Aktualne wydarzenia w parafii

Sakrament bierzmowania

15.05.2022

Tym razem w maju, w samym środku okresu komunijnego, młodzież ostatnich klas szkół podstawowych przystąpiła do sakramentu bierzmowania, którego udzielił JE ks. biskup ordynariusz Janusz Stepnowski. Liczna grupa ponad 50 osób uzyskała umocnienie w wierze poprzez otwarcie się na dary Ducha Świętego. W podniosłej uroczystości uczestniczyły całe rodziny i liczna rzesza parafian oraz gości. Przygotowanie młodzieży do sakramentu bierzmowania prowadził ks. Sławomir Sokołowski przy wsparciu pań katechetek i animatorów. Wspierajmy tę młodzież modlitwą i na wszelkie inne sposoby, by ich życie toczyło się drogą wiary zgodnie z przyjętym sakramentem chrześcijańskiej dojrzałości.

Zdjęcia grupowe: Dziewczęta      Dziewczęta 1      Dziewczęta 2      Chłopcy      Chłopcy 1      Chłopcy 2

Wizytacja kanoniczna

15.05.2022

Wszyscy znamy życie toczące się w parafii. Ludzie przychodzą, modlą się, pomagają, podejmują trud współodpowiedzialności za dobra Kościoła, czasem narzekają. Są członkami Rad Parafialnych, różnych grup modlitewnych. W ten rytm codziennego życia co pięć lat wpisuje się jedno słowo: wizytacja. Do parafii przyjeżdża biskup. Głosi Słowo Boże, spotyka się z wiernymi, ale też zapoznaje się z kondycją finansową parafii, ze stanem świątyni i wszystkich parafialnych dóbr. Wizytacji kanonicznej podlegają wszystkie dziedziny życia religijnego, moralnego, apostolskiego i administracyjno-gospodarczego. Podczas wizytacji, ksiądz biskup poznaje charakterystykę parafii, życie religijne parafii, interesuje go przebieg katechizacji, oraz zapoznaje się z innymi formami duszpasterstwa występującymi w parafii.

W niedzielę 15 maja właśnie z wizytacją kanoniczną przybył do nas biskup Janusz Stepnowski ordynariusz Diecezji Łomżyńskiej. Dostojny gość został powitany na progu świątyni, poświęcił wejście do kościoła i symbolicznie przekazano mu klucze do obiektów parafialnych. Ks. biskup w czasie Mszy świętych głosił Słowo Boże a poza nabożeństwami zapoznawał się ze sprawami parafii.

Różaniec Fatimski

13.05.2022

W rocznicę rozpoczęcia objawień w Fatimie a także w rocznicę zamachu na Jana Pawła II po wieczornej Mszy świetej przeszliśmy do Ogrodu Maryjnego przed figurę Matki Boskiej Fatimskiej. Tutaj w piękny majowy wieczór odmówiliśmy różaniec dopełniając go Litanią Loretańską, bo przecież maj. Na zakończenie odśpiewaliśmy "O Pani ufność nasza" i przyjęliśmy błogosławieństwo. W różańcu fatimskim wzięli udział prawie wszyscy obecni na wieczornym nabożeństwie. I nic dziwnego - przecież Maryja to nasza najlepsza Matka i Polski Królowa.

Biały tydzień

9-13.05.2022

Przez cały tydzień pierwsza grupa dzieci pierwszokomunijnych ze Szkoły Podstawowej Nr 2 w Kolnie i z Rupina w swych uroczystych białych strojach przychodziła na wieczorne nabożeństwo by uczestniczyć we Mszy świętej i nabożeństwie majowym. Obecność dzieci i zwiększona frekwencja dodawały piękna i głębi codziennym nabożeństwom. Niech przeżycia tego tygodnia będą i dla nas dorosłych impulsem do większej gorliwości w wierze.

Uroczystość 3 Maja

3.05.2022

W 231 rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja obchody miejskie tego święta narodowego, które łączy się z uroczystością Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, rozpoczęły się w naszym kościele podniosłą Mszą świętą z udziałem władz, pocztów sztandarowych oraz delegacji organizacji społecznych, związkowych, i licznie przybyłych mieszkańców Kolna. Uroczystość uświetniła miejska orkiestra dęta pod batutą p. Pawła Podeszwika. A razem z orkiestrą mażoretki zgrabne i wystrojone. Po nabożeństwie przy dobrej pogodzie w asyście orkiestry zgromadzeni przeszli ulicami miasta w tradycyjnej manifestacji. Jej stałymi punktami są dąb wolności, pomnik Marszałka Piłsudskiego i mogiły poległych żołnierzy na starym cmentarzu, gdzie mają miejsce przemówienia oraz składane są wieńce i kwiaty. W tym roku po dwóch latach pandemii świętowaliśmy szczególnie radośnie. Po części oficjalnej wszyscy chętni mogli wziąć udział w koncercie "Solidarni z Ukrainą".

Pogrzeb matki ks. Stefaniaka

29.04.2022

W wieku 83 lat zmarła matka ks. Wojciecha Stefaniaka naszego pierwszego proboszcza. Pogrzeb odbył się w ostatni piątek 29 maja w Augustowie. Msza pogrzebowa pod przewodnictwem biskupa Janusza Stepnowskiego sprawowana była w kościele św. Jana Ewangelisty. Po nabożeństwie uczestnicy udali się na cmentarz gdzie ciało spoczęło w rodzinnym grobie. W uroczystości pogrzebowej wzięło udział liczne duchowieństwo, rodzina oraz delegacje z Łap, gdzie obecnie ks. Wojciech posługuje, i z Kolna. Naszą parafię reprezentowało kilkadziesiąt osób z okazałym wieńcem. Urząd Miasta i p. burmistrza, który udostępnił autokar na przejazd, reprezentował Sekretarz Miasta p. Mirosław Bajorek.

Wielkanoc

17.04.2022

Po niezwykle obfitych w wydarzenia i przeżycia religijne dniach Świętego Triduum Paschalnego doczekaliśmy wielkanocnego poranka. To najpiękniejszy poranek w całym roku nie tylko liturgicznym. Z radosnym śpiewem Alleluja wyszliśmy z Najświętszym Sakramentem poza mury świątyni by głosić całemu światu radosną wieść o Zmartwychwstaniu.

Zmartwychwstanie Chrystusa jest najbardziej przełomowym wydarzeniem w ludzkich dziejach. To wydarzenie przyniosło wszystkim nową nadzieję: od tej pory mieć nadzieję nie znaczy czekać na coś, co ma się dopiero wydarzyć. Znaczy być pewnym, że to się już dokonało, ponieważ "Pan zmartwychwstał i króluje żywy"!

Cieszcie się i radujcie zastępy aniołów w niebie, raduj się ziemio cała,
albowiem Jezus Chrystus - Pan nasz zmartwychwstał!

Wielka Sobota

16.04.2022

Wigilia Paschalna jest centralnym momentem Triduum Paschalnego. Jej obchody rozpoczynają się w noc poprzedzającą Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego. Jej radosna liturgia należy już do obchodów dnia zmartwychwstania.

Liturgia Światła:  Liturgia rozpoczyna się od poświęcenia ognia i paschału. Następnie zapalony paschał wnosi się do ciemnego kościoła. Ksiądz niosący świecę trzykrotnie wznosi okrzyk Światło Chrystusa!, wierni zaś odpowiadają Bogu niech będą dzięki. W kościele zapala się światło. Zostaje wtedy odśpiewane Orędzie Paschalne (Exsultet).

Liturgia Słowa:  Przed epistołą śpiewa się uroczyste Gloria, podczas którego rozbrzmiewają dzwony milczące od Wielkiego Czwartku, następnie odmawiana jest Kolekta. Po Ewangelii zwykle ma miejsce krótka homilia.

Liturgia Chrzcielna:  W jej trakcie następuje odśpiewanie litanii do Wszystkich Świętych, potem błogosławieństwo wody oraz odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych.

Liturgia Eucharystyczna:  W jej trakcie wierni przyjmują konsekrowany chleb (Ciało Chrystusa). Nie różni się ona od liturgii eucharystycznej podczas każdej mszy świętej. Na zakończenie kapłan odśpiewuje zazwyczaj uroczyste błogosławieństwo, po którym następuje rozesłanie wiernych.

Wielki Piątek

15.04.2022

Panie Jezu! Po raz kolejny w moim życiu kroczyłem śladami najdoskonalszej drogi życia, jakiej przykład mi dałeś. Nie była ona łatwa. Podobnie jest z moim życiem. Tyle cierpienia. Tyle smutku, łez i rozpaczy. Ale zniosę to dla Ciebie i z Twoją pomocą ponieważ Ty ciągle jesteś ze mną. Nawet jeżeli teraz jest mi ciężko, to wiem, że z Twoją pomocą pokonam wszystko. I tak jak Ty, w dniu Zmartwychwstania zwyciężyłeś, tak i ja będę się kiedyś razem z Tobą radował. Pragnę tego z całego serca i proszę Cię o to w zanoszonej do Ciebie w moim sercu modlitwie.

Jezu, niech moja droga życia, która jest często drogą krzyżową, niech mnie nie zniechęca, niech nie gasi Bożej nadziei, niech nie prowadzi do rozpaczy, bowiem Ty sam jaśniejesz na końcu tej drogi. Stoisz i czekasz na człowieka, czekasz z uśmiechem szczęścia, z sercem wypełnionym miłością i z otwartymi ramionami, jaśniejącymi blaskiem mocy i siły zmartwychwstania.

Wiedz, Boży człowieku, że Pan cię nieustannie szuka i pragnie zaszczycić cię nowym spotkaniem.

 

Wielki Piątek poświęcony jest przeżyciom związanym z męką i śmiercią Chrystusa. Współczesne nabożeństwo Wielkiego Piątku sprawowane jest po południu. Tego dnia nie sprawuje się Mszy świętej. Po podejściu do ołtarza kapłan w czerwonych szatach pada na twarz i modli się w milczeniu. Po chwili rozpoczyna się liturgia słowa. Wierni wysłuchują obszernego opisu męki z Ewangelii według św. Jana. Tym razem mogliśmy ją usłyszeć w wersji śpiewanej. Na zakończenie odmawiana jest dawna, uroczysta modlitwa powszechna, obejmująca wszystkie stany Kościoła i cały świat.

Kolejną częścią wielkopiątkowego nabożeństwa jest adoracja krzyża. Do świątyni wnosi się przykryty krzyż z wizerunkiem umęczonego Chrystusa. Przy wtórze antyfony kapłan odsłania najpierw wierzchołek, później prawe ramię i ostatecznie cały krzyż. Księża, a następnie wszyscy wierni podchodzą do krzyża, aby przez przyklęknięcie i symboliczny pocałunek wyrazić osobiste przyjęcie odkupienia. Całości towarzyszy śpiew tradycyjnych pieśni. Po zakończeniu adoracji i obrzędach komunii Najświętszy Sakrament w procesji przenosi się do tzw. grobu. Przeniesienie Eucharystii przypomina zdjęcie z krzyża i pogrzeb Chrystusa. Ostatnia modlitwa przy grobie wskazuje jednak nadzieję: „Chryste, nasze Zmartwychwstanie i Życie, podźwignij nas z grobu grzechów”.

Spotkanie kolędników misyjnych

8.02.2020

W sobotę 8 lutego odbyło się w naszej parafii pierwsze Diecezjalne Spotkanie Kolędników Misyjnych. W wielu parafiach naszej diecezji działają koła przyjaciół misji. Również w wielu szkołach działają misyjne koła młodzieżowe. W okresie Bożego Narodzenia wiele z tych kół podjęło akcję kolędowania, by w ten sposób zbierać środki z przeznaczeniem na misje. Dla przykładu kolędnicy ze Szkoły Podstawowej w Czerwonem zebrali ponad 4 tys. zł. W tym roku pomoc płynie do Amazonii ze względu na rozliczne problemy i jeszcze większe potrzeby działań misyjnych na tym obszarze.

Spotkanie rozpoczęła wspólna Eucharystia, której przewodniczył ks. Adam Krawczyk - dyrektor Papieskich Dzieł Misyjnych Diecezji Łomżyńskiej. Następnie wszyscy zebrali się w sali parafialnej gdzie nastąpiło oficjalne powitanie. Współczesne problemy Amazonii w kontekście prowadzenia misji omówił i zaprezentował kleryk Szymon. Do ciekawych momentów należało odśpiewanie pieśni o Boże błogosławieństwo w jednym z języków afrykańskich przez kolędników z Czerwonego oraz migawki filmowe z folkloru afrykańskiego o podłożu religijnym. Nie zabrakło oczywiście poczęstunku, serdecznych rozmów, wymiany uprzejmości i kontaktów. Wszystkich zebranych łączyły wspólnie śpiewane pieśni, tańce a na koniec także film animowany.

Dziękujemy wszystkim, którzy włączyli się w przygotowanie i przeprowadzenie tego pożytecznego spotkania.

Wielki Czwartek

14.04.2022

W kościołach parafialnych odprawia się w Wielki Czwartek tylko jedną mszę świętą przez cały dzień. Jest to wieczorna msza Wieczerzy Pańskiej - pamiątka ostatniej wieczerzy, jaką Jezus spożył wraz ze swymi uczniami w przeddzień Jego męki i śmierci. Tego wieczoru biorąc do rąk chleb i wino przemienił je w swoje ciało i swoją krew, czyniąc z nich pokarm i napój dla swoich wyznawców. Ustanawiając w ten sposób sakrament Eucharystii, polecił apostołom, by w przyszłości czynili to na Jego pamiątkę.

Dzień ten jest świętem stanowym wszystkich kapłanów. Z tej okazji naszym drogim księżom życzymy obfitości darów Ducha Świętego oraz gorliwości i wytrwałości w swojej posłudze. Ogarniajmy ich nie tylko w ten dzień szczerą modlitwą, by mimo swych niedoskonałości byli dla nas dobrymi przewodnikami po drogach i bezdrożach naszej wiary.

W tym roku - po dwóch latach pandemii - Święte Triduum Paschalne odbywa się w miarę normalnie. Ufajmy jednak, że że wyszliśmy z tego lepsi, bo chyba otoczeni dobrobytem w pogoni za wygodą i przyjemnością zanadto zapatrzyliśmy się w siebie samych. A tymczasem w centrum naszego widzenia powinien być ON - Pan nasz Jezus Chrystus i Jego ewangeliczne przesłanie miłości.

Niedziela Palmowa

10.04.2022

Ostatnia niedziela przed świętami to Niedziela Męki Pańskiej zwana popularnie Niedzielą Palmową na pamiątkę tryumfalnego wjazdu Pana Jezusa do Jerozolimy. Rozentuzjazmowany tłum wołał: Hosanna, hosanna! Ale wystarczyło kilka dni, by to radosne Hosanna zmieniło się w złowrogie Ukrzyżuj go! Czytany dzisiaj ewangeliczny opis Męki Pańskiej ma nam przypomnieć zbawcze dzieło Jezusa. Warto się przy tym zastanowić, czy w pełni rozumiemy istotę krzyża, sens cierpienia i szansę odkupienia. Czy my przypadkiem nie powtarzamy starożytnego schematu: w chwilach uniesień wołamy Chwała! Hosanna! by zaraz swoją pychą i grzechami stanąć w tłumie wołającym Na krzyż z nim! Niezależnie od naszej woli, wiary i zachowań Chrystus zmartwychwstał. Na ile jednak z tego zbawiennego faktu skorzystamy, zależy już tylko wyłącznie od nas.

EDK

1.04.2022

Ekstremalna Droga Krzyżowa.

Ekstremalna, bo trzeba pokonać trasę minimum 40 km w nocy. Samotnie lub w skupieniu. Bez rozmów i pikników. Musi boleć, byś opuścił swoją strefę komfortu i powiedział Bogu: jestem tutaj nie dlatego, że masz coś dla mnie zrobić, jestem, bo chcę się z Tobą spotkać.

Po raz pierwszy w naszej parafii! Dzięki staraniom ks. Mateusza i kilku zaangażowanych osób przygotowana została trasa, dopełniono wszelkich formalności, dokonano niezbędnych zabezpieczeń i ... ruszyliśmy. Na zdjęciu przed startem jest 40 osób. Potem już była tylko droga, modlitwa, stacje, ciemność, zimno, wiatr i śnieg - i jedno i drugie często w oczy. Najpierw niosła nas modlitwa a potem trzeba było nieść modlitwę. Na końcu brakło już sił, by się modlić - czuło się tylko nogi, zmęczenie i ból. Ale tak właśnie miało być.

Bogu niech będą dzięki za tę piękną inicjatywę i wszelkie jej owoce.

