani przez ORF odbierają Światło z Groty Narodzenia Pańskiego w Betlejem. Następnie Światło transportowane jest do Wiednia za pośrednictwem Austrian Airlines. W Wiedniu ma miejsce ekumeniczna uroczystość, podczas której Płomień jest przekazywany mieszkańcom miasta i przedstawicielom organizacji skautowych z wielu krajów europejskich.

Związek Harcerstwa Polskiego organizuje Betlejemskie Światło Pokoju od 1991 r. Tradycją jest, iż ZHP otrzymuje Światło od słowackich skautów. Przekazanie Światła odbywa się naprzemiennie raz na Słowacji raz w Polsce. Polska jest jednym z ogniw betlejemskiej sztafety. Harcerki i harcerze przekazują Światło dalej na wschód: do Rosji, Litwy, Ukrainy i Białorusi, na zachód do Niemiec, a także na północ do Szwecji.

Jak co roku harcerze kolneńskiego hufca ZHP przynieśli światło do obu naszych kościołów, by wierni mogli stąd zabrać je do swoich domów na wigilijny stół.

Opłatek wspólnot

17.12.2018

Czas bezpośrednio przed świętami jest dla wszystkich bardzo cenny i zwykle ponad miarę wypełniony różnymi obowiązkami w ramach świątecznych przygotowań. Dlatego jeszcze w czasie trwania rekolekcji adwentowych spotkali się członkowie różnych wspólnot i grup parafialnych na spotkaniu opłatkowym. Dominowali ludzie z Gloriosy, ale był też prawie w całości chór parafialny, koło misyjne oraz przedstawiciele wspólnoty intronizacyjnej. W spotkaniu uczestniczył ks. proboszcz oraz ks. Adam Krawczyk. Rzecz jasna odczytano stosowną perykopę Ewangelii Łukaszowej, złożono życzenia - te oficjalne, publiczne i te prywatne, połamano się opłatkiem nie szczędząc serdecznych uścisków. A potem już czekały smakołyki świątecznego stołu. Niektórzy jednak wszakże zamiast konsumpcji wybrali śpiewanie kolęd. Tak więc było bardzo głośno wśród nocnej ciszy gdy się Chrystus rodzi, by znów wróciła cicha noc a anioł pasterzom mówił i pasterze pobieżeli ...

Rekolekcje adwentowe

16-18.12.2018

Jak co roku począwszy od trzeciej niedzieli Adwentu - tzw. niedzieli radości - rozpoczęły się w naszym kościele rekolekcje adwentowe. Codzienne spotkania ze Słowem Bożym przygotowywały nas na oczyszczenie naszych serc i sumień w sakramencie pojednania, by w stanie łaski uświęcającej oczekiwać zbliżających się świąt Narodzenia Pańskiego. Nauki rekolekcyjne głosił (po raz pierwszy w naszej parafii) ks. Tomasz Grabowski - dyrektor muzeum diecezjalnego w Łomży.

Seminarium GT

X-XII.2018

Od 22 października do 10 grudnia odbywało się w naszym kościele Seminarium Nowego Życia w Trójcy Świętej prowadzone przez ruch Gloriosa Trinita. To swego rodzaju rodzaj rekolekcji, 7 spotkań z uzdrawiającą mocą Słowa Bożego. Przez kolejne 7 poniedziałków po Mszy św. wieczornej spotykaliśmy się ze Słowem Bożym w katechezie kapłana, Słowo to rozważaliśmy wspólnie w grupach dzielenia i towarzyszyło nam ono przez wszystkie pozostałe dni tygodnia. Ostatnie ósme spotkanie tradycyjnie połączone jest z modlitwą wstawienniczą o wylanie darów Ducha Świętego na uczestników seminarium.

W seminarium uczestniczyło ok. 60 osób, w tym 25-osobowa grupa młodzieży przygotowującej się do sakramentu bierzmowania, wszyscy członkowie naszej wspólnoty GT oraz kilkanaście osób spoza wspólnoty. Katechezy kolejne głosili ks. Tomasz Święciński, ks. Stanisław Uradziński, ks. Wojciech Stefaniak, ks. Jacek Czaplicki i ks. Adam Krawczyk. Na katechezę często zostawało wiele osób nie uczestniczących w seminarium. Końcową modlitwę wstawienniczą wspomogła delegacja macierzystej wspólnoty GT z Łomży.

Bogu niech będą dzięki za zaangażowanie kapłanów, trynitarzy, liderów, wszystkich osób wspomagających i uczestników seminarium oraz za duchowe owoce tego dzieła.

Akatyst

7.12.2018

Akatyst (z gr. "nie siedzieć") - rodzaj hymnu liturgicznego, typowego dla chrześcijańskich kościołów wschodu, zwłaszcza posługujących się językiem greckim, przede wszystkim dla Cerkwi prawosławnej. Zasadniczym tematem Akatystu jest udział Matki Boskiej w ziemskim życiu Chrystusa i w Jego kościele. Przeplatają się w nim teksty odnoszące się do Matki Boskiej i Jezusa. Pierwsza połowa Akatystu dotyczy narodzenia Chrystusa oraz zdarzeń z nim związanych i je poprzedzających. Druga połowa ma za przedmiot nadprzyrodzone skutki przyjścia Zbawiciela na ziemię. Akatyst składa się z 24 strof, które w greckim oryginale zaczynają się od kolejnych liter greckiego alfabetu. Strofy te to na przemian kondakiony (krótkie) i ikosy (dłuższe). Każdy kondakion kończy się refrenem "Alleluja", a ikos - inkantacją "Witaj, Oblubienico dziewicza". Jak każdy akatyst, ten również jest śpiewany i słuchany na stojąco.