Panorama uczestników

Rekolekcje wielkopostne

27-29.03.2022

Od IV niedzieli Wielkiego Postu (letare - niedziela radości) przeżywaliśmy w naszej parafii doroczne rekolekcje wielkopostne. Nabożeństwom rekolekcyjnym przewodniczył i Słowo Boże głosił ks. dr Robert Bączek - rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Łomży. Rekolekcjonista nie używał wielkich słów, nie podnosił głosu, nie wpadał w ekstazę, ale swoją autentycznością, ciepłem i spokojem celnie trafiał do serc słuchaczy. Poszczególne grupy parafian licznie uczestniczyły w nabożeństwach przystępując do sakramentu pokuty i jednocząc się z Panem. Starajmy się pamiętać, że istotą rekolekcji jest uniżenie duszy przed Bogiem, wsłuchanie się w jego głos, a także refleksja nad swoim życiem. Ważne jest tak naprawdę nie to, co się słyszy od rekolekcjonisty, ale to, co się słyszy od Pana Boga i co zapada w serce człowieka.

Rekolekcje minęły, a nam pozostało zastanowić się nad wszystkim, o czym mówił ks. Robert i wprowadzić w życie te rzeczy, które najbardziej nam utkwiły w pamięci. Żeby przemieniać siebie, bo to pierwszy krok do tego, żeby zmienić świat. Na lepsze!

Droga Krzyżowa

III-2022

Droga Krzyżowa stanowi jedną z bardziej znanych praktyk pobożnych, cieszących się wielką popularnością. Niezwykłe znaczenie tego nabożeństwa płynie stąd, że rozpamiętuje się w nim ostatni i najboleśniejszy etap życia Chrystusa, związany z Jego męką i śmiercią na krzyżu. W nabożeństwie tym chodzi przede wszystkim o zrozumienie wymowy owej bolesnej drogi, którą przemierzył Chrystus aby światu przynieść zbawienie. Poszczególne wydarzenia rozwijają się i osiągają szczyt dramatycznego napięcia w śmierci Chrystusa, która w świetle chrześcijańskiej nadziei przekonuje nas, że pomiędzy ofiarą krzyża a historią ludzkości istnieje najgłębsza relacja zbawcza.

Droga Krzyżowa powstała z pragnienia postępowania śladami Chrystusa. Jest ona medytacją i duchową pielgrzymką po śladach Zbawiciela. Przez rozważanie dramatu pasyjnego przygotowujemy się do bardziej owocnego wniknięcia w sens tajemnicy, która dokonuje się na ołtarzu. Rozważanie męki naszego Pana jest owocną praktyką religijną i jest ważnym elementem w procesie wielkopostnego nawrócenia.

Obraz św. Rity

22.03.2022

Mamy obraz św. Rity! Duży i piękny.

Obraz jest darem serca osoby wdzięcznej za łaski otrzymane za pośrednictwem świętej Rity. Namalowała go malarka z Wrocławia p. Anita Kałuża-Sitnik a wystarał się o wszystko ks. Sławomir. W tym miesiącu modliliśmy się po raz pierwszy wpatrzeni w jego piękno. Obraz znajdzie godne miejsce w naszej świątyni a uroczyście poświęci go ks. biskup przy okazji bierzmowania młodzieży już niedługo. Na pamiątkę tego historycznego momentu wszyscy obecni na comiesięcznym nabożeństwie do św. Rity stanęli wokół obrazu do pamiątkowej fotografii. Bogu niech będą dzięki!

Dach i okna

III-2022

Nasz nowy budynek jest już całkowicie przykryty a ponadto w ostatnim okresie zostały wstawione okna. W ten sposób bryła budynku jest zamknięta od zewnątrz a wewnątrz przybywa ścianek działowych. Zaciągnięte zobowiązania na te - nie tanie przecież - roboty będziemy powoli z Bożym błogosławieństwem spłacać.

Rozpoczynamy Wielki Post

2.03.2022

Nawróćcie się do mnie całym swym sercem, przez post i płacz, i lament. Rozdzierajcie jednak wasze serca, a nie szaty! Nawróćcie się do Pana Boga waszego! On bowiem jest łaskawy, miłosierny, nieskory do gniewu i wielki w łaskawości, a lituje się na widok niedoli.

Zmiłuj się, Panie, bo jesteśmy grzeszni.

Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej,
w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość.
Obmyj mnie zupełnie z mojej winy
i oczyść mnie z grzechu mojego.

Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste
i odnów we mnie moc ducha.
Nie odrzucaj mnie od swego oblicza
i nie odbieraj mi świętego ducha swego.

Dach prawie gotowy

II-2022

Powoli, po kawałku i z przerwami - bo przecież ciągle padało, wiało i znowu padało - ale systematycznie dach naszego nowego budynku pokrywał się blachą. Bogu dzięki ostatnie wichury nie poczyniły przy tym żadnej szkody. I oto już prawie cała powierzchnia jest pod blachą. A przecież dach to podstawowe zabezpieczenie całego budynku. Dodatkowo, czego nie widać z zewnątrz, w środku postawiono prawie wszystkie ścianki działowe i przestrzeń nabrała kształtu konkretnych pomieszczeń. Kolejny ważny element na najbliższą przyszłość to wstawienie okien, które uzupełnią i zabezpieczą budynek od zewnątrz. Wspomagajmy to dzieło naszym hojnym wsparciem.

Intronizacyjne pączki

24.02.2022

Wspólnota Dzieła Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa spotyka się w każdy czwartek na godzinnej adoracji Najświętszego Sakramentu - taki jest bowiem podstawowy element charyzmatu ruchu intronizacyjnego. Ponadto w ostatnie czwartki miesiąca - już po wieczornej Mszy świętej - wspólnota odbywa spotkania formacyjne, na których omawiane są wszelkie sprawy i tematy z życia wspólnoty. Ponieważ w ostatni czwartek lutego przypadał akurat tłusty czwartek, więc spotkanie odbyło się rzecz jasna przy pączkach. W obecności ks. proboszcza najpierw była modlitwa o pokój na Ukrainie, a potem sprawy merytoryczne. A pączki nie były ku temu żadną przeszkodą, a jedynie słodkim urozmaiceniem.

Rekolekcje GT

I-2022

W ostatni weekend stycznia w Domu Rekolekcyjnym przy Wyższym Seminarium Duchownym im. Papieża Jana Pawła II w Łomży odbyły się Rekolekcje Ewangelizacyjne z formacją Liderów Ruchu Gloriosa Trinita. Rekolekcje prowadził ks. Jacek Czaplicki Sekretarz Generalny Ruchu Gloriosa Trinita w Polsce wraz z opiekunami liderów Magdą i Tomkiem Jakackimi. W spotkaniu wzięło udział ok. 130 osób, w tym także członków atelier. Całe wydarzenie rozpoczęło się Eucharystią w przepięknej kaplicy seminaryjnej oraz wieczorną adoracją Najświętszego Sakramentu. W sobotę po jutrzni i śniadaniu głównym punktem była konferencja biblijna ks. dr Skuzy "Rodowód Jezusa Chrystusa według Ewangelii św. Mateusza jako klucz do zrozumienia i przyjęcia mojej historii". Po obiedzie i koronce do Miłosierdzia Bożego liderzy dzielili się doświadczeniem w pracy ze swoimi atelier, natomiast pozostali uczestnicy odmówili Różaniec i uczyli się rozważania Sława Bożego metodą Lectio Divina. Po kolacji zaś radosna Eucharystia i oczywiście wieczorna pełna śpiewu adoracja, która jest stałą tradycją każdego dnia wszelkich rekolekcji wspólnotowych. W ostatni dzień, czyli w niedzielę, najpierw jutrznia a po śniadaniu wielkie atelier wspólnotowe, w czasie którego uczestnicy dzielili się świadectwami a ks. Jacek podsumował całe wydarzenie zapowiadając jednocześnie następne tego typu spotkania. Finałem bogatego programu była oczywiście niedzielna Eucharystia, w czasie której nastąpiło błogosławieństwo kilku nowych liderów, przed którymi stoi zadanie uformowania swoich nowych atelier. W imieniu wszystkich uczestników złożono też gorące podziękowania na ręce organizatorów tj. ks. Jacka Czaplickiego oraz Magdy i Tomka Jakackich. Po obiedzie pełni głębokich przeżyć i z nowym entuzjazmem rozjechali się do domów by w swoich parafiach kontynuować to Boże dzieło, jakim jest ruch Gloriosa Trinita.

Rekolekcje intronizacyjne

I-2022

Ustalonym od lat zwyczajem na początku nowego roku organizowane są rekolekcje dla członków Wspólnot Dzieła Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa w naszej diecezji. Tym razem odbyły się w domu rekolekcyjnym przy WSD w Łomży i trwały od piątku do niedzieli 16 stycznia. Wzięło w nich udział ok. 60 osób w tym 5 osób z naszej wspólnoty i nawet kilka osób z Torunia. W bogatym programie rekolekcji znalazło się miejsce na codzienną Eucharystię, adorację Najświętszego Sakramentu (również nocną), wszystkie części różańca oraz szereg konferencji tematycznych i sprawy wspólnotowe. Posiłki przy wspólnym stole dodatkowo jednoczyły uczestników a sobotnia uroczysta kolacja o charakterze świątecznym połączona była ze śpiewem kolęd. Rekolekcjom od strony duszpasterskiej przewodniczył i większość konferencji wygłosił o. Waldemar Sojka redemptorysta.

Kolędowanie - Impresja filmowa

Pogrzeb ks. Janusza Kubraka

14.01.2022

W dniu 12 stycznia po ciężkiej chorobie odszedł do wieczności pochodzący z Kolna i znany nam doskonale ks. Janusz Kubrak, który w poprzednich latach już jako emeryt posługiwał również w naszej parafii.

Janusz Kubrak urodził się 6 czerwca 1947 r. w Kolnie. W 1972 r. został wyświęcony przez bp. Mikołaja Sasinowskiego. W latach 1966-68 był w jednostce wojskowej dla kleryków w Bartoszycach razem z ks. Jerzym Popiełuszko. Po studiach w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży studiował filozofię w ATK Warszawa i psychologię w Rzymie. Był wikariuszem w Szczuczynie, Jedwabnem, parafiach łomżyńskich, Suwałkach i Łapach. W 1989 r. został proboszczem w Radulach, a później przez 4 lata był referentem do spraw charytatywnych dekanatu Kobylin. Jako proboszcz pracował w parafii p.w. Wniebowzięcia Pańskiego w Osowcu od 1997 do 2004. W latach 2004-2015 był proboszczem parafii św. Jana Chrzciciela w Grabowie. Od początku swoją aktywnością i zaangażowaniem związał się z działalnością NSZZ "Solidarność". Od maja 2007 r. pełnił funkcję duszpasterza samorządowców i parlamentarzystów Diecezji Łomżyńskiej.

Ks. Janusz spoczął na kolneńskim cmentarzu obok swojego brata kapłana - zmarłego przedwcześnie ks. Tadeusza Kubraka. Niech spoczywa w pokoju.

Koło Misyjne

12.01.2022

W naszej parafii od kilku lat istnieje Koło Misyjne założone przez ks. Adama Krawczyka, które swoją modlitwą, ofiarami i działalnością charytatywną wspiera wspiera katolicką diecezję Yokadouma w Kamerunie. Warto dodać, że diecezja ta została utworzona za sprawą działalności polskiego biskupa misyjnego + Eugeniusza Jureczko, który był jej pierwszym ordynariuszem. Z tej diecezji pochodzi też zaprzyjaźniony z nami i znany wszystkim doskonale ks. Karol Tanke pełniący tam funkcję proboszcza i wykładowcy miejscowego seminarium duchownego. Kościół katolicki w Kamerunie intensywnie się rozwija niosąc miejscowej ludności nie tylko płomień wiary, ale również kaganek oświaty i pomoc zdrowotną. Istotną przeszkodą jest niewyobrażalne dla nas ubóstwo i prymitywne warunki życia. Za sprawą wsparcia misyjnego buduje się nie tylko kościoły i kaplice, ale też szkoły, ujęcia wody i szpital.

Korzystając z obecności ks. Karola członkowie koła na świątecznym spotkaniu przekazali na cele misyjne zebrane ofiary i owoce sprzedaży dekoracji i gadżetów bożonarodzeniowych prowadzonej w ostatnich tygodniach. Ks. Karol wyraził niezmierną wdzięczność za nieustanne wsparcie modlitewne i materialne oraz przedstawił relację z podejmowanych dzieł w swojej parafii i diecezji. Warto też pamiętać, że z ofiar misyjnych kształcone są dzieci (szkoły płatne) i ubodzy klerycy seminarium duchownego.

Trzech Króli

6.01.2022

Podobnie jak w roku ubiegłym nie był organizowany w naszym mieście Orszak Trzech Króli, ale mędrcy ze wschodu o nas nie zapomnieli. Przybyli ochoczo na Mszę świętą dla dzieci i może dlatego byli w takim odmłodzonym wcieleniu. Dzielnie wzięli udział w całym nabożeństwie, dary Panu w stajence złożyli, pokłon oddali i na pytania ks. Mateusza chętnie odpowiadali. A na koniec słodkościami wszystkie nasze pociechy uczęstowali.

Spotkanie świąteczne wspólnoty Gloriosa Trinita

3.01.2022

Spotkanie świateczne wszystkich członków naszej wspólnoty Gloriosa Trinita z różnych powodów nieco przesunęło się w czasie, ale było nie mniej radosne i owocne. Oto w pierwszy poniedziałek nowego roku po przygotowaniu dekoracji i zastawieniu stołu stanęliśmy ramię przy ramieniu, by pod przewodnictwem naszego opiekuna ks. Mateusza wspólnie się pomodlić. Po wysłuchaniu Łukaszowej Ewangelii o narodzeniu Pana Jezusa łamiąc się opłatkiem złożyliśmy sobie życzenia. Ks. Mateusz udał się jeszcze na dokończenie kolędy, wszyscy zaś pozostali z gromadką naszych dzieciaków zajęli się dobrodziejstwem świątecznego stołu. Po zaspokojeniu pierwszego apetytu nadszedł czas radosnego przy stole kolędowania - przy wtórze gitary wyśpiewaliśmy zestaw najbardziej znanych pięknych polskich kolęd. A potem niespodziewanie do sali wkroczył św. Mikołaj i z wielkiego worka uraczył wszystkich drobnymi prezentami. Nie obeszło się oczywiście bez obowiązku a to zaśpiewania piosenki, a to powiedzenia wierszyka lub dowcipu. Kiedy pożegnaliśmy hojnego gościa i wszyscy obejrzeli swoje podarki wrócił z kolędy ks. Mateusz, na którego też czekał prezent. Potem już w spokoju przez długi czas oddawaliśmy się radosnym rozmowom skubiąc jeszcze co nieco ze stołu.

Chwała na wysokości Bogu a na ziemi pokój ludziom dobrej woli!

Zakończenie starego roku

31.12.2019

Przemija postać tego świata. Za nami kolejny rok. W ostatni dzień starego roku pochłaniają ludzi przygotowania do balów i zabaw. Jednak wielu z nas znalazło czas, by przyjść do świątyni i we wspólnocie wiernych razem z kapłanami uczestniczyć w Eucharystii. Było to nabożeństwo żałobne za wszystkich zmarłych w mijającym roku z naszej parafii. Lampki pamięci na krzyżu to symbol naszej łączności z tymi zmarłymi. Jednocześnie było to nabożeństwo dziękczynno-przebłagalne. Dziękowaliśmy Bogu za wszelkie dobro jakim nas obdarzył, przepraszaliśmy za nasze słabości, grzechy i zaniedbania jakich nam przecież nie brakowało, prosiliśmy też Pana o łaski na nowy czas, który się przed nami otwiera.

Pasterka

25.12.2021

Święta Bożego Narodzenia przypominają nam, że Bóg jest z nami. Dokonał On tego przez przyjście na świat w ludzkiej postaci Jezusa Chrystusa. Boże Narodzenie to czas szczególnych łask, które pomagają nam zapomnieć o problemach tak bardzo nas nurtujących i wczytać się w sens Bożego Słowa, które przemienia nasze żydzie, pobudza do działania, a nawet ocala od tego, co dla nas jest wielkim niebezpieczeństwem. Prostota i pokora tych świąt polega na przyjęciu objawionej prawdy: Bóg tak bardzo ukochał człowieka, że nie oszczędził nawet swojego Jednorodzonego Syna.

"Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany" - ta radosna nowina rozbrzmiewała w naszej świątyni, która zgromadziła liczną rzeszę wiernych i zainaugurowała okres Narodzenia Pańskiego. Modliliśmy się wspólnie do Bożego Dzieciątka o błogosławieństwo dla świata, ojczyzny i dla nas samych.

Wigilie

XII-2021

Idą święta. Nastał więc czas spotkań opłatkowych i wigilii w szkołach, urzędach, instytucjach, organizacjach i grupach modlitewnych. Spotkał się więc na łamaniu opłatkiem ks. proboszcz z księżmi wikariuszami oraz p. organistką i p. kościelnym przy wigilijnym stole. W tym duchu również spotkała się nasza Wspólnota Dzieła Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa, by wspólnie ze swoim opiekunem ks. Sławomirem oraz ks. proboszczem połamać się opłatkiem i przeżywać radość zbliżających się świąt Bożego Narodzenia. I choć nie wszyscy mogli wziąć w tym udział - bo ci już wyjechali, a innemu coś ważnego wypadło - to wigilijny nastrój i świąteczny duch w niczym nie był mniejszy ani uboższy.

Zima

XII-2021

Zima się zjawiła - smaku narobiła,
krótko wytrzymała - migiem odleciała.

Rekolekcje adwentowe

12-14.12.2021

Tradycyjnie już w III niedzielę Adwentu, która nazywana jest niedzielą radości (Gaudete), rozpoczęły się w naszej parafii rekolekcje adwentowe. Przez trzy dni spotykaliśmy się w należytym skupieniu na naukach rekolekcyjnych, by dobrze przygotować się do zbliżających się świąt Bożego Narodzenia. Wielu wiernych wykorzystało ten czas i zwiększoną obecność kapłanów posługujących w konfesjonałach, by już teraz wyspowiadać się i czystym sercem oczekiwać upragnionych świąt. W tym roku rekolekcje prowadził ks. Roman Zaręba proboszcz z Lemana. Mocnym akcentem na zakończenie rekolekcji było przypadające akurat w ostatni dzień comiesięczne nabożeństwo ku czci św. Michała Archanioła prowadzone jak zawsze przez ks. Sławomira.

Mikołajki

5.12.2021

6 grudnia we wspomnienie św. biskupa Mikołaja jest tradycja obdarowywania się drobnymi prezentami. Tak i u nas - wprawdzie w przeddzień, bo w niedzielę 5 grudnia - zagościł na Mszy świętej dla dzieci postawny przybysz ubrany w czerwony biskupi strój z pastorałem i koszem pełnym łakoci. Po krótkiej wymianie zdań i upewnieniu się, że wszystkie dzieci dobrze się sprawują i zasługują na nagrodę, przy pomocy ministrantów święty Mikołaj obczęstował najmłodszych słodyczami i zapewnił o swojej życzliwej pamięci dla wszystkich ludzi dobrej woli. Dzieci ochoczo garnęły ię do niespodziewanego przybysza a uciesze i radości nie było końca. Święty Mikołaju - zapraszamy za rok!

Dzień skupienia trynitarzy

4.12.2021

W pierwszą sobotę adwentu w sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łomży spotkali się trynitarze z wielu wspólnot ruchu Gloriosa Trinita, by przeżyć swój adwentowy dzień skupienia. To modlitewne spotkanie zaczęło się adoracją Najświętszego Sakramentu, którą - jak i wszystkie pozostałe części - poprowadził ks. prałat Jerzy Abramowicz. Rozbudzeni duchowo przeszliśmy do auli JP2 gdzie po radosnym śpiewie uwielbienia wysłuchaliśmy katechezy ks. prałata o modlitwie wstawienniczej, która była motywem przewodnim całego spotkania. W czasie przerwy obiadowej oprócz oczywiści posiłku i słodkiego przy kawie deseru był przede wszystkim czas na wspólne spotkania, rozmowy w gronie rzadko teraz spotykanych przyjaciół, wymianę informacji, uprzejmości i pozdrowienia. Po przerwie była możliwość praktykowania w małych grupach modlitwy wstawienniczej - praktyczne warsztaty omówionej wcześniej teorii. W czasie tych modlitw wielu z nas doznało autentycznego wzruszenia i wewnętrznej radości, której źródłem jest miłość wzajemna i troska o siebie nawzajem wzbogacona natchnieniami Ducha Świętego. Na zamknięcie spotkania wzięliśmy udział w Eucharystii z Koronką do Bożego Miłosierdzia. Po Mszy świętej i krótkiej adoracji pobłogosławieni Najświętszym Sakramentem zostaliśmy rozesłani do swoich wspólnot i parafii.

Roraty

XII.2019

Adwent (łac. adventus – przyjście) – w kościołach chrześcijańskich okres poprzedzający Święto Bożego Narodzenia, przypominający oczekiwanie na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa.
Na adwent składają się cztery niedziele adwentowe. W okresie adwentu kapłan zakłada do Mszy świętej ornat w kolorze fioletowym, symbolizującym czas pokuty i przygotowania się do jednego z najważniejszych świąt katolickich, czas pojednania z Bogiem i ludźmi. Adwent to także czas, w którym katolicy mają uświadomić sobie, że oczekują na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa. Tradycją w Kościele są odprawiane w tym okresie o świcie Msze Święte, zwane roratami. Są to msze ku czci Najświętszej Maryi Panny na pamiątkę zwiastowania przez archanioła Gabriela, iż zostanie Matką Syna Bożego. Przed Mszą św. roratnią śpiewane są Godzinki o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny.

Nabożeństwo do św. Rity

22.11.2021

W dzień śmierci, tj. 22 dnia każdego miesiąca, odbywa się w naszym kościele po wieczornej Mszy świętej nabożeństwo do św. Rity z Cascii - patronki spraw trudnych i beznadziejnych. Przed obrazem i w obecności relikwii świętej liczne grono parafian modli się do Wszechmogącego za wstawiennictwem tej popularnej świętej polecając jej swoje sprawy, szczególnie te trudne i bolesne. Wprowadzeniem jest katecheza, która tym razem poświęcona była sprawom życia rodzinnego i wychowania w nawiązaniu do trudnego życia św. Rity. W dalszej części następuje modlitwa o wstawiennictwo i odczytanie próśb złożonych do skrzynki intencji. Części modlitewnej dopełnia śpiewana litania do św. Rity. Charakterystycznym elementem nabożeństwa jest błogosławieństwo i poświęcenie róż przyniesionych do świątyni. Końcowym akcentem jest błogosławieństwo relikwiami świętej, przed którymi już po zakończeniu nabożeństwa wielu wiernych poleca się w prywatnej modlitwie.

Pomysłodawcą i animatorem nabożeństwa jest ks. Sławomir Sokołowski. Wielkie Bóg zapłać za to piękne dzieło!

Odpust parafialny

21.11.2021

Ostatnia niedziela roku liturgicznego - uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata - w naszej parafii główny odpust tytułu kościoła i parafii. W tym roku przez cały dzień głosił Słowo Boże ks. Sławomir Sokołowski. W poruszającej homilii wyjaśnił dobitnie, na czym polega królowanie Chrystusa i jak jest rola i zadanie każdego wierzącego w realizacji Bożego Królestwa na ziemi. Suma odpustowa zgromadziła licznych parafian. Po Mszy świętej wobec wystawionego Najświętszego Sakramentu odmówiliśmy litanię do Chrystusa Króla Wszechświata i odśpiewaliśmy uroczyste Ciebie Boga wychwalamy. Wspólnie wszyscy razem dziękowaliśmy Bogu w Trójcy Jedynemu za otrzymane łaski, przepraszaliśmy za zaniedbania i uchybienia a także prosiliśmy o dalszą królewską opiekę nad naszą parafią. Tę ostatnią część poprowadził ks. dziekan Stanisław Uradziński. Ze względu na warunki pandemii i deszczową pogodę nie było w tym roku uroczystej procesji wokół kościoła.

Homilia odpustowa - MP3

Nabożeństwo do św. Michała Archanioła

9.11.2021

W każdy drugi wtorek miesiąca w naszym kościele po Mszy św. wieczornej sprawowane jest nabożeństwo do świętego Michała Archanioła, którego figurę - wierną kopię słynącej cudami figury z groty Gargano w Monte Sant'Angelo - od kilku lat posiadamy. W programie nabożeństwa jest katecheza, litania ku czci św. Michała Archanioła, modlitwa błagalna, odczytanie próśb ze skrzynki intencji, modlitwa o pokój oraz bieżące informacje i błogosławieństwo. Skrzynka intencji, do której wrzucamy swoje prośby, ustawiona jest pod figurą św. Michała każdorazowo na tydzień wcześniej. Nabożeństwo prowadzi ks. Sławomir Sokołowski we współpracy z innymi kapłanami.

Gorąco zapraszamy na to piękne i wartościowe nabożeństwo. Niech gromadzi nas hasło "Któż jak Bóg!"

Imieniny ks. Sławomira

5.11.2021

Sławomir to stare słowiańskie imię oznaczające "ten, który sławi pokój". W dniu imienin naszego ks. wikariusza na zakończenie wieczornej Mszy świętej najpierw ks. proboszcz złożył solenizantowi życzenia solenizantowi podkreślając jego zaangażowanie w organizację życia duchowego parafii. Potem delegacja Koła Misyjnego i Wspólnoty Dzieła Intronizacji NSPJ, których ks. Sławomir jest opiekunem, złożyła życzenia od parafian wręczając zwyczajowe kwiaty, upominek o misyjnym charakterze i tzw. "Margeritkę", czyli deklarację nieustającej modlitwy w intencji kapłana. Solenizant (uśmiechnięty) w prostych słowach podziękował wszystkim za pamięć i życzliwość.

Jako parafianie cieszymy się szczególnie z nowych inicjatyw wprowadzonych przez ks. Sławomira - cyklicznych nabożeństw do Św. Michała Archanioła, którego figurę z Gargano od kilku lat posiadamy, oraz do Św. Rity - patronki spraw trudnych i beznadziejnych.

Dzień Zaduszny

2.11.2021

„Ja jestem światłością świata” - powiedział Chrystus. Dlatego na spotkanie ze śmiercią wierzący zbliża się z zapaloną gromnicą; dlatego dziś na milionach mogił całego świata płoną lampki, znicze, świece; dlatego my wielokrotnie powtarzamy: „a światłość wiekuista niechaj im świeci”. Mając na myśli swoich zmarłych krewnych, znajomych, bliskich będziemy prosili Boga, by złączył ich ze swoją wieczną światłością. Nasza modlitwa jest aktem miłosierdzia. Spełniamy dobry uczynek, wspomagamy tych, którzy naszej pomocy potrzebują..., ale nie tylko. Ta nasza modlitwa winna być również czasem pogłębienia wiary w życie wieczne, w tę „światłość wiekuistą”, do której wszyscy zdążamy. Słuchając imion zmarłych pamiętajmy, że rok temu w naszym gronie było wielu z tych, których dziś już nie ma. Dziś ich imiona wspominamy przed Panem Wszechświata. Za rok może i nasze imię widnieć będzie na kartce z przyypominkami..., a inni będą prosić dla nas: „światłość wiekuista niechaj im świeci”.

Wszystkich Świętych

1.11.2021

Wbrew powszechnym opiniom i naszym prywatnym odczuciom, Wszystkich Świętych nie jest dniem smutnym. Właśnie tego dnia Kościół raduje się z faktu, że wielu spośród zmarłych dostąpiło zbawienia i przebywa w niebie, a pamięć o nich ciągle tkwi w naszych sercach oraz umysłach. Według wiary chrześcijańskiej, każdy z nas jest powołany do świętości, gdyż Chrystus złożył ofiarę za wszystkich ludzi. Uroczystości przypadające na pierwszy dzień listopada wyrażają powołanie do świętości i dają nadzieję na życie wieczne - u Boga w niebie oraz w pamięci potomnych.

Święto Wszystkich Świętych ma źródło w kulcie męczenników i sięga IV wieku. W Antiochii czczono wówczas pamięć o bezimiennych męczennikach, których wspominano w niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego. Kiedy w 610 r. papież Bonifacy IV otrzymał od cesarza starożytną świątynię pogańską Panteon, nakazał złożyć w niej liczne relikwie i poświecił budowlę na kościół pod wezwaniem Matki Boskiej Męczenników. Z rocznicą tych wydarzeń związane było rzymskie święto Wszystkich Świętych, podczas którego czczono jedynie Maryję i męczenników. Od tego czasu oddawano cześć wszystkim zmarłym męczennikom. Papież Grzegorz III w 731 przeniósł uroczystość z 1 maja na pierwszy dzień listopada. Kolejny papież, Grzegorz IV w 837 rozporządził, aby odtąd 1 listopada był dniem poświęconym pamięci zarówno męczenników, jak i wszystkich świętych Kościoła katolickiego.

Dach - pierwsze krycie

X-2021

Dach prawie ogarnięty. Większość powierzchni dachu została pokryta papą. Pozostały do uzupełnienia niewielkie fragmenty na skraju i na stykach poszczególnych płaszczyzn. Stanowi to już jako takie zabezpieczenie przed deszczem i innymi opadami. Oczywiście, to jeszcze nie jest właściwe pokrycie. Pełna satysfakcja będzie wtedy, gdy na tej papie pojawi się blacha.

Deskowanie dachu

X-2021

Więźba dachowa pokrywana jest deskami i stopniowo się zamyka. Powstają kolejne połacie płaszczyzny dachowej a górna część budynku nabiera swojego kształtu. Każda nowa rzecz na naszej budowie cieszy oko i raduje serce.

Pierwsza sobota w Sanktuarium Małopłockim

2.10.2021

W sąsiedniej parafii od niedawna mamy Sanktuarium Matki Boskiej Pocieszenia - Pani Małopłockiej. Od początku kustosz Sanktuarium ks. Jan Pieńkosz przy współpracy parafian intensywnie rozwija zarówno bazę materialną jak i duchowość oraz formy pobożności tego nowego ośrodka kultu Maryjnego. Jedną z form tej pobożności są uroczyste celebracje w pierwsze soboty miesiąca. Przed rozpoczęciem śpiewane są Godzinki o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny. Podstawowym elementem jest koncelebrowana Eucharystia przy udziale miejscowych i zaproszonych kapłanów z kazaniem Maryjnym. Naturalną kontynuacją Mszy świętej jest adoracja Najświętszego Sakramentu z medytacją i aktami uwielbienia. Jest również odmawiana Litania do Matki Boskiej Pocieszenia a wszystko wypełnione bogatym zestawem pieśni ku czci Najświętszej Maryi Panny. Po adoracji formuje się procesja z flagami i figurką Matki Boskiej Fatimskiej, w czasie której na zewnątrz kościoła odmawiany jest Różaniec. Całość zamykają ogłoszenia o błogosławieństwo.

W uroczystościach biorą udział parafianie oraz liczni pielgrzymi przybywający zarówno z pobliskich jak dalszych miejscowości. W tym miesiącu szczególną okazją do udziału w tym nabożeństwie był fakt, że kazanie głosił nasz wikariusz ks. Mateusz Dembiński. Wprawdzie cała celebra trwa dość długo, ale bogactwo treści i różnorodność formy sprawiają, że nie czuje się upływu czasu. Warto więc przy różnych okazjach z tej bliskości ośrodka kultu Maryjnego korzystać.

Więźba dachowa

IX-2021

Konstrukcja nośna dachu prawie gotowa, deski do jej pokrycia zgromadzone czekają na swoją kolej. Nadzieja na przykrycie budynku przed zimą wciąż trwa i oby zmaterializowała się do końca.

Adoracja GT w Giżycku

25.09.2021

Ks. Andrzej Święciński - założyciel Ruchu Ewangelizacyjnego Gloriosa Trinita - przez cały swój miesięczny pobyt w Polsce niestrudzenie odwiedza kolejne wspólnoty, by na wspólnej modlitwie, Eucharystii i adoracji Najświętszego Sakramentu głosić Słowo Boże, zachęcać, wspierać i umacniać jedność w charyzmacie ruchu. W ostatnią sobotę września było takie spotkanie w Giżycku, gdzie oprócz miejscowej wspólnoty przybyli członkowie Gloriosy z wielu innych ośrodków. Także i nasza grupa uczestniczyła we wspólnej Mszy świętej oraz adoracji prowadzonej przez ks. Andrzeja. Naszą obecnością wyraziliśmy także dobre relacje i wdzięczność wobec przyjaciół z Giżycka za ich obecność i pomoc w czasie naszego niedawnego spotkania z ks. założycielem. Wartością dodaną przy okazji takich wyjazdów jest intensywna modlitwa w czasie podróży, radość spotkania wielu dawno nie widzianych przyjaciół i znajomych oraz możliwość osobistego kontaktu i rozmowy z ks. Andrzejem. Zawsze też pozostają piękne wspomnienia i satysfakcja z dobrze wykorzystanego czasu.

Więźba dachowa

IX-2021

I znowu nastąpiła zmiana w polu naszego widzenia - nasz nowy budynek optycznie znacznie się powiększył, bo oto pojawiły się na nim elementy więźby dachowej. Postawiono kolejne belki i krokwie a bryła budynku nabiera coraz bardziej realnego kształtu.

Wizyta ks. Andrzeja Święcińskiego

13.09.2021

Korzystając z dłuższego pobytu w Polsce ks. Andrzej Święciński - założyciel Ruchu Ewangelizacyjnego Gloriosa Trinita, który na co dzień posługuje we Włoszech - odwiedza kolejne wspólnoty Gloriosy. Radość spotkania z założycielem stała się udziałem i naszej wspólnoty GT. Z tej też okazji gościliśmy ks. Kustosza Jana Pieńkosza ze wspólnotą z Małego Płocka oraz przyjaciół z Łomży a nawet z Giżycka. Ks. Andrzej przewodniczył koncelebrowanej Eucharystii i wygłosił homilię - jak zawsze z wielką pasją, mocą i pełnią wyrazu. Po Mszy świętej nasz gość poprowadził adorację Najświętszego Sakramentu nasyconą wielką dawką Słowa i charyzmatycznych pieśni Gloriosowych. Wszyscy dali się porwać autentycznej atmosferze skupienia i modlitwy a na koniec wielkiej radości. Ręce same unosiły się do góry w geście uwielbienia. Po nabożeństwie nasza wspólnota podjęła gości tradycyjną agapą, gdzie można było odnowić przyjacielskie więzi i relacje rzadsze w ostatnim czasie z powodu pandemii.