W wigilię uroczystości Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny 7 grudnia po wieczornej Mszy świętej przed obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej nasz chór parafialny przy udziale ks. Adama Sierzputowskiego i p. organistki Teresy Adamczyk wykonał Akatyst ku czci Bogurodzicy. To piękne i emocjonalne przeżycie stało się udziałem znacznej grupy wiernych, która pozostała na wspólną modlitwę. Niezwykłość atmosfery podkreślał mrok panujący w świątyni rozświetlany świeczkami wotywnymi i jaśniejący blaskiem obraz Matki Boskiej.

Roraty

XII-2018

Kolejny raz rozpoczynamy nowy rok liturgiczny i kościelny. „Adwent”, łacińskie „Adventus” - przyjście naszego Pana i Zbawiciela, którego nieustannie oczekujemy, wypatrujemy i na to spotkanie się przygotowujemy. Liturgia adwentowa wzywa nas do czuwania, abyśmy nie zmarnowali naszego życia. Adwent jest także czasem przygotowania na pamiątkę pierwszego przyjścia Jezusa Chrystusa na ziemię, tj. na Uroczystość Bożego Narodzenia. W czasie Adwentu szczególnie towarzyszy nam Najświętsza Maryja Panna, Patronka adwentowego czuwania. Adwentowe oczekiwanie, to czas radosnego oczekiwania, gdyż przychodzi nasz Zbawiciel i nasz Pan, pełen miłosierdzia i przebaczającej miłości.

Szczególnym wyrazem tego oczekiwania są wotywne Msze święte ku czci Najświętszej Maryi Panny tzw. roraty odprawiane o brzasku dnia, na które podążamy jeszcze w mroku nocy z zapaloną lampą w ręku.

Pod patronatem św. Cecylii

22.11.2018

Cecylia urodziła się na początku III wieku. Jako chrześcijanka złożyła ślub czystości i pomimo, że zmuszono ją do małżeństwa z ówczesnym poganinem Walerianem, nie tylko nie złamała ślubu, lecz jeszcze nawróciła swego męża i jego brata, Tyburcjusza. Z powodu wiary najpierw ścięto Waleriana i jego brata, a następnie aresztowano również Cecylię. Odmówiła ona oddania czci bożkom, została więc zamknięta w łaźni, a w piecu podgrzewającym wodę rozpalono jak największy ogień, by ją udusić. Ponieważ Cecylia przeżyła, postanowiono ją ściąć. Pomimo otrzymania trzech ciosów w szyję nie udało odciąć się jej głowy, Cecylia zmarła dopiero po trzech dniach.

Święta Cecylia jest patronką muzyki i śpiewu kościelnego.

W dzień swojej patronki po wieczornej Mszy św. - oczywiście ze śpiewem - członkowie chóru parafialnego z organistką i kapłanami spotkali się przy kawie i smakołykach, by wspólnie razem świętować. Oprócz dobrodziejstw stołu najwięcej było rzecz jasna śpiewu. Żałować należy jedynie, że tak mało ludzi garnie się do uwielbiania Boga swoim śpiewem.

Odpust Chrystusa Króla

25.11.2018

Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata to ostatnia niedziela roku liturgicznego a jednocześnie główny odpust tytułu parafii i kościoła. Gościem specjalnym był w tym roku Ks. Adam FILIPOWICZ - ojciec duchowny WSD w Łomży. On też przez cały dzień głosił Słowo Boże. Kaznodzieja mocno podkreślał nieprzemijalność Chrystusowego królowania, jego boski charakter i pełną miłości treść, szczególnie w kontekście współczesnych trendów ucieczki od religii ku uciechom życia. Po Mszy świętej miała miejsce uroczysta procesja wokół kościoła. Na zakończenie odśpiewaliśmy hymn Ciebie Boga wysławiamy. W nabożeństwie oprócz wiernych wzięli udział liczni kapłani z okolicznych parafii.

Gloriosa na Litwie

18.11.2018

Po ubiegłorocznej akcji inicjacji ruchu ewangelizacyjnego Gloriosa Trinita na teren Litwy i wielu wyjazdach do Alytusa, Kowna i Mariampola są już konkretne owoce. Oto dzięki życzliwości i gorliwości kapłanów i sióstr zakonnych oraz zaangażowaniu świeckich powstała w Alytusie w parafii św. Kazimierza wiodąca wspólnota ruchu, która systematycznie uczestniczy w ważnych wydarzeniach i akcjach ewangelizacyjnych oraz dynamicznie się rozwija. Aby to litewskie centrum Gloriosy umocnić i ubogacić w trzecią niedzielę listopada przybyła tam spora delegacja z Włoch z członkami założycielami oraz ks. Andrzejem Święcińskim na czele. Rolę wspomagającą pełniły grupy z Łomży, Kolna, Giżycka, Grajewa i Białegostoku.

Goście uczestniczyli we wszystkich niedzielnych Mszach świętych wnosząc do liturgii piękne gloriosowe pieśni śpiewane na zmianę po litewsku, włosku i po polsku a ks. Andrzej niezmordowanie głosił Słowo Boże. Były też świadectwa, refleksje nad problemami ruchu ale też zwyczajne rozmowy, lepsze poznawanie się nawzajem i zacieśnianie nowych przyjaźni.