Bogu Trójjedynemu niech będą dzięki za wielką radość i owoce tego spotkania - ducha umocnienia i natchnienia na kolejny rok formacyjny.

Różaniec Fatimski

13.09.2021

Tradycyjnie już 13. dnia miesiąca od maja do października - tym razem wyjątkowo przed wieczorną Mszą świętą - wyszliśmy z kościoła do Ogrodu Maryjnego, by przed figurą Marki Boskiej Fatimskiej wspólnie odmówić Różaniec. Było nas więcej niż zwykle - zarówno świeckich, jak i kapłanów - z uwagi na spore grono gości, którzy przybyli do naszej parafii w związku z wizytą ks. Andrzeja Święcińskiego - założyciela Ruchu Ewangelizacyjnego Gloriosa Trinita. W nabożnym skupieniu i przy pięknej pogodzie rytmicznie płynęły do Niepokalanej kolejne wezwania i "zdrowaśki". Ufnie i z oddaniem wzywaliśmy Jej pomocy i wstawiennictwa. A po błogosławieństwie procesyjnie wróciliśmy do świątyni n Eucharystię.

Pielgrzymka na Jasną Górę

4-5.09.2021

Dnia 4 września 2021 wyjechała z naszej parafii pielgrzymka do Częstochowy. Pielgrzymi po drodze modlili się przy grobie bł. ks. Jerzego Popiełuszki i zwiedzili świątynię na Żoliborzu. Następnym przystankiem był Niepokalanów. Tam zaś zwiedzanie bazyliki oraz udział wena mszy św. Kolejnym celem pielgrzymki były Gidle, gdzie przy zwiedzaniu i modlitwie uczestnicy oddali pokłon NMP prosząc o zdrowie i opiekę Królowej Nieba. Cel główny pielgrzymki to oczywiście Jasna Góra tam grupa dotarła na godz. 18:00. Zakwaterowanie nastąpiło w Domu Pielgrzyma. Po rozpakowaniu się wszyscy udali się do Czarnej Madonny i uczestniczyli w Apelu Jasnogórskim. Następnego dnia wcześnie rano pielgrzymi oczekiwali odsłonięcia Cudownego Obrazu i wzięli udział we mszy św. o godz. 6:00. Po modlitwie był czas wolny na indywidualne potrzeby, zwiedzanie i inne dobrodziejstwa Jasnej Góry. A potem uczestnictwo w dożynkach gdzie było bardzo dużo delegacji i wieńców z całej Polski a uczestniczył również prezydent Andrzej Duda. Po wszystkich atrakcjach czas było wracać.

Pielgrzymi kupili dla naszej parafii w darze w Niepokalanowie bursę do chorych a w Częstochowie piękną puszkę wysadzaną niebieskimi kamieniami. Przez całą podróż w obie strony trwała modlitwa i wspólne śpiewy. Wszyscy pątnicy wrócili rozmodleni i zadowoleni.

Nasza budowa

VIII-2021

Nasza budowa powoli, lecz systematycznie, posuwa się do przodu. Ściany pionowe osiągnęły już swoją końcową wysokość. Kończy je betonowa wylewka, która będzie podstawą dla konstrukcji dachowej. Uwidoczniły się przy tej okazji otwory okienne drugiej kondygnacji, tzw. "kukawki". Na placu czekają już belki drewniane na konstrukcję dachu.

Wakacyjny dzień skupienia GT

14.08.2021

W wigilię uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i jednocześnie wspomnienie św. Maksymiliana Kolbe w pięknym mazurskim miasteczku Wilkasy koło Giżycka miał miejsce dzień skupienia ruchu Gloriosa Trinita. Ok. 60 osób ze wspólnot z Łomży, Giżycka, Białegostoku, Zambrowa, Kolna, Goniądza i kilku innych spotkało się w nowym kościele św. Rafała Kalinowskiego by pod przewodnictwem ks. prałata Jerzego Abramowicza przeżyć czas wspólnej modlitwy. Na początek jednak poranna kawa, by po długiej - dla wielu - i uciążliwej ze względu na turystyczne zatłoczenie drodze, nieco się zrelaksować i wzajemnie pozdrowić. Zaraz jednak gromadzimy się w kościele i wsłuchujemy się w katechezę ks. Jerzego, której głównym motywem jest modlitwa. Bezpośrednio potem w małych grupach zbieramy się na atelier i dzielimy się doświadczeniem swojej modlitwy. Po tej intensywnej części czas na przerwę obiadową. A w niej nie tylko posiłek, ale bardziej indywidualne spotkania, rozmowy, wymiana informacji i serdeczności, bo przecież nie spotykaliśmy się od tak dawna. A po przerwie - niespodzianka! Wyjazd nad jezioro Niegocin na wzgórze i pod krzyż św. Brunona, który gdzieś na tych terenach na pograniczu litewsko-jaćwieskim ponad 1000 lat temu poniósł śmierć męczeńską. Tam zaś, nad pięknym jeziorem, pośród bujnej zieleni i - co ważne - pod krzyżem, długa opowieść kapłana o istocie chrześcijaństwa, czyli o miłości na przykładzie życia dwóch świętych - Brunona i Maksymiliana Kolbe. W takiej atmosferze zadumy odmówiliśmy koronkę do Bożego Miłosierdzia. Następnie rozmieściliśmy się w amfiteatrze o stóp krzyża i w akompaniamencie dwóch gitar popłynęły popłynęły w przestrzeń piękne gloriosowe piosenki. A pośród nich także różaniec święty. A potem znowu śpiew, radość i uwielbienie. Po kilku godzinach spędzonych owocnie i pożytecznie na łonie natury wróciliśmy do kościoła. Po przerwie na kolację już w atmosferze skupienia przeżywamy Eucharystię i wspólnie z miejscową parafią słuchamy Słowa Bożego. Na koniec rzecz nieodzowna w charyzmacie Gloriosy - adoracja Najświętszego Sakramentu, która również koncentrowała się na modlitwie i miłości. Pobłogosławieni z bliska Najświętszą Hostią, ubogaceni wspólną modlitwą i radością spotkania z braćmi, szczęśliwi i spełnieni już w mroku nocy szczęśliwie wróciliśmy no naszych domów.

Bogu niech będą dzięki za wszystkie owoce tego spotkania a nasza wdzięczność dla ks. prałata Jerzego za kapłańską posługę i dla wspólnoty z Giżycka za trud przygotowania tego pięknego spotkania.

Mury STOP

VIII-2021

Ściany pionowe osiągnęły już docelową wysokość. Druga kondygnacja będzie załamana skośnym dachem, aby stylem i wyglądem nie odbiegać zanadto od widoku bryły Domu Parafialnego. Teraz kolej na wnęki okienne poddasza i konstrukcję więźby dachowej.

Mury urosły

VIII-2021

Zalany strop zdążył stężeć. I ot widzimy, że mury wspięły się wyżej. Powstał zarys drugiej kondygnacji. Są dobre widoki, że zgodnie z marzeniem ks. proboszcza, budynek będzie przed zimą nakryty.

Pielgrzymka duchowa

1-14.08.2019

Od 16 już lat w ramach Pieszej Pielgrzymki Łomżyńskiej istnieje Grupa Biała „Pielgrzymów Duchowych”. Tworzą ją ci, którzy nie mogą wędrować do tronu Królowej Polski na Jasnej Górze. Patronem grupy jest święty Jan Paweł II. Pielgrzym duchowy w dniach od 1 do 14 sierpnia uczestniczy w macierzystej parafii w Apelu Jasnogórskim łącząc się duchowo z pątnikami w drodze. Na trasie jest niesiony znak Grupy Pielgrzymów Duchowych a jeden z kapłanów codziennie odprawia Mszę św. w ich intencji.
Codziennie więc spotykamy się w naszym kościele pod przewodnictwem ks. Mateusza na pięknym wieczornym nabożeństwie, w którym uczestniczy systematycznie ok. 100 osób. Wspólna modlitwa w intencjach pątników i własnych oraz wzajemne wsparcie duchowe umacnia wiarę i więź między nami. Zawiązywany na koniec wspólny krąg otacza szczelnie cały kościół i jest to widok szczególnie budujący. Starajmy się o podobną jedność na co dzień w naszej wspólnocie parafialnej i całej ojczyźnie.

Święcenie pojazdów

25.07.2021

Tradycyjnie już w niedzielę najbliższą św. Krzysztofa - patrona kierowców i podróżujących - po każdej Mszy św. były święcone pojazdy. I nie chodzi tu o te kilka kropel święconej wody, ale o przypomnienie, że na drodze każdego obowiązują określone zasady - nie wolno narażać zdrowia i życia ani własnego, ani cudzego. Każdy z kierowców przy tej okazji otrzymał mały upominek - breloczek lub nalepkę w wizerunkiem św. Krzysztofa. Kierowcy zwyczajowo składali ofiary na fundusz Miva Polska zakupu pojazdów na potrzeby misji katolickich.

Strop parteru

VII-2021

Mimo dokuczliwych upałów prace na naszej budowie powoli ale systematycznie posuwają się do przodu. W ostatnim czasie ukończono ściany parteru, przygotowano welbunek i zbrojenia do zalania betonem stropu pierwszej kondygnacji. I wreszcie zalano to betonem łącznie ze schodami prowadzącymi na piętro. Tak więc pierwsza kondygnacja murów została również od góry zamknięta.

Intronizacja w Wiźnie

23.06.2021

Dzieło Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa rozwija się i ogarnia kolejne miejscowości i parafie. W ostatnią środę 23 czerwca po 4-dniowych rekolekcjach w wigilię swojego patrona intronizacji dokonała parafia św. Jana Chrzciciela w Wiźnie. Uroczystej celebrze przewodniczył ks. infułat Jan Sołowianiuk a całość rekolekcji oraz samą uroczystość prowadził o. Waldemar Sojka CSsR. Istotą rzeczy - jak zawsze - było publiczne złożenie aktu intronizacji przez poszczególne grupy społeczne parafii od kapłanów poczynając, a na na wspólnocie intronizacyjnej kończąc. Przed ołtarzem i wielkim wizerunkiem Chrystusa Króla delegacje odczytywały i podpisywały swoje ślubowanie składając przed obrazem białe i czerwone róże. Na zakończenie wszyscy obecni wspólnie wyskandowali osobisty akt intronizacji: Jezu, jesteś Królem! Jezu, jesteś moim Królem! Daj mi poznać wolę Twoją Panie, oto jestem! Uroczystość oprócz wiernych miejscowej parafii zgromadziła delegacje wspólnot intronizacyjnych z całej diecezji w tym również i z naszej parafii.

Króluj nam Chryste!

Zakończenie roku formacyjnego GT

20.06.2021

Zbliża się nieuchronnie czas wakacji i letnich urlopów. Tradycyjnie, jak co roku, wspólnoty ruchu Gloriosa Trinita na ten czas zawieszają swoje zwykłe formy pobożności, tj. adoracje Najświętszego Sakramentu i spotkania w atelier. W niedzielę 20 czerwca wieczorem nasza kolneńska wspólnota GT miała ostatnią w tym roku formacyjnym swoją Eucharystię i adorację. Z tego też powodu nadano jej nieco bardziej uroczystą oprawę i zaproszono gości z zaprzyjaźnionych wspólnot z Łomży i Małego Płocka. Przerwa w spotkaniach nie oznacza wakacji od modlitwy i spotkań z Panem Bogiem - przybierają one jedynie wymiar bardziej osobisty w miejscu i czasie dla każdego sposobnym. Po nabożeństwie, już przy herbacie i smakołykach, był czas na pewne podsumowania i wnioski oraz podziękowania kierowane szczególnie pod adresem naszego opiekuna ks. Mateusza w uznaniu za jego systematyczne zaangażowanie i gorliwość w posłudze. Mimo trudnej sytuacji to był dobry i owocny rok. Bogu niech będą dzięki!

Jubileusz ks. Jacka Czaplickiego

19.06.2021

25 lat temu 25 maja 1996 r. biskup Tadeusz Zawistowski udzielił święceń kapłańskich 22 diakonom. Jednym z nich był ks. Jacek Czaplicki - wikariusz biskupi d.s. duszpasterstwa ogólnego jak również entuzjasta i krajowy sekretarz ruchu Gloriosa Trinita. To właśnie w środowisku ludzi Gloriosy w trzecią niedzielę czerwca w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Łomży ks. Jacek świętował swój srebrny kapłański jubileusz. W takim miejscu nie ma lepszej pory jak godz. 15:00 i lepszego początku jak Koronka do Bożego Miłosierdzia. A potem oczywiście przepiękna Eucharystia, której przewodniczył ks. infułat dr Jan Sołowianiuk i asystował miejscowy proboszcz - również entuzjasta Gloriosy - ks. prałat Jerzy Abramowicz. Celebra zgromadziła licznych kapłanów, osoby konsekrowane w ruchu Gloriosa Trinita, animatorów i liderów wszystkich wspólnot, delegacje z Litwy i Białorusi oraz połączony zespół muzyczny, który pięknym śpiewem gloriosowych pieśni uświetniał całą uroczystość. Po Mszy świętej śpiewacy dali jeszcze przepiękny koncert zakończony radosnymi życzeniami dla dostojnego jubilata. Już na zewnątrz świątyni każdy z obecnych mógł osobiście złożyć życzenia i ks. Jacka uściskać, a kolejka do tej sympatycznej chwili zdawała się nie mieć końca. A na koniec w chłodnej (!) auli Jana Pawła II przy wspólnej agapie można było oddać się spotkaniom z przyjaciółmi, wspomnieniom, marzeniom i planom na przyszłość.

Bogu niech będą dzięki za kapłańską posługę ks. Jacka, jego zaangażowanie i entuzjazm oraz ogromny wkład w życie i rozwój ruchu Gloriosa Trinita!

Tu można obejrzeć nagranie filmowe z uroczystości: >> Srebrny jubileusz ks. Jacka <<

Fragment koncertu: >> Wiązanka radości <<

Ściany parteru

VI-2021

Nasz nowy budynek parafialny rośnie w oczach. Z dnia na dzień, z tygodnia na tydzień powoli - ale systematycznie - pnie się w górę. Aktualnie wznoszone są ściany parteru. Wewnątrz widać już zarys głównych pomieszczeń. Biel pustaków mocno kontrastuje z zielenią otoczenia. A cała budowa jest pod czujnym okiem Najświętszej Maryi Panny w Jej różnych objawieniach z Ogrodu Maryjnego.

Różaniec Fatimski

13.06.2021

W kolejną rocznicę objawień w Fatimie po Mszy św. wieczornej i nabożeństwie czerwcowym udaliśmy się procesyjnie wraz z naszymi kapłanami do Ogrodu Maryjnego pod figurę Matki Boskiej Fatimskiej, by tam u stóp najlepszej Matki zawierzyć Jej wszystkie nasze sprawy. Tak więc płynęły kolejne zdrowaśki i tajemnice a porywisty wiatr niósł je daleko i wysoko hen ku niebu. W scenerii chylącego się ku zachodowi słońca przesuwały się regularnie w wielu palcach paciorki różańca a duch modlitwy przenikał i jednoczył wszystkich obecnych. Cieszymy się, że w otoczeniu naszego kościoła jest tyle różnych miejsc sprzyjających zadumie, skupieniu i modlitwie.

Dzień skupienia trynitarzy

12.06.2021

Trynitarzami w ruchu Gloriosa Trinita są osoby, które wyrażają w pełni pragnienie życia charyzmatem ruchu, mają własną regułę życia i wezwane są do spełniania posług w ramach wspólnoty. Służba Kościołowi we wspólnocie jest właśnie dominantą w programie życia trynitarza.

Po długim okresie braku wspólnych spotkań i nabożeństw ze względu na obostrzenia pandemii, właśnie trynitarze z Łomży, Ełku, Giżycka, Kolna, Wizny i Zambrowa spotkali się w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Łomży, by przeżyć wspólnie dzień skupienia poświęcony modlitwie w życiu trynitarza. Na początek katechezę o modlitwie wygłosił ks. prałat Jerzy Abramowicz, który przewodniczył wszystkim celebracjom. Bezpośrednio potem wszyscy spotkali się na atelier, by oprócz modlitwy słowem i śpiewem, podzielić się świadectwem oraz informacjami z życia poszczególnych wspólnot. We wszystkich wystąpieniach przebijała radość ze wspólnego spotkania oraz tęsknota do bezpośrednich form spotkań modlitewnych. Kolejnym ważnym elementem była Koronka do Miłosierdzia Bożego oraz Eucharystia sprawowana przez ks. Jerzego. Naturalną zaś kontynuację Mszy świętej stanowiła adoracja Najświętszego Sakramentu z uwielbieniem, dziękczynieniem i uroczystym błogosławieństwem. Na zakończenie przy herbacie i smakołykach, które przygotowali gospodarze z Łomży, rozmowy i serdeczności dawno nie widzianych przyjaciół, dzielenie się nowinami i snucie planów na najbliższą przyszłość. Żal było wracać do domu.

Zakończenie Oktawy Bożego Ciała

3.06.2021

Osiem dni oktawy Bożego Ciała jest uważane za czas szczególnej łaski, a Jezus we własnej Osobie spaceruje naszymi ulicami lub wokół Kościoła. Przez cały ten czas w ramach nabożeństwa wieczornego śpiewane były nieszpory eucharystyczne a także uczestniczyliśmy w procesji z Najświętszym Sakramentem wokół kościoła. Zakończenie oktawy, czyli tzw. "ostatni nieszpór", jest zgodnie z tradycją obchodzony szczególnie uroczyście. W ten dzień święci się pierwociny kwiatów i ziół tzw. wianki.
Są one symbolem ludzkiej pracy, a jednocześnie utożsamiają dar Boży służący ludziom i wszelkim stworzeniom. Wianki robi się zazwyczaj z rozchodnika, rumianku, dzikiej róży, chabrów, polnych maków, koniczyny, mięty, macierzanki, grzmotnika, kopytnika i jaśminu. Zatyka się je za obrazami świętych, nad oknami i w stodole. W polskiej tradycji wierzy się, że zarówno poświęcone ziele z wianków jak i brzozowe gałązki które bierzemy z ołtarzy podczas Bożego Ciała, mają uchronić przed uderzeniami pioruna, burzą, pożarem, gradobiciem i szkodnikami w polach. Wianek przechowywany jest przez cały rok, nie wolno go wyrzucić, bo jest poświęcony, po roku można go spalić.
Ostatnim elementem jest specjalne błogosławieństwo dzieci, którego udzielają kapłani przez nałożenie rąk.

Fundamenty

VI-2021

Dla każdej budowli kluczowe są dwie rzeczy: fundamenty i dach. Na budowie naszego budynku gospodarczo-mieszkalnego fundamenty już są. Wznoszą się też powoli zarysy ścian parteru. Na dach wszakże trzeba będzie jeszcze poczekać. Dołóżmy starań, by to czekanie nie trwało wiecznie.

Uroczystość Ciała i Krwi Pańskiej - Boże Ciało

3.06.2021

Dziwną Chrystus przyjął postać - stał się Chlebem. To zrozumiałe, chciał być tak blisko, jak to jest tylko możliwe. Chciał być na co dzień, jak pokarm. Chciał być potrzebny jak chleb. Eucharystię można zrozumieć tylko jako gest miłości. Taką pamiątkę mógł wymyślić tylko Bóg, i to Bóg, który ukochał człowieka miłością ponad wszelką miarę. Wspomnijmy dzisiaj dzień naszej pierwszej Komunii świętej. Wspomnijmy wszystkie następne Komunie święte i spróbujmy za nie podziękować Chrystusowi. Wspomnijmy Wieczernik i wszystkie Komunie święte, rozdane na całej kuli ziemskiej od tamtego momentu, aż do tej chwili. Dziś, w uroczystość Bożego Ciała, dziękujemy Bogu za Jego wprost niepojętą miłość do nas, za miłość, która stała się chlebem.

I my wyszliśmy na ulice naszego miasta by masowo i publicznie dziękować Bogu za Jego miłość do nas, za Jego Najświętsze Ciało i Krew, które nam zostawił, aby nasycić głód ludzkiej duszy.

Komunia rocznicowa

30.05.2021

W ostatnią niedzielę maja, w uroczystość Trójcy Przenajświętszej, dzieci, które przed rokiem przystąpiły do I Komunii Świętej wraz ze swoimi rodzinami uroczyście obchodziły pierwszą rocznicę tego ważnego momentu. Wcześniej przygotowani i po spowiedzi świętej zgromadzeni w parafialnej świątyni uczestniczyły w uroczystej Eucharystii, by po wysłuchaniu Słowa Bożego przyjąć Ciało Pańskie. Wcześniej nastąpiło odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych a w homilii ks. Mateusz podkreślał jak ważne jest trwanie w jedności z Chrystusem eucharystycznym i zachęcał zarówno same dzieci jak i rodziców do systematycznego przystępowania do Komunii świętej.

Dzień Skupienia w Intronizacji

22.05.2021

Wspólnoty Działa Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa z północnej części naszej diecezji przeżywały w czwartą sobotę maja swój dzień skupienia. Gościnnego miejsca użyczył ośrodek Caritas w Łomży. Od strony duszpasterskiej spotkaniu przewodniczył o. Waldemar Sojka CSR, który też wygłosił główną konferencję o duchowości Służebnicy Bożej Rozalii Celak - kandydatki na ołtarze. Na program oprócz modlitwy wprowadzającej złożyły się: konferencja programowa, różaniec, omówienie aktualnych tematów we wspólnotach przez diecezjalną koordynatorkę Bogusławę Kraszewską, posiłek, adoracja Najświętszego Sakramentu, Eucharystia, wymiana informacji między wspólnotami oraz koronka do Bożego Miłosierdzia. Umocnieni wspólną modlitwą i radością spotkania wracamy do naszych parafii, by w duchu zawierzenia Sercu Pana Jezusa modlić się o Jego królowanie w ludzkich sercach i w całej naszej Ojczyźnie.

Króluj nam Chryste!

Pierwsza Komunia Święta

16.05.2020

Maj - najpiękniejszy miesiąc w roku, miesiąc poświęcony Maryi - jest również miesiącem pierwszych Komunii świętych. W trzecią niedzielę miesiąca i uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego 31-osobowa grupa dzieci ze Szkoły Podstawowej Nr 1 oraz z Czerwonego właśnie po raz pierwszy przyjęła Ciało Chrystusa. Wcześniej były przygotowania - w tym roku zakłócone i uszczuplone przez warunki pandemii - pierwsza spowiedź i odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych. Nad całością przygotowań dzieci czuwał ks. Mateusz z pomocą pań katechetek. W sam dzień komunii w niezwykle uroczystej atmosferze na Mszy świętej dzieci przystąpiły po raz pierwszy do sakramentu Eucharystii. Otoczmy te dzieci oraz ich rodziców szczerą modlitwą, aby pozostały wierne Panu i dotrzymały złożonych przyrzeczeń.

Zdjęcie grupowe w pełnej rozdzielczości: >>Grupa<<

Święcenia diakonatu

15.05.2021

W sobotę 15 maja siedmiu alumnów Wyższego Seminarium Duchownego w Łomży przyjęło z rąk biskupa łomżyńskiego Janusza Stepnowskiego świecenia diakonatu. W uroczystej Mszy świętej uczestniczył również biskup pomocniczy Tadeusz Bronakowski oraz wielu kapłanów z całej diecezji. W katedrze obecni byli także rodzice, krewni, przyjaciele i zaproszeni goście.

Przyjęcie święceń diakonatu to ukoronowanie 5 lat studiów oraz praktyk duszpasterskich. Bezpośrednio przed święceniami kandydaci uczestniczyli w rekolekcjach, które prowadził ojciec duchowny ks. dr Adam Filipowicz.

Po uroczystym przyrzeczeniu posłuszeństwa biskup nałożył ręce na każdego z kandydatów a następnie odmówił modlitwę święceń skierowaną do Ducha Świętego.

Diakonat to pierwszy stopień święceń kapłańskich a nowi diakoni stają się osobami duchownymi. Oznaką diakona jest dalmatyka podobna do ornatu i stuła przewieszona przez lewe ramię.

Święcenia diakonatu przyjęli:
   Łukasz Ciecierski z parafii pw. Świętej Anny w Radziłowie,
   Rafał Gogol z parafii pw. MB Częstochowskiej w Łomży,
   Hubert Gromadzki z parafii pw. Chrystusa Króla w Kolnie,
   Damian Kurpiewski z parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Łęgu Starościńskim,
   Krystian Piekarski z parafii pw. Świętej Anny w Kolnie,
   Szymon Rydel z parafii pw. Chrystusa Króla w Kolnie,
   Bartosz Turkowski z parafii pw. Świętej Anny w Dąbrówce Kościelnej.

Otoczmy wszystkich nowych diakonów, a szczególnie tych pochodzących z naszej parafii, życzliwą modlitwą.

Ruszyły prace ...

V-2021

Z Bożą pomocą rozpoczęliśmy prace przy wznoszeniu nowego budynku na miejscu, gdzie stał tzw. "Biały Domek". Jeszcze w niedzielę porastała tam trawa. We wtorek 11 maja koparka wybrała pierwsze łyżki ziemi, by wykonać wykop pod fundamenty. Będzie to budynek gospodarczo-mieszkalny, gdzie znajdą się pomieszczenia na liczne sprzęty i materiały do obsługi kościoła i rozległej posesji a także sale na spotkania, pomieszczenia dla Caritas, mieszkanie dla pani organistki, publiczne sanitariaty i garaże.

Wspierajmy te potrzebne prace naszą życzliwą modlitwą i ofiarnością.

3 Maja

3.05.2021

Narodowe święto Konstytucji 3 Maja a jednocześnie Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski obchodziliśmy nie jak zwykle bardzo uroczyście, lecz w pandemicznej skromności. Obchody ograniczyły się od uroczystej Mszy świętej w intencji Ojczyzny w naszym kościele. Przybyły nieliczne poczty sztandarowe, władze powiatu i miasta oraz niewielka liczba mieszkańców miasta. W podniosłym, patriotycznym nastroju dziękowaliśmy Panu za naszych dziadów i ojców oraz modliliśmy się o pomyślność dla naszej Ojczyzny i całego narodu polskiego. Słowo Boże wygłosił ks. proboszcz Tafeusz Kaczyński. Po nabożeństwie harcerze kolneńskiego hufca ZHP rozdali uczestnikom na pamiątkę okolicznościowe przypinki w narodowych barwach.

Bierzmowanie

2.05.2021

Po wielomiesięcznych przygotowaniach, spotkaniach formacyjnych w kościele po przewodnictwem ks. Wojciecha Uścińskiego w trudnych pandemicznych okolicznościach oraz skompletowaniu niezbędnego uczestnictwa w nabożeństwach, zaliczeniach i podpisach, i oczywiście po spowiedzi świętej nadszedł wreszcie ów dzien. Grupa kilkudziesięciu młodych ludzi przyjęła z rąk JE ks. biskupa Tadeusza Bronakowskiego sakrament bierzmowania - sakrament dojrzałości chrześcijańskiej. Niech umocnieni darami Ducha Świętego wzrastają w wierze i odważnie dają świadectwo swojej wiary.

Zdjęcie grupowe w pełnej rozdzielczości: >>Grupa<<

Biskup z nami

11.04.2021

Najwyraźniej biskup Tadeusz Bronakowski nas polubił, bo w Niedzielę Miłosierdzia znowu był naszym gościem i wszystkich Mszach świętych rano i w dzień modlił się z naszymi kapłanami i niestrudzenie głosił Słowo Boże. Cieszymy się z tej wizyty, gdyż obecność pasterza wśród wiernych nie tylko podnosi rangę celebracji, ale przede wszystkim ubogaca wspólną modlitwę i jest widomym znakiem jedności duchowieństwa i wiernych.

Wielkanoc

4.04.2021

Zmartwychwstanie Chrystusa nie było powrotem do ziemskiego życia, jak to miało miejsce przy wskrzeszeniach, których dokonał Jezus przed Paschą: córki Jaira, młodzieńca z Naim, Łazarza. Fakty te były cudownymi wydarzeniami, ale osoby obdarzone cudem odzyskiwały, dzięki mocy Jezusa, „zwyczajne” życie ziemskie. W pewnym momencie miały umrzeć jeszcze raz.
Zmartwychwstanie Chrystusa z istoty swej jest inne. W swoim zmartwychwstałym Ciele przechodzi On ze stanu śmierci do innego życia poza czasem i przestrzenią. W zmartwychwstaniu ciało Jezusa napełnione jest mocą Ducha Świętego. Uczestniczy w życiu Bożym w stanie swej chwały.
Chrystus umarł i zmartwychwstał dla nas. Już teraz uczestniczymy w Jego zmartwychwstaniu. Święty Paweł zachęca: „Jeśliście razem z Chrystusem powstali z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi”.

W tym roku całe Triduum Paschalne i Wielkanoc przypadło na trudny czas pandemii koronawirusa - z tej racji procesja rezurekcyjna była tylko wewnątrz kościoła a wielu z nas zostało w domach. Jednakże dla spraw wieczności nie ma to żadnego znaczenia. Chrystus zmartwychwstał, prawdziwie zmartwychwstał!

Wielka Sobota

3.04.2021

Tradycyjnie w Wielką Sobotę we wszystkich kościołach parafialnych od wczesnych godzin porannych święcone są pokarmy, spożywane następnie podczas wielkanocnego śniadania. Świątynie, tętniące atmosferą całodziennej adoracji Grobu Chrystusa, otwarte są do samego wieczora. Po zmierzchu rozpoczyna się najbardziej uroczysta i symboliczna Liturgia – Wigilia Paschalna.

Wigilia Paschalna jest centralnym momentem Triduum Paschalnego. Jej obchody rozpoczynają się po zachodzie słońca, kiedy zgodnie z symboliką żydowską, rozpoczyna się nowy dzień. Jej radosna liturgia należy już do obchodów dnia zmartwychwstania. Całość nabożeństwa składa się z następujących części:
Liturgia Światła – poświęcenie ognia i paschału, odśpiewanie Orędzia Paschalnego;
Liturgia Słowa – czytania przedstawiające historię zbawienia od stworzenia świata do zmartwychwstania Jezusa;
Liturgia Chrzcielna – litania do Wszystkich Świętych, błogosławieństwo wody, odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych;
Liturgia Eucharystyczna – przebiega jak uroczysta Msza święta.

Naturalną kontynuacją Wigilii Paschalnej jest Liturgia Świadectwa – procesja rezurekcyjna o poranku w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego.

Wielki Piątek

2.04.2021

Panie Jezu! Po raz kolejny w moim życiu kroczyłem śladami najdoskonalszej drogi życia, jakiej przykład mi dałeś. Nie była ona łatwa. Podobnie jest z moim życiem. Tyle cierpienia. Tyle smutku, łez i rozpaczy. Ale zniosę to dla Ciebie i z Twoją pomocą ponieważ Ty ciągle jesteś ze mną. Nawet jeżeli teraz jest mi ciężko, to wiem, że z Twoją pomocą pokonam wszystko. I tak jak Ty, w dniu Zmartwychwstania zwyciężyłeś, tak i ja będę się kiedyś razem z Tobą radował. Pragnę tego z całego serca i proszę Cię o to w zanoszonej do Ciebie w moim sercu modlitwie.

Jezu, niech moja droga życia, która jest często drogą krzyżową, niech mnie nie zniechęca, niech nie gasi Bożej nadziei, niech nie prowadzi do rozpaczy, bowiem Ty sam jaśniejesz na końcu tej drogi. Stoisz i czekasz na człowieka, czekasz z uśmiechem szczęścia, z sercem wypełnionym miłością i z otwartymi ramionami, jaśniejącymi blaskiem mocy i siły zmartwychwstania.

Wiedz, Boży człowieku, że Pan cię nieustannie szuka i pragnie zaszczycić cię nowym spotkaniem.

 

Wielki Piątek poświęcony jest przeżyciom związanym z męką i śmiercią Chrystusa. Współczesne nabożeństwo Wielkiego Piątku sprawowane jest po południu. Tego dnia nie sprawuje się Mszy świętej. Po podejściu do ołtarza kapłan w czerwonych szatach pada na twarz i modli się w milczeniu. Po chwili rozpoczyna się liturgia słowa. Wierni wysłuchują obszernego opisu męki z Ewangelii według św. Jana. Na zakończenie odmawiana jest dawna, uroczysta modlitwa powszechna, obejmująca wszystkie stany Kościoła i cały świat.

Kolejną częścią wielkopiątkowego nabożeństwa jest adoracja krzyża. Do świątyni wnosi się przykryty krzyż z wizerunkiem umęczonego Chrystusa. Przy wtórze antyfony kapłan odsłania najpierw wierzchołek, później prawe ramię i ostatecznie cały krzyż. Księża, a następnie wszyscy wierni podchodzą do krzyża, aby przez przyklęknięcie i symboliczny pocałunek wyrazić osobiste przyjęcie odkupienia. Niestety - ze względu na pandemię koronawirusa - z tego bardzo osobistego elementu musieliśmy w tym roku zrezygnować. Całości towarzyszy śpiew tradycyjnych pieśni pasyjnych. Po zakończeniu adoracji i obrzędach komunii Najświętszy Sakrament w procesji przenosi się do tzw. grobu. Przeniesienie Eucharystii przypomina zdjęcie z krzyża i pogrzeb Chrystusa. Ostatnia modlitwa przy grobie wskazuje jednak nadzieję: „Chryste, nasze Zmartwychwstanie i Życie, podźwignij nas z grobu grzechów”.

Wielki Czwartek

1.04.2021

W kościołach parafialnych odprawia się w Wielki Czwartek tylko jedną mszę świętą przez cały dzień. Jest to wieczorna msza Wieczerzy Pańskiej. Jest ona pamiątką ostatniej wieczerzy, jaką Jezus spożył wraz ze swymi uczniami w przeddzień Jego męki i śmierci. Tego wieczoru biorąc do rąk chleb i wino przemienił je w swoje ciało i swoją krew, czyniąc z nich pokarm i napój, który ma nam towarzyszyć do końca świata. Ustanowił w ten sposób sakrament Eucharystii i polecił apostołom, by w przyszłości czynili to na Jego pamiątkę czyniąc ich pierwszymi kapłanami.

Wielki Czwartek nie jest dniem smutnym. Jest dniem wdzięczności. Za Eucharystię, za kapłaństwo, za możliwość udziału w Tajemnicy... W tym dniu składamy życzenia naszym, ale przede wszystkim Chrystusowym kapłanom - jest to ich święto.

Na zakończenie uroczystości następuje obrzęd przeniesienia Ciała Chrystusa do specjalnie przygotowanej kaplicy zwanej ciemnicą. Już wcześniej podczas mszy po odśpiewaniu hymnu Chwała na wysokości Bogu, milkną dzwony i dzwonki, organy. Dzwonki zastępuje się stukotem drewnianych kołatek. Tabernakulum jest opróżnione i otwarte, gaśnie wieczna lampka, a ołtarz, przy którym jeszcze przed chwilą sprawowano Najświętszą Ofiarę stoi obnażony i pusty. Wchodzimy w czas Bożej męki...

Rekolekcje wielkopostne

14-16.III.2021

Od IV niedzieli Wielkiego Postu (Laetare - niedziela radości) przeżywaliśmy w naszej parafii doroczne rekolekcje wielkopostne. Nabożeństwom rekolekcyjnym przewodniczył i Słowo Boże głosił ks. kan. Tadeusz Podbielski. Rekolekcjonista nie używał wielkich słów, nie podnosił głosu, nie wpadał w ekstazę, ale swoją autentycznością i spokojem celnie trafiał do serc słuchaczy. Poszczególne grupy parafian licznie uczestniczyły w nabożeństwach przystępując do sakramentu pokuty i jednocząc się z Panem. Starajmy się pamiętać, że istotą rekolekcji jest uniżenie duszy przed Bogiem, wsłuchanie się w jego głos, a także refleksja nad swoim życiem. Ważne jest tak naprawdę nie to, co się słyszy od rekolekcjonisty, ale to, co się słyszy od Pana Boga i co zapada w serce człowieka.

Rekolekcje minęły, a nam pozostało zastanowić się nad wszystkim, o czym mówił ks. Tadeusz i wprowadzić w życie te rzeczy, które najbardziej nam utkwiły w pamięci. Żeby przemieniać siebie, bo to pierwszy krok do tego, żeby zmienić świat. Na lepsze!

Warto przypomnieć, że ks. Podbielski prawie 40 lat temu posługiwał w Kolnie w parafii św. Anny jako młodziutki wtedy jeszcze wikary. Starsi na pewno pamiętają szczupłego blondyna z charakterystycznym brzmieniem głosu. Tym bardziej sympatyczne jest ponowne spotkanie po latach.

Wizyta biskupa

7.03.2021

W III niedzielę Wielkiego Postu z duszpasterską wizytą przybył do nas JE ks. biskup Tadeusz Bronakowski. Dostojny gość przewodniczył Mszy świętej o godz. 9:30 oraz na wszystkich nabożeństwach w ciągu dnia skierował do wiernych Słowo Boże. Biskup mógł osobiście i na miejscu zobaczyć, jak funkcjonuje nasza w parafia w całkowicie nowej obsadzie kapłańskiej, z bliska poznać bieżące sprawy i problemy. Cieszymy się, że mimo licznych zajęć i obowiązków, nasi pasterze o nas pamiętają, dziękujemy za wspólną modlitwę i skierowane słowo. Ogarniajmy wszystkich pasterzy Kościoła życzliwością i modlitewnym wsparciem.

Popielec - rozpoczynamy Wielki Post

17.02.2019

Popielec jest zupełnie inny niż pozostałe dni w roku. Nie zobowiązuje do udziału we Mszy św., a gromadzi w kościołach - mimo że jest normalnym dniem pracy - tłumy porównywalne do najważniejszych świąt chrześcijańskich.

Obrzęd posypania głów popiołem też jest ewenementem. W Kościele pierwszych wieków biskup naznaczał w ten sposób jedynie tych, którzy czynili publiczną pokutę i aż do Wielkiego Czwartku byli wyłączeni ze wspólnoty. Z czasem obrzęd ten stał się znakiem postu i pokuty, odprawianej prywatnie przez wszystkich wiernych, w łączności z innymi członkami Kościoła.

W Środę Popielcową kapłan wypowiada słowa z Pisma Świętego. Ma do wyboru dwa zdania i warto pamiętać, które z nich będzie przeznaczone dla nas w danym roku. Jeśli usłyszymy: "Prochem jesteś i w proch się obrócisz" (Rdz 3,19), uświadamiamy sobie własną słabość, ułomność, przemijanie. A jeśli: "Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!" (Mk 1,15), przypominamy sobie, ile jeszcze mamy w sobie zła, jaka praca nas czeka. Może zastanawiamy się, co mają wspólnego ze sobą te dwa fragmenty Biblii. Otóż ich wspólnym mianownikiem jest zaufanie Bogu.

Tylko w Nim mamy pewność życia, tylko On może nadać sens naszej szarej codzienności. Kto ufa własnym siłom, srodze się zawiedzie. Jeśli uzmysłowimy sobie własną bezradność wobec śmierci i grzechu, jesteśmy na dobrej drodze. Pozostaje do wykonania tylko jeden krok - krok w stronę Boga. Mamy go czynić każdego dnia, nie tylko w tę jedną środę w roku. Popielec to ani nie ósmy sakrament, ani zwyczajna tradycja ojców. To autentyczny znak oddania się Bogu - oddania Mu naszego życia i grzeszności. Znów można zacząć od nowa.

Nowi trynitarze

15.02.2021

W ostatni poniedziałek karnawału kolneńska wspólnota Gloriosa Trinita przeżywała wielkie święto. Oto siedmioro jej członków przyjęło tego posługę trynitarza. Podczas uroczystej Mszy świętej, której przewodniczył ks. Jacek Czaplicki - krajowy sekretarz ruchu GT - Gosia, Marzena, Irena, Wojtek, Grzegorz, Jurek i Sławek kładąc rękę na Biblii powiedzieli swoje AMEN na słowa posłania wypowiedziane przez ks. Jacka: "Przyjmij światło Chrystusa ...". Pobłogosławieni rozpoczęli drogę oddania i służby ludziom i Kościołowi poprzez wspólnotę. W tej podniosłej i radosnej uroczystości towarzyszyli naszej wspólnocie moderatorzy trynitarzy Ela i Adam Świtajowie z Łomży oraz delegacja zaprzyjaźnionej wspólnoty z Małego Płocka z ks. Janem Pieńkoszem na czele. Nowi trynitarze otrzymali drobne upominki - krzyż GT, Pismo Święte i różaniec - oraz moc serdeczności. Dodać warto, że szlak przygotowania do tego momentu ze względu na pandemiczne przeszkody trwał okrągły rok zamiast jak zwykle ok. 2 miesięcy.

Po zakończonej Eucharystii i krótkiej konferencji ks. Mateusza nastąpiła pełna Bożego Ducha adoracja Najświętszego Sakramentu wypełniona pieśnią, modlitwą uwielbienia i dziękczynienia.

Wspomagajmy zarówno nowych jak wcześniejszych trynitarzy naszą życzliwością i modlitwą, aby ich posługa była pożyteczna i owocna.

>> Relacja filmowa <<

We wspólnocie GT w Małym Płocku

12.02.2021

Na zaproszenie wspólnoty Gloriosa Trinita w Małym Płocku gościła w tamtejszym Sanktuarium Matki Boskiej Pocieszenia (ze względu na warunki pandemiczne bardzo nieliczna) delegacja naszej wspólnoty z opiekunem ks. Mateuszem na czele. Uczestniczyliśmy we wspólnej wieczornej Eucharystii a ks. Mateusz wygłosił - radosne i okraszone uśmiechem jak zawsze - Słowo Boże. Po Mszy świętej już na plebanii (bo w kościele zimnica straszna) odbyło się spotkanie modlitewne, dzielenie się słowem i świadectwem. A że akurat czas ostatkowy, to i na stole znalazło się trochę łakoci. Radosnym i budującym jedność momentem było przekazanie przez Roberta w imieniu wspólnoty kolneńskiej krzyży trynitarnych dla każdego domu, w którym są członkowie Gloriosy. Braterskie relacje nawiązane między obiema wspólnotami w procesie tworzenia i formowania wspólnoty małopłockiej trwają i przynoszą dobre owoce. Bogu Trójjedynemu niech będą dzięki!

Ofiarowanie Pańskie

2.02.2021

2 lutego przypada jedno z najdawniejszych świąt chrześcijańskich Ofiarowania Pańskiego. W Jerozolimie było obchodzone już w IV w., w Rzymie od V w. Od X w. upowszechnił się obrzęd poświęcania świec, których płomień symbolizuje Jezusa - Światłość świata i Światło na oświecenie pogan. Upamiętnia przybycie Maryi i Józefa wraz z Dzieciątkiem Jezus do świątyni w Jerozolimie.

Zgodnie z prawem Mojżeszowym każde pierworodne dziecko płci męskiej należało w czterdziestym dniu po narodzeniu zanieść do świątyni i wykupić, jako należące do Boga, za symboliczną ofiarę wartości 5 syklów srebra - z reguły ofiarowano parę synogarlic lub gołębi.

Powszechnie jednak znane jest pod ludową nazwą święta Matki Boskiej Gromnicznej, bo w tym dniu podczas nabożeństw święci się duże woskowe świece, zwane właśnie gromnicami. Zwyczaj ten wywodzi się z dawnych obchodów, w czasie których urządzano uroczyste procesje z zapalonymi świecami na pamiątkę nazwania Jezusa, przez obecnego w świątyni podczas obrzędu proroka Symeona, Światłem na oświecenie pogan i na chwałę Izraela.

Od 1997 r. w tym dniu obchodzony jest również ustanowiony przez św. Jana Pawła II Dzień Życia Konsekrowanego.

Zima

I-2021

Zima trochę z nami była ...

Potem krótko odpuściła,
ale znowu się wróciła.

Objawienie Pańskie

6.01.2021

Święto Trzech Króli (gr. Epifania) to inaczej Objawienie Pańskie Wcielony Bóg objawił się poganom w osobach Mędrców ze wschodu. Tradycja chrześcijańska widzi w nich pierwociny narodów pogańskich. Za nimi w bramy Kościoła Chrystusowego wchodzą coraz to nowe ludy. W ten sposób spełnia się proroctwo Izajasza, które czytamy dziś w lekcji mszalnej. Dary Mędrców mają znaczenie symboliczne. Oznaczają godność królewską Chrystusa (złoto), wypływającą z połączenia się natury ludzkiej (mirra) z Boską (kadzidło). Dlatego wyobrażają one samego Zbawiciela. W kościołach święci się tego dnia kredę przeznaczoną do oznaczenia drzwi domów inicjałami trzech Mędrców i datą roku.

W rym roku z uwagi na pandemię nie było tradycyjnego już Orszaku Trzech Króli. Tym niemniej do naszego kościoła na Mszę św. o godz. 11:00 królowie zawitali i sprawili - szczególnie najmłodszym - miłą niespodziankę. Wyjątkowe uznanie wzbudził król z Afryki, który w darze przywiózł złoto, a w którego wcielił się niezastąpiony ks. Karol. Królowie swe dary złożyli w stajence u stóp Dzieciątka Jezus i życzyli wszystkim wszelkiej pomyślności na nowy rok 2021.

Zakończenie roku 2020

31.12.2020

W ostatni dzień roku kalendarzowego zebraliśmy się w naszej świątyni parafialnej by wspólnie razem wspominać tych, którzy w ostatnim czasie odeszli do wieczności, by rozważać jak wszystko przemija i oddać cześć Bogu, który jest jedynym Panem czasu. W nabożeństwie dziękczynno-przebłagalnym dziękowaliśmy za otrzymane łaski, przepraszaliśmy za nasze niewierności i polecaliśmy się pod opiekę Bożemu Miłosierdziu. W Panu też pokładamy nadzieję na wszystko, co przyniesie nam nowy 2021 rok.

Boże Narodzenie

25.12.2020

Po adwentowym oczekiwaniu uroczystą mszą pasterską wkroczyliśmy w Uroczystość Narodzenia Pańskiego. Tradycyjnie już pasterki były dwie: ta pierwsza o 22:00 dla mniej wytrwałych (których okazuje się zdecydowana większość) i ta druga o 24:00 dla tradycjonalistów. W podniosłej i radosnej atmosferze świętowaliśmy pamiątkę przyjścia na świat Bożego Dzieciątka. Śpiew kolęd, wspólna modlitwa, wypełniony (choć mniej niż zwykle - wiadomo, pandemia) kościół - to wszystko stworzyło niepowtarzalną atmosferę tej jedynej nocy, kiedy dla świata zajaśniała nadzieja Zbawienia.

Aby jednak nie być tylko biernymi uczestnikami zapragnijmy, by Boże Narodzenie było Bożym Narodzeniem! Zapragnijmy, by odzyskało swoją głębię! A przede wszystkim zapragnijmy, by ten, który narodził się w Betlejem "narodził się" także w wielu ludzkich sercach - w naszych sercach!

Betlejemskie Światło Pokoju

20.12.2020

Betlejemskie Światło Pokoju zorganizowano po raz pierwszy w 1986 roku w Linz, w Austrii, jako część bożonarodzeniowych działań charytatywnych. Akcja nosiła nazwę Światło w ciemności i była propagowana przez Austriackie Radio i Telewizję ORF). Rok później patronat nad akcją objęli skauci austriaccy.

Każdego roku dziewczynka lub chłopiec, wybrani przez ORF odbierają Światło z Groty Narodzenia Pańskiego w Betlejem. Następnie Światło transportowane jest do Wiednia za pośrednictwem Austrian Airlines. W Wiedniu ma miejsce ekumeniczna uroczystość, podczas której Płomień jest przekazywany mieszkańcom miasta i przedstawicielom organizacji skautowych z wielu krajów europejskich.

Związek Harcerstwa Polskiego organizuje Betlejemskie Światło Pokoju od 1991 r. Tradycją jest, iż ZHP otrzymuje Światło od słowackich skautów. Przekazanie Światła odbywa się naprzemiennie raz na Słowacji raz w Polsce. Polska jest jednym z ogniw betlejemskiej sztafety. Harcerki i harcerze przekazują Światło dalej na wschód: do Rosji, Litwy, Ukrainy i Białorusi, na zachód do Niemiec, a także na północ do Szwecji.

Jak co roku harcerze kolneńskiego hufca ZHP przynieśli światło do naszego kościoła, by wierni mogli stąd zabrać je do swoich domów na wigilijny stół. Tegoroczne hasło akcji to "Światło służby" - służby Bogu, służby Polsce i służby bliźniemu.

Roraty

XII-2020

Kolejny raz rozpoczynamy nowy rok liturgiczny i kościelny. „Adwent”, łacińskie „Adventus” - przyjście naszego Pana i Zbawiciela, którego nieustannie oczekujemy, wypatrujemy i na to spotkanie się przygotowujemy. Liturgia adwentowa wzywa nas do czuwania, abyśmy nie zmarnowali naszego życia. Adwent jest także czasem przygotowania na pamiątkę pierwszego przyjścia Jezusa Chrystusa na ziemię, tj. na Uroczystość Bożego Narodzenia. W czasie Adwentu szczególnie towarzyszy nam Najświętsza Maryja Panna, Patronka adwentowego czuwania. Adwentowe oczekiwanie, to czas radosnego oczekiwania, gdyż przychodzi nasz Zbawiciel i nasz Pan, pełen miłosierdzia i przebaczającej miłości.

Szczególnym wyrazem tego oczekiwania są wotywne Msze święte ku czci Najświętszej Maryi Panny tzw. roraty odprawiane o brzasku dnia, na które podążamy jeszcze w mroku nocy z zapaloną lampą w ręku.

Pogrzeb ks. Wojciecha Kuleszy

14.12.2020

Zmarł ks. Wojciech Kulesza - wieloletni wikariusz kolneński a także budowniczy a potem kustosz kościoła i proboszcz parafii w Koźle.

Uroczystości pogrzebowe odbyły się w następującym porządku: dnia 14 grudnia o godz. 10:00 Msza św. w katedrze pw. św. Michała Archanioła w Łomży pod przewodnictwem Biskupa Łomżyńskiego Janusza Stepnowskiego; o godz. 12:00 Msza św. pogrzebowa w kościele parafialnym pw. Najświętszego Serca Jezusowego w Koźle pod przewodnictwem Biskupa Łomżyńskiego Janusza Stepnowskiego. Po Mszy św. pogrzebowej trumna z ciałem śp. ks. kan. Wojciecha Kuleszy została złożona na cmentarzu parafialnym w Koźle.

Ks. kan. Wojciech Kulesza urodził się 10 marca 1940 w Kuleszkach w parafii Andrzejewo. Został wyświęcony na kapłana przez bp. Czesława Falkowskiego 1 czerwca 1968 r. w Łomży. Po święceniach podjął pracę jako wikariusz w parafiach Romany, Kleczkowo i Kolno. Pełniąc posługę wikariusza w par. św. Anny w Kolnie biskup zlecił księdzu Wojciechowi budowę nowego kościoła w Koźle, a 1 stycznia 1984 roku ustanowił go rektorem ośrodka duszpasterskiego w Koźle a następnie proboszcza nowej parafii w Koźle. Ksiądz Kulesza pełnił też w tym czasie funkcję duszpasterza rolników dekanatu Kolno. 24 kwietnia 1986 otrzymał tytuł kanonika honorowego Kapituły Kolegiackiej Sejneńskie. W latach 1992-2012 był proboszczem parafii Czerwin, członkiem rady kapłańskiej (1997-2020), wicedziekanem dekanatu Rzekuń (2000-2012) i duszpasterzem rolników dekanatu Rzekuń (2004-2012). 15 kwietnia 2012 przeszedł na emeryturę i zamieszkał w Czerwinie, a ostatnie zaś lata spędził w Domu Wspólnoty Kapłańskiej w Łomży.

Rekolekcje adwentowe

13-15.12.2020

Jak co roku począwszy od trzeciej niedzieli Adwentu - tzw. niedzieli radości - rozpoczęły się w naszym kościele rekolekcje adwentowe. Codzienne spotkania ze Słowem Bożym przygotowywały nas na oczyszczenie naszych serc i sumień w sakramencie pojednania, by w stanie łaski uświęcającej oczekiwać zbliżających się świąt Narodzenia Pańskiego. Nauki rekolekcyjne głosił (po raz pierwszy w naszej parafii) o. Antoni Żebrowski ze Stowarzyszenia Apostolstwa Świętej Rodziny.

Odpust Chrystusa Króla

22.11.2020

Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata to ostatnia niedziela roku liturgicznego a jednocześnie główny odpust tytułu parafii i kościoła. Nie było w tym roku - wiadomo, pandemia - gości specjalnych ani nawet zwykłych. Słowo Boże głosił nasz ks. Mateusz. Kaznodzieja mocno podkreślał wyjątkowy wymiar Chrystusowego królowania, jego boski charakter i pełną miłości treść, szczególnie w kontekście współczesnych trendów ucieczki od religii ku uciechom życia. Po Mszy świętej nie było też jak zwykle uroczystej procesji wokół kościoła. Ale rzecz jasna na zakończenie przed wystawionym Najświętszym Sakramentem odmówilismy litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa i odśpiewaliśmy hymn Ciebie Boga wysławiamy.

Króluj nam Chryste zawsze i wszędzie!

Puste cmentarze

1-2.11.2020

Na Wszystkich Świętych bywało różnie: był mróz albo wiatr, deszcz i błoto albo piękne słońce. Ale jakkolwiek było, na cmentarzach - jak Polska długa i szeroka - przewijały się tłumy ludzi. Jedni pogrążeni w zadumie, czasem modlitewnej, inni krzątający się się przy dekoracjach; jedni pogrążeni w świeżym jeszcze bólu po odejściu kogoś bliskiego, inni z przyzwyczajenia, bo tradycja i kwiaty postawić wypada i świeczkę zapalić. Przez cmentarze ciągnęły procesje i wiatr niósł za nimi zdrowaśki różańca i wieczny odpoczynek. Tych listopadowych dni nie dało się pomylić z żadnymi innymi w roku - ta krzątanina, kwiaty i znicze, znicze i kwiaty, rzadziej skupienie i cicha modlitwa ...

Ale tak jak teraz nie było jeszcze nigdy. Choś pogoda wręcz wymarzopna, to bramy zamknięte, Ktoś się przedostał przez ogrodzenie i chyłkiem przemyka dyskretnie rozglądając się na boki. Cóż się stało? Oto mały niewidoczny wirus zmienił cały odwieczny porządek. A rządzący w ostatniej chwili zafundowali nam niemiłą niespodziankę. Niby w trosce o nasze zdrowie i życie. Ale i tak prędzej czy później na cmentarz iść trzeba. Może już nie na własnych nogach ...

Tak więc opuściliśmy naszych drogich zmarłych. W czterech ścianach przeżywaliśmy swój smutek, czasem irytację. W zamknięciu pielęgnowaliśmy pamięć o tych, którzy odeszli. Lecz przecież nic nie zastąpi tej niepowtarzalnej atmosfery, jaka jest tam - przy grobie, nic nie zastąpi tej przedziwnej bliskości miejsca ich spoczynku, tego nieuchwytnego obcowania w zadumie czy modlitwie, które nierzadko jest obcowaniem świętych. Nic!

Koronka do Miłosierdzia Bożego w przestrzeni publicznej

28.09.2020

Przełom września i października to ważny moment dla kultu Miłosierdzia Bożego. 28 września wspominamy bł. Michała Sopoćko. Ten cichy i pokorny kapłan stał się spowiednikiem i kontynuatorem misji św. Faustyny, której wspomnienie obchodzimy 5 października. Obie te postacie miały jedno ważne zadanie: przypomnieć światu o miłosiernej miłości Boga. Obie za życia nie doczekały się uznania, splendorów i poklasku. Zyskały za to świętość i wieczną pamięć. Dziś, wzorem Sługi Bożego Jana Pawła II, chrześcijanie na całym świecie propagują kult Miłosierdzia Bożego uznając to za swą życiową misję. Dzień beatyfikacji Michała Sopoćko 28 września jest dniem kolejnej Koronki, tym razem na całym świecie.

10 minut trzeba, aby z wiarą odmówić tę krótką modlitwę podyktowaną św. Faustynie przez Pana Jezusa. Zostało to zapisane w jej Dzienniczku i stało się modlitwą milionów chrześcijan na wszystkich kontynentach. Godzina 15.00 to godzina konania Jezusa na krzyżu - GODZINA MIŁOSIERDZIA - gdy wszystkie grzechy świata zostały odkupione. Stając na 10 minut do tej szczególnej modlitwy we wszystkich strefach czasowych chrześcijanie otaczają glob i zbawiają swoją ziemię, swoje miasto, swoją ulicę i samych siebie.

Tegoroczna koronka przy parku miejskim w piękne słoneczne popołudnie zgromadziła tylko niewielką gromadkę najwierniejszych. Koronkę wszakże nabożnie odmówiliśmy i wysłaliśmy do wszystkich mieszkańców miasta iskrę Bożego Miłosierdzia. Trzeba tylko otworzyć serce na działanie Pana.

Wyprawa ministrantów

12.09.2020


Szczegóły i galeria zdjęć na stronie >>Ministranci<<
 

Powitanie nowego proboszcza

30.08.2020

Od kilku już dni mamy w parafii nowego proboszcza ks. Tadeusza Kaczyńskiego. Oficjalne jednak powitanie i wprowadzenie na urząd odbyło się dopiero w pierwszą niedzielę jego posługiwania na Mszy świętej o godz. 11:00. Najpierw ks. dziekan Stanisław Uradziński odczytał dekret Biskupa Łomżyńskiego ustanawiający ks. Tadeusza proboszczem naszej parafii. Następnie przekazano ks. Kaczyńskiemu klucze od kościoła i obiektów parafialnych - to symboliczny gest oznaczający przejęcie władzy i odpowiedzialności w parafii. Teraz dopiero nasz nowy duszpasterz został powitany przez przedstawicieli różnych pokoleń parafian oraz przez p. burmistrza w imieniu władz samorządowych. Po powitaniu nastąpiły oficjalne obrzędy wprowadzenia na urząd nowego proboszcza oraz podpisanie stosownych dokumentów i zobowiązań.

Nowemu proboszczowi - ks. Tadeuszowi Kaczyńskiemu - życzymy dobrego i owocnego posługiwania w naszej wspólnocie parafialnej.

Pożegnanie ks. proboszcza

23.08.2020

Wiedzieliśmy o tym od pewnego już czasu, ale wiedzieć a poznać i poczuć - to nie to samo. Dotarło to do nas na dobre dopiero teraz, w ostatnią niedzielę sierpnia, kiedy trzeba było się pożegnać. Oto właśnie pożegnaliśmy - z pewną nutą melancholii, żalu, zawodu a w niejednym sercu może i buntu - naszego pierwszego i jak dotąd jedynego proboszcza ks. kanonika Wojciecha Stefaniaka.

Spędziliśmy razem na tworzeniu wspólnoty parafialnej wokół nowozbudowanego kościoła owocne 16 lat. Zaczynaliśmy od piasku pod nogami, stempli pod sufitem i pustki wokół, a dziś mamy pięknie urządzoną konsekrowaną świątynię, funkcjonalny dom parafialny i urocze otoczenie z pomnikiem Chrystusa Króla i Ogrodem Maryjnym. W parafii wykształciła się tradycja wielu działań i nabożeństw, funkcjonują liczne grupy modlitewne i wspólnoty, rozwija się bogate życie duchowe. To wszystko tworzyło się, powstawało i rodziło - czasem w radości a czasem w trudzie - pod Jego czujnym okiem, ożywiane Jego pewnością, entuzjazmem i zaangażowaniem. Lista dokonań jest bardzo długa i nie chodzi o to, by ją tu wymieniać. Rzecz jasna to wszystko co mamy, zbudowane jest wysiłkiem, ofiarnością i modlitwą parafian oraz wielu dobrych ludzi, ale bez inspiracji, inicjatywy i osobistego zaangażowania ks. proboszcza niewiele byśmy osiągnęli. Kiedy patrzymy za siebie, to aż trudno uwierzyć, że w tak niedługim czasie udało się tak wiele. Tym bardziej Bogu niech będą dzięki, bo to Jego błogosławieństwo - Chrystusa Króla Wszechświata - towarzyszyło nam przez te wszystkie lata. Teraz, kiedy przyszło nam się rozstać, za wszystkie lata Twojej posługi kapłańskiej i gospodarskiej, za wysiłek, upór i poświęcenie - księże Wojciechu z serca DZIĘKUJEMY!

Nie zawsze i nie wszystko szło gładko i bezboleśnie. Byliśmy czasem krnąbrni, kapryśni, oporni i małej wiary. Byli malkontenci, niezadowoleni i krytykanci. Ale idąc za głosem samego Jezusa - "po owocach ich poznacie". A owoce, i te duchowe i materialne, każdy widzi. Za te nasze postawy, zachowania, plotki, obmowy i złośliwości - z pokorą PRZEPRASZAMY!

Księże Wojciechu! Idziesz na inne miejsce, by również i tam na chwałę Boga i pożytek ludu ofiarować swoje umiejętności i talenty. Towarzyszyć Ci będzie nasza życzliwa pamięć i żywa modlitwa. Na zawsze już będziesz naszym pierwszym proboszczem.

W czasie pożegnalnej Mszy świętej w imieniu władz kościelnych wystąpił ks. dziekan Stanisław Uradziński. Ze strony władz cywilnych żegnali ks. proboszcza Burmistrz Miasta Andrzej Duda i przewodniczący Rady Miasta Mariusz Rakowski. W imieniu wszystkich parafian, wspólnot i grup formacyjnych wystąpiła delegacja, która w pięknych słowach podziękowała ks. Stefaniakowi za jego posługę i złożyła w darze wdzięczności uroczysty strój kanonika: sutannę, pas z frędzlami, mucet, dystynktorium i pierścień. Oddzielnie do pożegnania wystąpiła delegacja dzieci, młodzieży a także strażacy OSP z Czerwonego, którzy ofiarowali ręcznie rzeźbioną figurę św. Floriana. W słowie pożegnania ks. proboszcz dziękował za wspólną pracę i modlitwę wszystkim zaangażowanym i ludziom dobrej woli. Prosił też o modlitwę i duchowe wsparcie w zadaniach, które czekają na nowej placówce.

Uroczyste pożegnanie na długo pozostanie w naszej pamięci. Na wielu twarzach odbijało się nieskrywane wzruszenie. Niech te dobre przeżycia będą dla nas wszystkich zachętą do dalszego wysiłku i modlitwy, bo z Bożą pomocą wszystko jest możliwe.

Poświęcenie pomnika

15.08.2020

W uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny gościliśmy na wieczornym nabożeństwie pasterza diecezji biskupa Janusza Stepnowskiego. Ks. biskup przewodniczył koncelebrowanej Mszy świętej i wygłosił homilię. W słowie końcowym ze swej strony podziękował za pracę i posługę w naszej parafii ks. Wojciechowi Stefaniakowi, który już za tydzień nas opuści. Po nabożeństwie wszyscy udali się procesyjnie pod wzniesiony niedawno pomnik Chrystusa Króla, pod którym ks. biskup odmówił okolicznościową modlitwę oraz pobłogosławił i poświęcił figurę Chrystusa. Następnie procesja przeszła do Ogrodu Maryjnego, gdzie również była modlitwa oraz błogosławieństwo i poświęcenie figur Najświętszej Dziewicy z wielkich europejskich objawień. Na zakończenie pobytu, już bardzie prywatnie, pasterz diecezji nawiedził naszą Kaplicę Adoracji i zapoznał się z jej funkcjonowaniem. W ten sposób wszystkie nowe elementy związane z naszym kościołem zyskały ostateczny wymiar duchowy i będą służyć wszystkim wiernym w praktykowaniu kultu Bożego.

Różaniec Fatimski

13.08.2020

W kolejną pamiątkę objawień w Fatimie, 13 sierpnia - w miesiącu tak bardzo bogatym w święta i wydarzenia związane z kultem Najświętszej Maryi Panny - wyszliśmy tłumnie pod przewodnictwem ks. Mateusza do Ogrodu Maryjnego by wspólnie razem celebrować nabożnie tę modlitwę, o którą tak bardzo prosiła we wszystkich objawieniach Matka Boża. W pogodny i spokojny wieczór płynęły równo zdrowaśki i kolejne wezwania tajemnic światła Różańca Świętego. I choć sama modlitwa różańcowa ma w swej prostocie niezwykły urok, to w tej pięknej scenerii skalnego Ogrodu Maryjnego, jaką od niedawna zyskaliśmy, nabiera ona dodatkowego piękna, żywości i wdzięku. Po różańcu wróciliśmy do kościoła na Eucharystię i pielgrzymkowy Apel Jasnogórski.

Pielgrzymka duchowa

1-14.08.2020

W tym roku idzie już 36. pielgrzymka naszej diecezji na Jasną Górę. Wyjątkowo jednak - ze względu na stan pandemii - nie wszyscy chętni mogą iść na pątniczy szlak. Ale wszyscy mogą zostać pielgrzymami duchowymi. Kolejny rok w naszej parafii zorganizowana została Grupa Biała św. Jana Pawła II. Codziennie w dni pielgrzymki spotykamy się o 20:30 na Eucharystii i na Apelu Jasnogórskim łącząc się duchowo z pątnikami i wspierając ich swoją modlitwą. Białe msze gromadzą dużą ilość wiernych. Przychodzą ludzie z autentycznej potrzeby i wszyscy bez wyjątku angażują się we wspólne nabożeństwo. Uroczystości nie kończy jak zawsze wspólny krąg - wiadomo, wirus - ale tylko pieśń wieczorna. I oczywiście błogosławieństwo. Niezwykły klimat białych mszy daje okazję do pogłębionej refleksji i pięknych religijnych przeżyć.

36 PPŁ

VIII-2020

Tegoroczna 36 Piesza Pielgrzymka Łomżyńska dla większości pątników jest przede wszystkim drogą duchową. Na Jasną Górę przez kolejne dni pielgrzymują 5-osobowe delegacje osób świeckich wraz z kapłanem. Z uwagi na stan pandemii nie ma zachodzenia do kościołów ani korzystania po trasie z gościnności mieszkańców. Wszystko, łącznie z Eucharystią, odbywa się pod gołym niebem. Na koniec każdego dnia delegacja wraca własnym transportem do domu, a następnego dnia jej miejsce zajmuje kolejna grupa.

Ósmego dnia pielgrzymki delegację stanowiła grupa kolneńskich pątników, którzy zwykle pielgrzymowali w grupie żółtej. Pod przewodnictwem ks. Grzegorza Kosiorka przeszli oni trasę z Wyśmierzyc do Zachorza. Jak widać na fotografiach towarzyszyła im piękna pogoda nieba i ducha oraz radość tego niezwykłego wydarzenia.

Także w delegacjach na inne dni odnajdujemy znane nam osoby, które niejako w imieniu wszystkich pozostałych niosą nasze sprawy przed tron Czarnej Madonny.

Dzień Skupienia Gloriosa Trinita

8.08.2020

W drugą sobotę sierpnia po długiej przerwie w publicznej działalności spowodowanej pandemią koronawirusa w Studzienicznej członkowie wielu wspólnot Gloriosa Trinita spotkali się, by przeżyć wakacyjny dzień skupienia. Modlitwom, katechezom i świadectwom przyświecało hasło "Każdy ma swoje sanktuarium". Wprowadzeniem w modlitewny nastrój był wspólny śpiew licznie zgromadzonych w kościele i przed kościołem. Katechezę programową wygłosił ks. Mateusz Gąsowski - opiekun wspólnoty w Wiźnie.

Oto kilka myśli zawartych w tej katechezie:
- W sanktuarium ludzie się nawracają doświadczając Boga przez bliskość Maryi.
- Maryja jest gwiazdą ewangelizacji, bo prowadzi do Jezusa drogą Ewangelii.
- Dla ewangelizatora ważne jest czytanie, rozważanie, znajomość i cytowanie Słowa Bożego.
- Ewangelizator w wierze powierza się Panu Bogu i idzie głosić Ewangelię nie w mądrości ludzkiej, ale pod natchnieniem Ducha Świętego.
- Ewangelizator niesie Jezusa - najwspanialszy dar - tym, którzy Go potrzebują.
- Bez Ducha Świętego nie ma ewangelizacji. Trzeba najpierw poddać się prowadzeniu Ducha Świętego we wspólnocie i w jedności z pasterzami.
- Ewangelizator nie przyjmuje chwały, lecz oddaje ją Bogu dzieląc się doświadczeniem Boga w swoim życiu.
- Ewangelizacja odbywa się z pasją i w jedności z Pasją Chrystusa. Ewangelizator jest otwarty na misterium cierpienia i pełnienie woli Bożej - w jego działaniu jest nieustanne AMEN - Bądź wola Twoja!

Kluczową pozycją spotkania była radosną Eucharystia w koncelebrze naszych kapłanów z katechezą ks. prałata Jerzego Abramowicza. Bezpośrednio po Mszy św. na czele z kapłanami wszyscy udali się procesyjnie do Sanktuarium na wyspie, by pokłonić się Matce Bożej. W przerwie obiadowej był czas - oprócz posiłku rzecz jasna - na pozdrowienie dawno niewidzianych przyjaciół, wymianę informacji i pamiątkowe fotografie. Wzmocnieni na ciele wróciliśmy do stóp Matki na wyspę, by w modlitwie różańcowej zawierzać Jej wszystkie nasze sprawy. Zaraz potem w kaplicy ks. Jacek Czaplicki wystawił Najświętszy Sakrament, by w adoracji uwielbiać żywego Pana Jezusa Chrystusa. Następnie po krótkich ogłoszeniach i zapowiedziach spontanicznie podzieliliśmy się na mniejsze grupki, by w otoczeniu urokliwej przyrody na placu przed kaplicą przeprowadzić spotkania w atelier. Dzielenie się świadectwem wiary przebiegało w żywej i budującej atmosferze.

Napełnieni obfitością Słowa i radością spotkania pełni wdzięczności i zapału wracaliśmy do swoich domów dziękując Bogu również za piękną tego dnia pogodę.

Pomnik Chrystusa Króla

VII-2020

W ostatnich dniach lipca stanął przed naszym kościołem pomnik Chrystusa Króla Wszechświata. Od pewnego czasu widzieliśmy samą figurę - wysoką i smukłą. Teraz znalazła ona miejsce na wysokim granitowym postumencie. Chrystus zwrócony jest ku miastu, któremu błogosławi, a z drugiej strony wita zdążających do kościoła pod Jego wezwaniem. Pomnik wprawdzie stoi na terenie miejskim, ale wraz z otaczającym go skwerkiem doskonale komponuje się z budynkiem kościoła i jego otoczeniem. Króluj nam Chryste!

Pożegnanie ks. Adama Krawczyka

26.07.2020

Pożegnaliśmy już wcześniej ks. Adama Sierzputowskiego, oswoiliśmy się z myślą, że wkrótce pożegnamy ks. proboszcza Wojciecha Stefaniaka. Wydawało się nam, że to i tak rewolucja w parafii. Aż tu nagle ku ogromnemu zaskoczeniu i zdziwieniu dowiadujemy się, iż w trybie nagłym odchodzi od nas ks. Adam Krawczyk. W ostatnią niedzielę lipca żegnaliśmy więc ks. Adama - dzieci, młodzież od bierzmowania, Koło Misyjne, Gloriosa Trinita. Jak to zwykle przy pożegnaniach padło wiele ciepłych słów, podziękowań i życzeń, były kwiaty i upominki. Ks. Adam nie pozostał dłużny i w słowie końcowym zawarł przesłanie pełne życzliwej wdzięczności i przekonanie, że ludzie się wprawdzie zmieniają, ale droga wiary jest wciąż ta sama. Wszyscy jednak mamy z tyłu głowy pytanie, czy nad tym wszystkim panuje jakaś roztropność i jaki ma to sens w kontekście pracy duszpasterskiej. Daje się wyczuć w ludziach wyraźne rozgoryczenie, że oto jesteśmy tylko jakby polem szachownicy, na którym niezrozumiałe mechanizmy przestawiają pionki i figury, a samo pole się nie liczy.

Księże Adamie, dziękujemy za 4 lata kapłańskiej posługi! Pozostaniesz na długo w naszej życzliwej pamięci i modlitwie.

Poświęcenie pojazdów

26.07.2020

Stara tradycja podaje, że święty Krzysztof, który był rzymskim żołnierzem, został ochrzczony przez pustelnika i za jego radą osiadł nad rzeką, służąc pomocą podróżnym. Poniósł śmierć za wiarę w czasie prześladowania za panowania cesarza Decjusza (ok. 250 r.). Jako swojego patrona czcili świętego Krzysztofa przewoźnicy, tragarze, flisacy i pielgrzymi. Współcześnie jest czczony jako patron kierowców, a jego wizerunek zdobi wiele pojazdów mechanicznych.

"Boże, Ty mocą swojego Słowa stworzyłeś wszechświat, dałeś człowiekowi władzę nad całym stworzeniem i moc doskonalenia świata według zamysłów Twojej woli. Spraw, aby te pojazdy, które są dziełami ludzkiej mądrości i pracy, dzięki Twojemu błogosławieństwu służyły dobru ludzi, ich pracy i wypoczynkowi. Za wstawiennictwem świętego Krzysztofa obdarz roztropnością wszystkich, którzy będą się posługiwać tymi pojazdami. Niech ostrożnie i bezpiecznie odbywają swoje podróże i troskliwie dbają o bezpieczeństwo innych ludzi. Gdy będą się udawać do pracy lub na odpoczynek, niech w drodze towarzyszy im zawsze Chrystus. Który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków."

Zwyczaj święcenia pojazdów ukierunkowany jest nie na samochody, ale na ludzi, którzy z nich korzystają. Tu nie chodzi o parę kropel, żeby one spadły na poszczególne samochody. Tu chodzi o kierowcę; zawsze chodzi o człowieka. Poświęcenie samochodu powinno mobilizować kierowców, a nie zwalniać od odpowiedzialności za bezpieczną jazdę.

Ogród Maryjny

VII-2020

Wszyscy widzimy jak na naszych oczach powstał kolejny element otoczenia kościoła - skalny Ogród Maryjny. Na jesieni była tylko hałda ziemi, potem pojawiały się na niej większe i mniejsze kamienie. Zimą i wczesną wiosną rosła kamienna grota. A kiedy zrobiło się ciepło, pojawiła się zieleń i kolejne figury Najświętszej Maryi Panny. Następnie rozbłysło nocne oświetlenie, a w ostatnim czasie ogród otoczono gustownym chodnikiem, przed grotą stanął klęcznik a nad grotą nastawa z krzyżem koroną oraz inicjałem Maryi. Ogród przedstawia w figurach cztery wielkie europejskie objawienia Maryjne: La Salette, Lourdes, Gietrzwałd i Fatimę.

Ogród przeszedł niedawno modlitewny "chrzest" - 13 lipca odprawiono przy nim Różaniec Fatimski. Cieszy fakt, że parafianie już korzystają z tego nowego miejsca modląc się indywidualnie bądź grupowo przed figurami Najświętszej Dziewicy. Poświęcenie ogrodu przez biskupa Janusza Stepnowskiego planowane jest na uroczystość Wniebowzięcia NMP 15 sierpnia.

Nowy wikariusz

5.07.2020

Od 1 lipca posługuje w naszej parafii nowy wikariusz ks. Mateusz Dembiński pochodzący z Grajewo - neoprezbiter. Powitaliśmy go oficjalnie w niedzielę 5 lipca, kiedy to sprawował swoją pierwszą samodzielną Mszę świętą w naszym kościele. Przy tej okazji ks. Mateusz udzielił wszystkim zebranym błogosławieństwa prymicyjnego.

Otoczmy naszego nowego kapłana - ks. Mateusza - naszą życzliwością i żarliwą modlitwą.

Pożegnanie ks. Adama

27.06.2020

Ks. Adam Sierzputowski posługiwał w naszej parafii przez 6 długich i bogatych w wydarzenia lat. Na jego głowie byli ministranci, dzieci pierwszokomunijne, kolonie letnie i zimowe dla dzieci. Prowadził katechezę w I LO im Adama Mickiewicza. Jako instruktor ZHP udzielał się w Kręgu Instruktorskim "Kwazar" oraz w Zespole Wychowania Duchowego i Religijnego naszego kolneńskiego hufca. Był zawsze na posterunku - życzliwy, cierpliwy, wyrozumiały, często uśmiechnięty i żartujący. Jego słowo było krótkie, ale soczyste, dobitne i konkretne - zawsze było wiadomo, o co w nich chodzi.

Od 1 lipca decyzją pasterza diecezji został przeniesiony do parafii św. Wojciecha w Szczepankowie.

Księże Adamie! Pozostaniesz na długo w naszej życzliwej pamięci, a za Tobą pójdzie nasze modlitewne wspomnienie.

Zakończenie oktawy Bożego Ciała

18.06.2020

Przez cały tydzień po uroczystości Bożego Ciała w czasie wieczornego nabożeństwa śpiewaliśmy nieszpory eucharystyczne oraz uczestniczyliśmy w procesji z Najświętszym Sakramentem. Zakończenie oktawy tzw. "Ostatni nieszpór" obchodziliśmy zgodnie z tradycją szczególnie licznie i uroczyście. Po procesji nastąpiło błogosławieństwo oraz poświęcenie pierwocin ziół i kwiatów, które przynosimy do kościoła w formie wianków. Poświęcone wianki przechowywane są w domach przez cały rok. Na zakończenie uroczystości nastąpiło specjalne błogosławieństwo dzieci przez nałożenie rąk.

Pierwsza Komunia Święta

13.06.2020

Maj - najpiękniejszy miesiąc w roku, miesiąc poświęcony Maryi - jest również miesiącem pierwszych Komunii świętych. Ale w tym roku nietypowo - w drugą sobotę czerwca - grupa dzieci ze Szkoły Podstawowej Nr 2 i z Czerwonego właśnie po raz pierwszy przyjęła Ciało Chrystusa. Wcześniej były przerwane pandemią przygotowania, pierwsza spowiedź, w czasie zaś uroczystości odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych i złożenie zobowiązań. Nad całością przygotowań dzieci czuwał ks. Adam Sierzputowski z pomocą pań katechetek. W sam dzień komunii w niezwykle uroczystej atmosferze na Mszy świętej dzieci przystąpiły po raz pierwszy do sakramentu Eucharystii.

Otoczmy te dzieci oraz ich rodziców szczerą modlitwą, aby pozostały wierne Panu i dotrzymały złożonych przyrzeczeń.

Zdjęcia grupowe: Foto A           Foto B

Boże Ciało

11.06.2020

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, po łacinie "Corpus Christi" lub "Corpus Domini" zaliczana jest do świąt dogmatycznych, tj. ukazujących Prawdy Wiary. Boże Ciało nie jest znane ani prawosławnym, ani protestantom.

Pewien czeski ksiądz Piotr z Pragi nie wierzył w realną obecność Zbawiciela w konsekrowanej Hostii. Postanowił więc w 1263 r. odbyć pielgrzymkę do Rzymu, aby umocnić swoją wiarę przy grobie św. Piotra. Zatrzymał się w miejscowości Bolsena (środkowe Włochy). Podczas odprawienia Najświętszej Ofiary w miejscowym kościółku św. Krystyny zaraz po wypowiedzeniu słów Konsekracji krople krwi zaczęły spływać z Hostii na ręce kapłana i na rozłożony korporał ołtarza. Ogarnięty strachem Piotr z Pragi chciał początkowo ukryć ten fakt, ale potem przerwał Mszę Świętą i udał się pośpiesznie do pobliskiego Orvieto, gdzie zatrzymał się sam papież Urban IV. Ojciec Święty wysłuchał relacji strwożonego księdza i zarządził zbadanie całej sprawy, w wyniku czego jeszcze w tym samym roku Hostia i zakrwawiony korporał zostały uroczyście przewiezione z Bolseny do Orvieto, gdzie spoczęły w tamtejszej katedrze i gdzie do dziś są przechowywane.

11 sierpnia 1264 r. tenże sam papież Urban IV ustanowił - na pamiątkę Mszy Bolseńskiej - Święto Bożego Ciała dla całego Kościoła katolickiego, a w 1311 r. papież Klemens V przeznaczył na obchodzenie tego święta czwartek po Niedzieli Trójcy Przenajświętszej. Pierwsza procesja eucharystyczna odbyła się natomiast 19 czerwca 1264 r, a poprowadził ją uliczkami Orvieto sam Urban IV w towarzystwie licznie zgromadzonych kardynałów i prałatów oraz tłumów wiernych adorujących nie tylko konsekrowaną Hostię, lecz także korporał z plamami Krwi Chrystusowej.

"W święto Bożego Ciała odnawia się szczególna obecność Chrystusa na ulicach, placach i drogach. Przemawia On do nas zgromadzonych już nie żywym słowem Ewangelii, jak ongiś, ale jakże bardzo wymownym milczeniem eucharystycznym. W tym milczeniu białej Hostii niesionej w monstrancji są wszystkie Jego słowa, jest całe Jego życie oddane na ofiarę Ojcu za każdego z nas. Starajmy się tak uczestniczyć w kulcie publicznym Bożego Ciała, aby tajemnica Chrystusa jeszcze głębiej przeniknęła całe nasze życie."      Św. Jan Paweł II

W tym pamiętnym roku wszystko jest inaczej niż zawsze. Niemalże do ostatniej chwili ważyły się losy, czy procesja w ogóle będzie i w jakiej formie. Była - Bogu niech będą dzięki! Krótsza, bo tylko wokół posesji kościoła, ale ołtarzyki były i przy ołtarzykach wszystko jak należy. A teraz przed nami Oktawa i przedłużenie tej radości manifestacji wiary wobec całego świata.

Idzie lato

VI-2020

Ani się obejrzeliśmy, jak skończył się maj i litanie Loretańskie, jak figurkę Matki Boskiej Fatimskiej zastąpiła figura Jezusa z sercem bolesnym, jak bardzo rozpędził się już czerwiec. A na Bożym świecie dopełniła się już wiosna i ma się na lato, bo wszystko już buchnęło pełnią życia - szczególnie po ostatnich deszczach. I wokół naszego kościoła wszystko pięknie się rozwija, soczystą zielenią mieni się trawa, pośród kamieni ogrodu Maryjnego błyszczą kolorowe kwiaty, pobożne niewiasty z modlitwą na ustach przesuwają się od figurki do figurki. Choć po świecie krąży wirus i jego widmo, to piękna Bożego stworzenia nic przytłumić nie zdoła.

Jubileusz ks. proboszcza

26.05.2020

W ostatnich dniach maja kapłani kapłani obchodzą rocznice swoich święceń. Nasz proboszcz ks. Wojciech Stefaniak świętował w tym roku jubileusz 30-lecia. 30 lat kapłańskiej posługi - w tym 16 lat w naszej parafii! Jest co świętować, wiemy o tym doskonale. Na Mszy św. wieczornej Rada Parafialna w imieniu wszystkich parafian wręczyła jubilatowi w podziękowaniu 30 czerwonych róż. Nie zabrakło oczywiście słów wdzięczności, życzeń i zapewnienia o wsparciu w działaniu i w modlitwie. Bogu niech będą dzięki!

Nadmienić warto, że w tym samym tygodniu również ks. Łukasz Polkowski wspólnie z kolegami kursowymi w naszym kościele dziękowali Bogu za swoje 10 lat kapłaństwa. A potem jeszcze ks. Adam Sierzputowski i rówieśnicy modlili się wspólnie w swoją rocznicę święceń, wśród nich znany nam doskonale ks. Wiesław Chmielewski.

Mogliśmy więc na żywo uczestniczyć w tych pięknych chwilach kapłańskiej radości. Pamiętajmy o naszych kapłanach nie tylko z okazji jubileuszy - najlepiej w codziennej modlitwie.